close
تبلیغات در اینترنت

رمان سه مرجع دانلود رمان های بروز ایرانی و خارجی

دانلود رمان,رمان ایرانی,رمان جدید,دانلود رمان عاشقانه,دانلود رمان طنز, دانلود رمان برای اندروید, دانلود رمان عاشقانه ایرانی جدید,دانلود رمان برای گوشی,رمان برای تبلت.

ورود به سايت رمان سه

ضد سرطان ها

اطلاعات دارویی ایران

ضد سرطان ها

متوترکسات (ابترکس) Methotrexate

m.f بازدید : 16 شنبه 30 مرداد 1395 : 18:51 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
توجه: موارد و مقدار مصرف ممكن است تغيير يابد. براي كسب اطلاعات جديد به منابع پزشكي جديد مراجعه شود.
الف) تومور سلولهاي تروفوبلاست (كوريوكارسينوم، مول هيداتي فورم).
بزرگسالان: از راه خوراكي يا تزريق عضلاني، مقدار 30-15 ميلي‌گرم به مدت پنج روز مصرف مي‌شود. اين مقدار بعد از يك هفته يا بيشتر بر اساس پاسخ بيمار يا ميزان مسموميت تكرار مي‌شود.
ب) لوسمي حاد لنفولاستك (ALL).
بزرگسالان و كودكان: از راه خوراكي، مقدار mg/m2/day 3/3 به مدت 6-4 هفته يا تا فروكش كردن بيماري مصرف مي‌شود. سپس مقدار mg/m2 30-2 در هفته، خوراكي يا عضلان، در 2 روز منقسم، يا mg/kg 2.5 وريدي هر 14 روز و همراه با پردنيزولون ‌مصرف مي‌شود.
پ) لوسمي مننژي.
بزرگسالان و كودكان: مقدار mg/m2 12 حداكثر 15 ميلي‌گرم هر 5-2 روز، از راه غلاف طناب نخاعي، تا طبيعي شدن مايع مغزي- نخاعي (CSF) تزريق مي‌شود. سپس يك دوز ديگر نيز تزريق مي‌شود. يا هفته‌اي mg/m2 12 تا 2 هفته و سپس ماهانه تزريق داخل نخاعي مي‌شود.
كودكان: بر اساس سن و با توجه به اطلاعات توليدكننده مصرف مي‌شود.
ت) پروفيلاكسي لوسمي مننژي.
بزرگسالان: mg/m2 12 يا mg 15 به‌ صورت داخل نخاعي تزريق مي‌شود. براي تعيين دوز و فواصل مصرف به منابع اختصاصي رجوع شود. در اين مورد بايد از ويالهاي بدون محافظ استفاده شود. براي رقيق كردن دارو از محلول نمكي نرمال تزريقي استفاده مي‌شود. در هر بار بايد از ويالها و رقيق‌كننده‌هاي جديد مصرف شود. محلول بعد از تهيه بلافاصله مصرف مي‌شود.
ث) لنفوم بوركيت (مرحله I‌ يا II).
بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار mg/day 25-10 به صورت دوره‌هاي 8-4 روزه مصرف مي‌شود. فواصل زماني بين دوره‌هاي مصرف، 10-7 روز است.
ج) لنفوساركوم (مرحله II، لنفوم بدخيم).
بزرگسالان: از راه خوراكي، تزريق عضلاني يا وريدي، مقدار mg/kg/day 2.5-0.625 مصرف مي‌شود.
چ) ميكرفونگوئيد (پيشرفته).
بزرگسالان: مقدار mg/day 10-2.5 از راه خوراكي با 50 ميلي‌گرم در هفته از راه تزريق عضلاني مصرف مي‌شود. روش ديگر، مصرف 25 ميلي‌گرم دوبار در هفته، از راه تزريق عضلاني به مدت چند هفته تا ماه است.
ح) پسوريازيس (شديد): در ابتدا، يك هفته پيش از درمان، بايد يك دوز آزمايشي 5 تا 10 ميلي‌گرمي داده شود. سپس هر هفته 3 دوز 2.5 تا 5 ميلي گرمي با فواصل 12 ساعته، يا 4 دوز با فواصل 8 ساعته داده مي‌شود. در صورت نياز، دوز مصرفي به مقدار mg 2.5 در هفته افزايش داده مي‌شود. دوز مصرفي نبايد بيش از mg 30-25 در هفته باشد. به‌عنوان روش جايگزين، مي‌توان مقدار mg 25-10 تك دوز هفتگي از راه خوراكي، عضلاني يا وريدي يا مقدار mg 2.5 در روز خوراكي به‌ صورت دوره‌هاي 5 روزه با فواصل استراحت 2 روزه تجويز نمود. در اين روش، دوز روزانه نبايد بيش از mg 6.25 باشد. بهبودي بايد طي 4 هفته و بهترين نتايج بايد طي 2 تا 3 ماه حاصل شود.
خ) آرتريت روماتوئيد (شديد، مقاوم به درمان).
بزرگسالان: مقدار 15- 7.5 ميلي‌گرم در هفته، در مقادير منقسم با فواصل 12 ساعته يا به‌ صورت تك دوز، مصرف مي‌شود. دوزهاي بيش از mg 20 در هفته باعث عوارض بسيار شديدتري مي‌شود. پاسخ به درمان معمولاً طي 3 تا 6 هفته شروع شده و بيمار ممكن است طي 12 هفته آينده يا بيشتر همچنان به پاسخ درماني ادامه دهد.
د) درمان كمكي در استوساركوم.
بزرگسالان: در ابتدا g/m2 12 به‌صورت انفوزيون 4 ساعته مصرف مي‌شو.در صورت كافي نبودن سطح سرمي دوزهاي بعدي را مي‌توان تا g/m2 15 افزايش داد.
ذ) كارسينوم سرو گردن.
بزرگسالان: مقدار mg/m2 60-40 در هفته به‌صورت وريدي مصرف مي‌شود. پاسخ درماني به 4 ماه محدود مي‌شود.
مكانيسم اثر
اثر ضد نئوپلاسم: متوتركسات به طور محكم با دي هيدروفوليك اسيدردوكتاز (آنزيم اساسي در متابوليسم پورين) ‌پيوند مي‌يابد و در نتيجه ساخت پروتئين، RNA و DNA را مهار مي‌كند.
اثر ضد آرتريت روماتوئيد: ممكن است مربوط به اثرات دارو بر سيستم ايمني باشد.
اثر ضد پسوريازيس: در پسوريازيس، سرعت تكثير سلولهاي اپي تليال بيش از حالت عادي است. بافتهاي داراي سرعت تكثير زياد، به اثرات متوتركسات حساس ترند.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با پروبنسيد اثرات سمي و درماني متوتركسات را از طريق مهار ترشح متوتركسات در لوله‌هاي كليه افزايش مي‌دهد. ساليسيلاتها اثر سمي و درماني متوتركسات را از همين طريق افزايش مي‌دهند. در صورت مصرف همزمان يان داروها، مقادير كمتر متوتركسات تجويز مي‌شود.
كلرامفنيكل، سولفوناميدها، ساليسيلاتها، سولفونيل اوره‌ها، فني توئين و تتراسيكلين ممكن است با جابه جاكردن متوتركسات از پروتينهاي پلاسما، اثرات درماني و سمي متوتركسات را افزايش دهند و غلظت متوتركسات آزاد را بالا برند. در صورت امكان، از مصرف همزمان اين داروها بايد اجتناب شود.
تداخل دارو - غذا: هرغذايي ممكن است جذب متوتركسات را كند نموده و اوج غلظت پلاسمايي را كاهش دهد. در صورت امكان، دارو بايد با معده خالي مصرف شود.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
1- متوتركسات را مي‌توان به صورت رقيق نشده و از راه تزريق وريدي يك باره مقادير زياد مصرف كرد.
2- براي انفوزيون وريدي مي‌توان دارو را با محلول نمكي نرمال تا حجم بيشتري رقيق كرد.
3- محلولهاي بدون محافظ بايد طي 24 ساعت بعد از تهيه مصرف شوند.
4- براي تزريق از راه غلاف طناب نخاعي، فقط از محلولهاي بدون محافظ استفاده شود دارو ابتدا با محلول نمكي نرمال رقيق و سپس با محلول رينگر لاكتات رقيقتر مي‌شود، به طوري كه غلظت محلول نهايي mg/ml 1 شود.
5- تنظيم مقدار مصرف در عيب كار كبد يا كليه، كاهش فعاليت مغز استخوان، آپلازي مغز استخوان، لكوپني، ترومبوسيتوپني، يا كم خوني ممكن است لازم باشد.اين دارو در عفونت، زخم گوارشي، كوليت اولسراتيو و در بيماران بسيار جوان، سالخورده يا ناتوان بايد با احتياط تجويز شود.
6- در صورت بروز عوارض گوارشي مصرف دارو ممكن است قطع شود.
7- بثورات پوستي، قرمزي يا زخم در دهان يا عوارض ريوي ممكن است نشانگر بروز مشكلات وخيم باشند.
8- غلظت اسيد اوريك بايد پيگيري شود.
9- مقدار مصرف و دفع مايعات روزانه بيمار بايد پيگيري شود. بيمار بايد مقدار زياد مايع (3 -2 ليتر در روز) مصرف كند.
10- مصرف قرص‌هاي بيكربنات سديم از ته نشين شدن متوتركسات، به خصوص با مصرف مقادير زياد آن، جلوگيري مي‌كند.PH ادرار بالاتر از 6.5 نگهداشته شود.اگر غلظت نيتروژن اوره خون ( (BUN معادل mg/dl 30-20 يا غلظت كراتينين سرم معادل mg/dl 2-1.5 باشد بايد مقدار مصرف دارو كاهش يابد. اگر غلظت BUN بيش از mg/dl 30 يا غلظت كراتينين سرم بيش از mg/dl 2 باشد بايد مصرف دارو قطع شود.
11- بيمار بايد از نظر افزايش غلظت آسپارتات آمينو ترانسفراز، آلانين آمينو ترانسفراز و آلكالين فسفاتاز پيگيري شود زيرا ممكن است اين افزايش نشانگر اختلال عملكرد كبدي باشد.در صورت احتمال بلقوه تجمع مايع در فضاي سوم (Third Spacing) متوتراكسات نبايد مصرف شود.
12- بيمار بايد از نظر بروز خونريزي (به خصوص خونريزي گوارشي) و عفونت تحت مراقبت قرار گيرد.
13- درجه حرارت بدن هر روز اندازه گيري شود. بيمار بايد از نظر بروز سرفه، تنگي نفس و سيانوز تحت مراقبت قرار گيرد.
14- در صورت مصرف مقادير زياد متوتركسات (بيش از 100 ميلي گرم) مصرف لوكوورين ضروري است.
15- در صورت بروز ترومبوسيتوپني تزريقات عضلاني نبايد انجام شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- با وجود بروز تهوع و استفراغ مصرف دارو را ادامه دهيد. در صورت بروز استفراغ بلافاصله بعد از مصرف دارو فورا به پزشك اطلاع دهيد.
2- مصرف زياد مايعات دفع ادرار را افزايش داده، از مسموميت كليوي جلوگيري مي‌كند و موجب تسهيل دفع اسيد اوريك مي‌شود.
3- از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل در طي درمان با متوتركسات خودداري كنيد.
4- از بارداري در طول درمان و بلافاصله بعد از آن خودداري كنيد. زيرا احتمال سقط جنين يا اختلالات مادرزادي در جنين وجود دارد.
5- از تماس زياد با آفتاب خودداري نماييد و در صورت تماس از پماد‌هاي محافظت كننده استفاده كنيد.
6- دهان خود را تميز نگه داريد تا از عفونت ثانوي حفره دهان جلوگيري شود.
7- بعد از خاتمه درمان رويش مو مجددا شروع خواهد شد.
8- از تماس با افراد مبتلا به عفونت خودداري كنيد.
9- بروز هر گونه خونريزي يا كبودي غيز معمول را فورا به پزشك اطلاع دهيد.
مصرف در شير دهي
متوتركسات در شير ترشح مي‌شود. بنابراين به دليل احتمال وجود عوارض جانبي وخيم، موتاژنيك و كارسينوژنيك بودن دارو براي شيرخوار، بايد شيردهي در دوران مصرف دارو قطع شود.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
متوتركسات ممكن است غلظت خوني و ادراري اسيداوريك را افزايش دهد. متوتركسات ممكن است نتايج بررسي آزمايشگاهي فولات را، با مهار ارگانيسم مورداستفاده در اين آزمون، تغيير داده و در نتيجه، در تعيين كمبود اسيدفوليك تداخل كند.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: جذب متوركسات از دستگاه گوارش به مقدار مصرف بستگي دارد. مقادير كمتر اساساً به طور كامل جذب مي‌شود، در صورتي كه جذب مقادير زيادتر ناكامل و متغير است. از راه تزريق عضلاني، دارو به طور كامل جذب مي‌شود. حدكثر غلظت سرمي دارو طي 30 دقيقه تا دو ساعت بعد از تزريق عضلاني و 4-1 ساعت بعد از مصرف خوراكي دارو حاصل مي‌شود.
پخش: به طور گسترده در سرتاسر بدن انتشار مي‌يابد. بيشترين غلظت دارويي در كبد، كيسه صفرا، طحال، كبد و پوست يافت مي‌شود. دارو از سد خوني - مغزي عبور مي‌كند، اما در CSF غلظت درماني دارو حاصل نمي‌شود. حدود 50 درصد به پروتئين پلاسما پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: در كبد به ميزان ناچيزي متابوليزه مي‌شود.
دفع: عمدتاً به صورت تغييرنيافته از طريق ادرار دفع مي‌شود. دفع ادرار دو مرحله‌اي است نيمه عمر مرحله اول 45 دقيقه و نيمه عمر مرحله نهايي چهارساعت است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: اختلال وضعيت خوني، كبدي يا كليوي (بدليل اثرات جانبي خوني)، بارداري (ممكن است اثرات سمي بر روي جنين داشته باشد).
موارد احتياط : واكسيناسيون در طول درمان با متوتركسات ممكن است بي اثر باشد. بدليل خطر عفونتهاي منتشر، واكسن‌هاي ويروس زنده بطور كلي در طي درمان با متوتركسات توصيه نمي‌شود.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection: 2.5 mg/ml, 5 mg/ml, 10 mg/ml, 5ml, 25 mg/ml, 100 mg/ml (As Sodium) with and without preservative
Injection, Powder, Lyophilized: 5,50mg, 1g (As Sodium) with and without preservative
Tablet: 2.5, 5mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آنتي‌متابوليت.
طبقه‌بندي درماني: ضد نئوپلاسم.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده x
نام‌هاي تجاري: Ebetrex, Methotrexate Mylan,Trexan
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: التهاب پرده عنكبويته (ساعتها بعد از تزريق از راه غلاف طناب نخاعي)، مسموميت تحت حاد عصبي (ممكن است چند هفته بعد شروع شود) لكوآنسفالوپاتي نكروزان با از بين رفتن غلاف ميلين (چند سال بعد بروز مي‌كند).
پوست: تماس با نور خورشيد ممكن است ضايعات پسورياتيك را تشديد كند، بثورات پوستي، حساسيت به نور.
دستگاه گوارش: التهاب مخاطب دهان، اسهال (كه به التهاب خونريزي دهنده روده و سوراخ شدن روده منجر خواهد شد)، تهوع، استفراغ.
ادراري - تناسلي: نكروز لوله‌هاي كليه.
خون: كاهش فعاليت مغز استخوان (به مقدار مصرف بستگي دارد)، لكوپني و ترومبوسيتوپني (روز هفتم به حداقل مي‌رسد)، كم‌خوني.
كبد: اختلال عملكرد كبد (كه به سيروز يا فيبروز كبدي منجر مي‌شود).
متابوليك: زيادي اسيد اوريك خون.
ساير عوارض: آلوپسي، انفيلتراسيون بينابيني ريوي، پوكي استخوان، (مصرف طولاني مدت در كودكان ممكن است موجب پوكي استخوان شود).
توجه: در صورت بروز اسهال يا التهاب الوسراتيو مخاط دهان، بايد مصرف دارو قطع شود.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: مهار فعاليت مغز استخوان، كم خوني، تهوع، استفراغ، ‌درماتيت، آلوپسي، مدفوع سياه قيري.
درمان: پادزهر براي مسموميت سيستم خونسازي ناشي از متوتركسات، لوكوورين كلسيم است، كه طي يك ساعت بعد از مصرف متوتركسات به كار مي‌رود. لوكوورين بايد به اندازه‌اي تجويز شود كه غلظت پلاسمايي آن بيش از متوتركسات باشد.

آنزاتاکس (ابتاکسل) Paclitaxel

m.f بازدید : 9 شنبه 30 مرداد 1395 : 18:46 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) سرطان متاستاتيك تخمدان بعد از شكست شيمي درماني مرحله اول يا بعد از آن.
بزرگسالان: هر سه هفته، مقدار 135 يا 175 طي سه ساعت تزريق وريدي مي شود. دوره‌هاي بعدي درمان نبايد تا رسيدن تعداد نوتروفيلها به حداقل 1500 و تعداد پلاكتها به حداقل 10000 شروع شود.
ب) كارسينوم پستان بعد از شكست درمان تركيبي شيمي درماني براي بيماري متاستاتيك يا عود بيماري طي 6 ماه از شيمي درماني (درمان قبلي بايد شامل يك آنتراسيكلين باشد، ‌مگر آنكه از لحاظ باليني منع شده باشد).
بزرگسالان: مقدار 175 طي سه ساعت هر سه هفته تزريق وريدي مي‌شود.
مكانيسم اثر
اثر ضد نئوپلاسم: پاكلي تاكسل از دپليمريزه شدن ميكروتوبولهاي سلولي جلوگيري كرده و در نتيجه سامان دهي طبيعي دوباره شبكه ميكروتوبولي ضروري براي ميتوز و ساير عملكردهاي حياتي سلولي را مهار مي‌كند.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
در صورت مصرف سيس پلاتين قبل از پاكليتاكسل، ‌امكان سركوب فعاليت مغز استخوان بيشتر خواهد بود.
كتوكونازول ممكن است متابوليسم پاكلي تاكسل را مهار كند. اين دو دارو به طور همزمان با احتياط تجويز شود.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
واكنشهاي شديد حساسيت مفرط كه با تنگي نفس، كمي فشار خون، ‌آنژيوادم ‌و كهير منتشر مشخص مي‌شود، در دو درصد بيماران تحت درمان با اين دارو بروز كرده است. به منظور كاهش ميزان بروز يا شدت اين واكنشها، ‌به بيماران قبل از مصرف پاكلي تاكسل كورتيكواستروئيد (مانند دگزامتازون) و آنتي هيستامين (مانند ديفن هيدرامين)، و آنتاگونيست گيرنده (مانند سايمتيدين يا رانيتيدين) تجويز شود.
بيماراني كه به اين دارو حساسيت مفرط شديد دارند نبايد از اين دارو استفاده كنند.
در بيماراني كه طي درمان با پاكلي تاكسل دچار نوتروپني شديد (تعداد نوتروفيل كمتر از 500 به مدت يك هفته يا بيشتر) يا نوروپاتي شديد محيطي مي‌شوند، ‌در دوره‌هاي بعدي درمان مقدار مصرف بايد حدود 20 درصد كاهش يابد. ميزان بروز و شدت مسموميت عصبي و خوني با مقدار مصرف، بخصوص بيش از 190، افزايش مي‌يابد.
مسموميت مغز استخوان شايع ترين عارضه است كه باعث محدوديت مصرف مي شود. اندازه گيري تعداد سلولهاي خوني به طور مكرر طي درمان ضروري است. در موارد شديد، تجويز گلبولهاي قرمز متراكم يا انتقال پلاكت ضروري است. اقدامات احتياطي در مورد احتمال خونريزي به عمل آيد.
در صورت بروز اختلالات هدايتي قابل ملاحظه طي درمان با پاكلي تاكسل، درمان مناسب و پيگيري مداوم قلبي طي درمانهاي بعدي با دارو انجام شود.
طي آماده كردن و مصرف پاكلي تاكسل احتياط لازم رعايت شود؛ استفاده از دستكش توصيه شده است. در صورت تماس محلول با پوست، ‌فوراً پوست با آب و صابون به طور كامل شسته شود. در صورت تماس دارو با غشاهاي مخاطي، ‌اين غشاها كاملاً با آب شسته شوند. تمام موارد استفاده شده با برچسب «خطر شيمي درماني» مشخص شوند.
داروي غليظ پيش از انفوزيون رقيق شود. محلولهاي سازگار با دارو عبارت اند از محلول تزريقي كلرور سديم 0.9 درصد، ‌دكستروز پنج درصد، ‌دكستروز پنج درصد و كلرور سديم 0.9 درصد، ‌و دكستروز پنج درصد در محلول رينگرلاكتات، غلظت نهايي محلول بايد mh/ml 1.2-0.3 باشد. محلولهاي رقيق شده تا 27 ساعت در دماي اتاق پايدار هستند.
محلولهاي انفوزيون در ظرفهاي شيشه اي تهيه و نگهداري شوند. محلول رقيق نشده نبايد با كيسه‌ها يا لوله‌هاي پليوينيل كلرايد براي تزريق وريدي تماس داشته باشد. محلول رقيق شده در بطريهاي شيشه‌اي يا پلي پروپيلين، يا كيسه‌هاي پلي پروپيلين يا پليولفين نگهداري شوند. هنگام انفوزيون از ستهاي پلياتيلن و فيلتر داراي غشاي ميكروپوروس كوچكتر از 0.22 ميكرون استفاده شود.
بعد از شروع انفوزيون پيگيري مداوم وضعيت بيمار به مدت 30 دقيقه لازم است. در سراسر طول انفوزيون پيگيري دقيق انجام شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
به دليل خطر دارو بر روي جنين، ‌از بارداري طي درمان با اين دارو خودداري كنيد.
در اكثر بيماران، آلوپسي، ظاهر مي‌شود.
علائم و نشانه‌هاي نوروپاتي محيطي، مانند احساس گزش، ‌سوزش، ‌يا بيحسي در اندامهاي انتهايي را فوراً اطلاع دهيد. اگرچه نشانه‌هاي خفيف شايع هستند، نشانه‌هاي شديد به طور ناشايعي عارض مي‌شوند. كاهش مقدار مصرف ممكن است ضروري باشد.
مصرف در كودكان: بي ضرري و اثربخشي اين دارو در كودكان ثابت نشده است.
مصرف در شيردهي: به دليل خطر بروز واكنشهاي جانبي شديد در نوزادان شيرخوار، شيردهي در دوران مصرف اين دارو توصيه نمي‌شود.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
پاكلي تاكسل نتيجه آزمونهاي خوني را تغيير مي‌دهد، زيرا اثر سركوب كننده فعاليت مغز استخوان دارد.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
پخش: حدود 98-89 درصد به پروتئينهاي سرم پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: ممكن است در كبد متابوليزه شود.
دفع: دفع اين دارو در انسانها كاملاً مشخص نشده است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو، روغن كرچك پلي اكسي اتيلن دار شده، حامل مورد استفاده در محلول اين دارو، ‌تعداد نوتروفيل كمتر از 1500.
موارد احتياط : بيماران تحت پرتو درماني.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection: 6 mg/ml, 5ml, 6 mg/ml, 16.7ml, 6 mg/ml, 25ml, 6 mg/ml, 50ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: ضد ميکروتوبول.
طبقه‌بندي درماني: ضد نئوپلاسم.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D
نام‌هاي تجاري: Anzatax,Ebetaxel,Genexol
عوارض جانبي
اعصاب مركزي:‌ نوروپاتي محيطي.
قلبي ـ ‌عروقي: براديكاردي، كمي فشار خون، ‌EKG غير طبيعي.
دستگاه گوارش: ‌تهوع، استفراغ، اسهال، موكوزيت.
خون: نوتروپني، ‌لكوپني، ترومبوسيتوپني، ‌كم خوني، ‌خونريزي.
كبد:‌ افزايش سطح آنزيم هاي كبدي.
ساير عوارض: واكنشهاي حساسيت مفرط (آنافيلاكسي)، آلوپسي، درد عضلاني، ‌درد مفصلي، فلبيت، سلوليت در محل تزريق، عفونت.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: سركوب فعاليت مغز استخوان، مسموميت عصب محيطي، ‌موكوزيت.
درمان: هيچ پادزهر خاصي براي موارد مصرف بيش از حد پاكلي تاكسل مشخص نشده است.

فمارا (لتروزول) Letrozole

m.f بازدید : 8 شنبه 30 مرداد 1395 : 18:44 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف: موارد و مقدار مصرف الف) خط اول درمان سرطان سينه هورمون مثبت يا ناشناخته پيشرفته موضعي يا متاستاتيك در زنان بعد از منوپوز. بزرگسالان: 2.5 ميلي گرم خوراكي روزانه تا زماني كه پيشرفت تومور مشخص است. ب) درمان كمكي مراحل اوليه سرطان سينه حساس به هورمون در زنان يائسه يا به عنوان درمان كمكي اضافي در زنان يائسه كه به مدت 5 سال تاموكسيفن دريافت كرده‌اند. بزرگسالان: 2.5 ميلي گرم خوراكي روزانه مصرف مي‌شود. تنظيم دوز: در بيماران با سيروز و نارسايي شديد كبدي دوز را به 2.5 ميلي گرم يك روز در ميان كاهش دهيد. مكانيسم اثر اثر هورموني: دارو با مهار رقابتي آنزيم آروماتاز تبديل آندروژن به استروژن را مهار مي‌كند. كاهش استروژن باعث كاهش پيشرفت سايز تومور يا تأخير در رشد آن در بعضي از زنان مي‌شود. موارد منع مصرف و احتياط: تداخل دارويي گزارش نشده است. عوارض جانبي: ملاحظات اختصاصي در اختلال خفيف، متوسط كبدي يا کليرانس كراتينين، بيشتر از ml/min 10 تنظيم دوز لازم نيست. در حين درمان با اين دارو نياز به جايگزيني گلوكوكورتيكوئيدها يا مينرالوكورتيكوئيدها نمي‌باشد. لتروزول به صورت قابل توجه باعث كاهش سطح استروژن، استراديول و استرون سولفات شده، ولي روي سنتز كورتيكواستروئيدهاي آدرنال، سنتز آلدوسترون يا هورمونهاي تيروئيدي تأثيري ندارد. دارو باعث كاهش دانسيته استخوان مي‌شود. در زنان يائسه بايد قبل از درمان و سپس دوره‌اي حين درمان از نظر دانسيته استخواني بررسي شوند. نكات قابل توصيه به بيمار دارو را طبق توصيه پزشك مصرف كنيد. دارو را مي‌توان بدون توجه به زمان غذا خوردن تجويز كرد. درمان با دارو طولاني مدت بوده و نياز به پيگيري مرتب دارد. در صورت بارداري به پزشك خود اطلاع دهيد. مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير مشخص نيست. دارو با احتياط به كار رود. تداخل دارويي: اثر بر آزمايشهاي تشخيصي باعث افزايش كلسترول، ‌ALT، ‌AST و بيلي روبين مي‌شود. باعث كاهش دانسيته استخواني مي‌شود. مکانيسم اثر: فارماكوكينتيك جذب: به سرعت و به طور كامل جذب مي‌شود. غذا تأثيري روي فراهمي زيستي ندارد. 6-2 هفته بعد از مصرف روزانه به غلظت پايدار پلاسمايي مي‌رسد. پخش: حجم پخش بالا حدود L/kg 1.9 دارد. اتصال پروتئيني كمي دارد. متابوليسم: در كبد به آهستگي به متابوليت‌هاي غير فعال تبديل مي‌شود. دارو به طور قوي آنزيم CYP2A6 و به طور متوسط CYP2C19 را مهار مي‌كند. دفع: متابوليت‌هاي گلوكورونيد غير فعال از طريق ادرار دفع مي‌شوند. فارماكوكينتيك: موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: حساسيت به دارو يا ديگر تركيبات فرمولاسيون، زنان قبل از يائسگي، بارداري. موارد احتياط: دارو باعث سرگيجه، خستگي و خواب آلودگي مي‌شود. از انجام كارهايي كه نياز به هوشياري بالا دارد به بيمار هشدار دهيد. دارو باعث كاهش دانسيته استخوان شده ولي ميزان كلسترول توتال را افزايش مي‌دهد. در بيماران با نارسايي كبدي با احتياط استفاده شود. تعديل دوز لازم است افزايش بيش از 5 برابر ترانس آمينازها يا بيلي روبين بيشتر از 1.5 برابر نرمال، غالباً ولي نه هميشه در بيماريهاي متاستاتيك كبدي ديده مي‌شود. ايمني و اثر بخشي در كودكان اثبات نشده است. اشكال دارويي: اشكال دارويي: Tablet: 2.5mg اطلاعات دیگر: طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مهار كننده آروماتاز. طبقه‌بندي درماني: هورمون، ضد سرطان. طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D نام‌هاي تجاري: Femara عوارض جانبي اعصاب مركزي: ضعف، سرگيجه، خستگي، سردرد، خواب آلودگي. قلبي ـ‌ عروقي: درد قفسه سينه، ادم، افزايش فشار خون، ترومبوآمبوليسم، فلاشينگ. دستگاه گوارش: دردهاي شكمي، ‌بي اشتهايي، يبوست، اسهال، سوء هاضمه، تهوع، استفراغ. ادراري ـ تناسلي: اختلالات كليوي، خونريزي واژينال، خشكي واژن. متابوليك: افزايش وزن، هايپركلسترولمي. عضلاني ـ اسكلتي: آرترالژي، درد كمر و دردهاي استخواني. ساير عوارض: سرفه، تنگي نفس، بثورات جلدي، خارش، عفونتهاي ويروسي. مسموميت و درمان گزارش نشده است. در صورت وقوع اگر بيمار هوشيار است. القاء استفراغ انجام شود. ساير اقدامات حمايتي است. علائم حياتي بيمار كنترل شود.

ايماتيب Imatinib

m.f بازدید : 7 شنبه 30 مرداد 1395 : 18:43 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: سابقه حساسيت به دارو يا اجزائ فرمولاسيون.
موارد احتياط: نارسايي کبدي.
تداخل دارويي
استامينوفن ممکن است باعث افزايش ريسک سميت کبدي شود. بيمار را پايش نماييد.
داروهايي که سيتوکروم P450 را القا مي‌کنند مانند کاربامازپين، دگزامتازون، فني تويين، فنوباربيتال، ريفامپين ممکن است دفع ايماتينيب را تشديد و غلظت خوني آن را کاهش دهند، با احتياط استفاده نماييد.
داروهايي که سيتوکروم P450 را مهار مي‌کنند مانند سايميتيدين، کلاريترومايسين، اريترومايسين و ايتراکونازول ممکن است نيمه عمر ايماتينيب را افزايش دهند. بيمار را از جهت بروز علائم مسموميت پايش نماييد.
مهار کننده‌ هاي کانال کلسيمي دي هيدرو پيريديني، برخي از استاتين‌ها، سيکلوسپورين، پيموزايد، بنزوديازپين‌هاي تري آزولي ممکن است غلظت ايماتينيب را افزايش دهند. بيمار را از جهت بروز علائم مسموميت پايش نماييد و در صورت امکان غلظت خوني را اندازه گيري نماييد.
ايماتينيب ممکن است متابوليسم وارفارين را تغيير دهد. از مصرف همزمان خودداري نموده و به جاي آن از هپارين يا LMWH استفاده نماييد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
ملاحظات اختصاصي
1- وزن بيمار را روزانه ارزيابي کنيد و افزايش ناگهاني وزن را بررسي و درمان نماييد.
2- بيمار را از نظر احتباس مايعات که مي‌تواند شديد و خطرناک باشد ارزيابي کنيد.
3- در ماه اول CBC را هفتگي، ماه دوم هر 2 هفته و بعد از آن به صورت دوره‌اي بررسي نماييد.
4- به علت شايع بودن تحريکات گوارشي دارو مي‌بايست همراه با غذا مصرف شود.
5- کارکرد کبد را به صورت منظم ارزيابي کنيد. در صورتي که سميت کبدي روي داد دوز را کاهش دهيد.
6- کارکرد کليه و وضعيت تضعيف ايمني را به دقت پايش نماييد.
 
 
تداخل دارويي:
نکات قابل توصيه به بيمار
1- به بيمار توصيه کنيد دارو را همراه غذا و مقدار زيادي آب مصرف نمايد.
2- بيماراني که قادر به بلعيدن دارو نيستند، مي‌توانند قرص‌ها را در آب و يا آب سيب (50 سي سي براي قرصهاي mg 100 و 200 سي سي براي قرصهاي mg 400) بريزند و به هم بزنند و سريعا ميل کنند.
3- به بيمار توصيه کنيد به منظور پيشگيري از مشکلات کبدي از مصرف استامينوفن حين مصرف دارو خودداري کند.
4- به بيمار توصيه کنيد اندازه گيري تستهاي کبدي، کليوي و خوني ممکن است ضروري باشد.
5- در صورتي که بيمار جهت درمان بيماري‌هاي مقاربتي دارو دريافت مي‌کند شريک جنسي نيز مي‌بايست درمان شود.
مصرف در سالمندان: سالمندان در معرض ريسک بيشتري در خصوص بروز ادم هستند.
مصرف در کودکان: اثربخشي و ايمني دارو در کودکان زير 3 سال اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: هر چند ترشح در شير کاملا مشخص نيست با توجه به خطرات احتمالي در حين مصرف دارو شيردهي توصيه نمي‌شود.
مصرف در بارداري: دارو ممکن است ايجاد عوارض جدي بر روي جنين نمايد. از بارداري در طي مصرف دارو خودداري شود.
مکانيسم اثر:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
ممکن است باعث افزايش ALT، AST، کراتينين، آلکالين فسفاتاز، بيلي روبين شود.
ممکن است باعث کاهش پتاسيم، هموگلوبين، نوتروفيل و پلاکت شود.
 
فارماكوكينتيك:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: خستگي، سردرد، تب، ضعف و خونريزي مغزي.
قلبي ـ عروقي: ادم، خونريزي.
حلق و بيني: نازوفارنژيت، خونريزي از بيني.
دستگاه گوارش: بي اشتهايي، اسهال، يبوست، درد شکم، خونريزي گوارشي، سو هاضمه، تهوع و استفراغ.
خون: آنمي، نوتروپني، ترومبوسيتوپني.
متابوليک: هايپوکالمي، افزايش وزن.
عضلاني ـ اسکلتي: آرترالژي، دردهاي عضلاني - اسكلتي، کرامپ عضلاني.
تنفسي: تنگي نفس، سرفه، پنوموني.
پوست: پتشي، کهير، راش.
ساير عوارض: عرق شبانه.
مسموميت و درمان
موارد گزارش شده از مصرف دوز بيش از mg 800 بسيار محدود است. در صورت مصرف بيش از حد، درمان حمايتي توصيه مي شود.
اشكال دارويي:
مکانيسم اثر
دارو آنزيم تيروزين کيناز Bcr-Abl که باعث ايجاد اختلال در ژن فيلادلفيا مي‌شود را مهار مي‌کند. همچنين در بدن اين دارو رشد تومور و بلاستهاي وابسته به Bcr-Abl را مهار مي‌کند.
فارماکوکينتيک
جذب: بسيار خوب جذب مي‌شود و فراهمي زيستي آن حدود 98% است.
پخش: اتصال پروتئيني آن حدود 95 % است.
متابوليسم: توسط سيستم سيتوکروم CYP3A4 به خصوص 3A4 به متابوليت فعال متابوليزه مي‌شود.
دفع: عمدتاً در مدفوع و به صورت متابوليت دفع مي‌شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي درماني: آنتي نئوپلاسم.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D
اشكال دارويي:
Tablet: 100mg
Capsule: 50, 100mg
موارد و مقدار مصرف
الف) لوکمي ميلوييدي مزمن (CML) در بحران بلاستي، در فاز accelerated يا در فاز مزمن که درمان با اينتر فرون آلفا شکست خورده باشد. موارد تازه تشخيص داده شده CML با کروموزوم فيلادلفياي مثبت.
بزرگسالان: فاز مزمن CML mg 400 روزانه تک دوز همراه با غذا يا مقدار زيادي آب، دوز را مي‌توان تا mg 600 روزانه تک دوز افزايش داد. در بحران بلاستي يا فاز accelerated mg 600 روزانه تک دوز همراه با غذا يا مقدار زيادي آب، دوز را مي‌توان تا mg 800 روزانه تک دوز افزايش داد. درمان مي‌بايست تا زماني که بيمار به آن پاسخ مي‌دهد ادامه يابد.
دوز را تنها در صورتي افزايش دهيد که عوارض شديد دارو مانند نوتروپني و ترومبوسايتوپني بروز نکرده باشد يا بيماري پيشرفت کرده باشد يا عدم پاسخ کافي بعد از 3 ماه درمان و يا سابقه عدم پاسخ به درمان وجود داشته باشد.
ب) درمان لوکمي ميلوييدي مزمن (CML) در فاز مزمن وقتي بيماري بعد از پيوند مغز استخوان يا درمان با اينترفرون عود مي‌کند.
كودكان 3 سال و بزرگتر: mg/m2/day 260 به صورت تک دوز يا منقسم در 2 دوز همراه غذا يا يا مقدار زيادي آب. دوز را مي‌توان تا mg/m2/day 340 افزايش داد.
پ) درمان تومور گوارشي بدخيم استرومال ( GIST) با KIT(CD) 117 مثبت که متاستاتيک باشد و يا امکان جراحي آن وجود نداشته باشد.
بزرگسالان: 400 الي 600 ميلي گرم در روز.
تنظيم دوز: براي عوارض شديد غير خوني مانند سميت کبدي شديد يا احتباس مايعات شديد، دارو را تا زماني که عوارض برطرف شود قطع کنيد. در افزايش بيلي روبين 3 برابر بيش از حد نرمال يا آنزيم‌هاي کبدي 5 برابر بيش از حد نرمال دارو را تا زماني که بيلي روبين به 1.5 برابر بيش از حد نرمال يا آنزيم‌هاي کبدي به 2.5 برابر بيش از حد نرمال باز گردند دارو را قطع کنيد و سپس با دوز کاهش يافته آغاز نماييد. (در مورد بزرگسالان مي‌توان دوز 400 ميلي گرم را به 300 ميلي گرم و 600 ميلي گرم را به 400 ميلي گرم کاهش داد. در مورد کودکان دوز mg/m2/day 260 را به mg/m2/day 200 و دوز mg/m2/day 340 را به mg/m2/day 260 کاهش داد.)
نام‌هاي تجاري: Glivec

فلوتاميد Flutamide

m.f بازدید : 8 شنبه 30 مرداد 1395 : 18:42 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان كارسينوم متاستاتيك پروستات (سطح D2) با آنالوگهاي LHRH مانند Leuprolide.
مردان: mg 250 خوراكي هر 8 ساعت مصرف مي‌شود.
مكانيسم اثر
اثر ضد تومور: فلوتاميد بازجذب آندروژن‌ها را مهار مي‌كند و نيز باعث مهار اتصال آندروژن‌ها به بافت هدف در نوكلئوس مي‌گردد. كارسينوم پروستات حساس به آندروژن‌ها مي‌باشد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
در مصرف همزمان با ضد انعقادها احتمال افزايش خونريزي وجود دارد. PT‌ و INR بيمار كنترل شود.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
فلوتاميد مي‌تواند سطح BUN، كراتينين و آنزيم‌هاي كبدي را افزايش دهد، همچنين مي‌تواند باعث كاهش سطح هموگلوبين، WBC و پلاكت گردد.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: اضطراب، گيجي، افسردگي، سرگيجه، بي‌قراري.
قلبي ـ عروقي: افزايش فشار خون، ادم محيطي.
دستگاه گوارش: اسهال، تهوع، استفراغ.
ادراري - تناسلي: ناتواني جنسي.
عوارض خوني: آنمي، آنمي هموليتيك، لكوپني، ترومبوسيتوپني.
عوارض كبدي: هپاتيت.
پوست: حساسيت به نور، راش.
ساير عوارض: بزرگي سينه، برافروختگي، كاهش ميل جنسي.
مسموميت و درمان
گزارشي در دست نيست. ميزان mg 1500 در روز به مدت 36 هفته بدون عوارض جانبي شديد گزارش شده است.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: پس از مصرف خوراكي جذب كامل و سريع است.
پخش: دارو و متابوليت فعال آن 95% اتصال به پروتئين دارند.
متابوليسم: سريع است و دارو حداقل 6 متابوليت فعال دارد. بيش از 97% دارو ظرف يك ساعت پس از مصرف متابوليزه مي‌شود.
دفع: بيش از 95% دفع دارو ادراري است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو ؛‌ نارسايي شديد كبدي.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 250mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آنتي آندروژن غير استروئيدي.
طبقه‌بندي درماني: آنتي نئوپلاستيك.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده D
نام‌هاي تجاري: Apo - Flutamide
ملاحظات اختصاصي
1- براي اثر بهتر دارو توصيه مي‌شود كه همزمان از آنالوگهاي LHRH استفاده شود. اين آنالوگها توليد تستوسترون را سركوب مي‌كنند، در صورتي كه فلوتاميد فعاليت تستوسترون را مهار مي‌نمايد و در نتيجه مصرف همزمان آنها باعث درمان تومور مي‌گردد.
2- بستري در بيمارستان و در مواردي مرگ بدليل نارسايي كبدي ناشي از مصرف دارو گزارش گرديده است.
با مصرف دارو افزايش آنزيم‌هاي كبدي، زردي، انسفالوپاتي كبدي و نارسايي‌ حاد كبد مشاهده شده است.
در برخي بيماران سميت كبدي پس از قطع دارو برطرف گرديده است.
50% اين موارد ظرف 3 ماه اول درمان بروز نموده‌اند.
آنزيم‌هاي كبدي قبل از درمان، ماهانه در 4 ماه اول درمان و سپس بطور دوره‌اي بايد بررسي شوند. در صورت وجود علائمي چون زردي و/يا افزايش ALT (بيش از 2 برابر نرمال) ‌دارو بايد قطع شود و در بيماراني كه ALT اوليه بالا (بيش از 2 برابر نرمال) ‌دارند نبايد شروع گردد.
3- بيماران مبتلا به بيماري هموگلوبين M، كمبود G6PD‌ و سيگاري در ريسك سميت قرار دارند بنابراين سطح متهموگلوبين بايد بررسي شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- بدون تجويز پزشك فلوتاميد و يا آنالوگ LHRH قطع نشود.
2- برخي علائم قبل از بهبودي ممكن است بدتر گردند.

تعداد صفحات : 10

تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0