close
تبلیغات در اینترنت

رمان سه مرجع دانلود رمان های بروز ایرانی و خارجی

دانلود رمان,رمان ایرانی,رمان جدید,دانلود رمان عاشقانه,دانلود رمان طنز, دانلود رمان برای اندروید, دانلود رمان عاشقانه ایرانی جدید,دانلود رمان برای گوشی,رمان برای تبلت.

ورود به سايت رمان سه

خواب آورها و آرامبخش

اطلاعات دارویی ایران

خواب آورها و آرامبخش

آلبومین نرمال سرم Albumin Normal Serum

m.f بازدید : 11 شنبه 06 شهريور 1395 : 19:6 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) شوك
بزرگسالان: ابتدا، مقدار 500 ميلي‌ليتر (محلول پنج درصد) انفوزيون وريدي مي‌شود و سپس برحسب نياز 30 دقيقه بعد تكرار مي‌گردد. مقدار مصرف بر اساس حالت و پاسخ بيمار تغيير مي‌كند. حداكثر مقدار مصرف 250 گرم در 48 ساعت است.
كودكان: ml/kg 20 -10 (از محلول 5%) به صورت انفوزيون وريدي با سرعت ml/min 10-5 تزريق مي‌شود.
ب)كمي پروتئين خون
بزرگسالان: مقدار ml/day 1500-1000 (از محلول پنج درصد) انفوزيون وريدي مي‌شود. حداكثر سرعت انفوزيون 10-5 ميلي‌ليتر در دقيقه مي‌باشد. يا ml 300-200 (از محلول 25%) روزانه به صورت انفوزيون وريدي با سرعت حداكثر ml/min 3 تزريق مي‌شود. مقدار مصرف براساس حالت و پاسخ بيمار تغيير مي‌كند.
پ) سوختگيها
بزرگسالان و كودكان : مقدار مصرف بر اساس وسعت سوختگي و حالت بيمار متفاوت است. معمولاً غلظت نگهدارندة آلبومين پلاسما 3-2 گرم در دسي‌ليتر است.
ت) زيادي بيلي‌روبين خون
نوزادان: 2-1 ساعت قبل از انتقال خون، g/kg 1 آلبومين ( ml/kg 4 از محلول 25%) انفوزيون وريدي مي‌شود.
نوزادان در معرض خطر بالا با سطح پايين پروتئين سرم: ml/kg 8/1-4/1 (از محلول 25%) انفوزيون وريدي مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: بيماراني كه به دارو حساسيت دارند.
موارد احتياط: در بيماران مبتلا به افزايش فشارخون، بيماري قلبي، عفونت شديد ريوي، كم‌خوني مزمن و شديد يا كاهش آلبومين خون به همراه ادم محيطي با احتياط فراوان مصرف شود.
عوارض جانبي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: تب، سردرد.
عضلاني ـ اسكلتي: درد پشت.
تنفسي: تغييرات تنفسي، ديس‌پنه، ادم ريوي.
قلبي ـ عروقي: افزايش بار مايع عروقي بعد از انفوزيون سريع، كمي فشارخون، تاكيكاردي.
پوست: كهير، راش.
دستگاه گوارش: افزايش ترشح بزاق، تهوع، استفراغ.
ساير عوارض: لرز، تب.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: علائم زيادي بار عروقي، مانند افزايش فشار وريدي و اتساع وريدهاي گردن، يا خيز ريوي (ناشي از افزايش حجم خون).
درمان: سرعت انفوزيون را تا حد باز نگه‌ داشتن وريد بايد كاهش داد و درمان را مجدداً ارزيابي كرد.
 
تداخل دارويي:
تداخل دارويي
در صورت تركيب شدن با تعويض پلاسمايي حجم زيادي از آلبومين،‌ مهار كننده‌هاي ACE ممكن است واكنش‌هاي غيرمعمول نشان دهند. قبل از تعويض پلاسمايي، مهار كننده‌هاي ACE را به مدت 24 ساعت قطع كنيد.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر افزايش دهنده حجم پلاسما: آلبومين پنج درصد كولوئيد خون را تأمين كرده و موجب افزايش حجم پلاسما مي‌شود. آلبومين 25 درصد با ايجاد فشار انكوتيك داخل عروقي به نسبت 5 به 1 موجب انتقال مايعات از فضاي بينابيني به جريان گردش خون مي‌شود و غلظت پروتئين پلاسما را به ميزان ناچيزي افزايش مي‌دهد.
 
فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: به ميزان كافي از دستگاه گوارش جذب نمي‌شود. به صورت وريدي مصرف مي‌شود.
پخش: آلبومين حدود 50 درصد از پروتئين‌هاي پلاسما را تشكيل مي‌دهد و كولوئيد خون را تأمين مي‌كند. آلبومين در فضاي داخل عروقي و خارج عروقي مانند پوست، عضلات و ريه‌ها انتشار مي‌يابد. در بيماران دچار كاهش حجم خون در حال گردش، رقت خون ناشي از مصرف آلبومين ساعتها باقي مي‌ماند. در بيماران داراي حجم خون طبيعي، پروتئين و مايعات اضافي دفع مي‌شوند.
متابوليسم: اگرچه آلبومين در كبد ساخته مي‌شود، ولي در افراد سالم كبد هيچ نقشي در كليرانس آلبومين از پلاسما ندارد.
دفع: مصرف دارو، ساخت آلبومين در كبد را كاهش مي‌دهد و موجب افزايش كليرانس آلبومين، در صورت بالا بودن فشار انكوتيك پلاسما، مي‌گردد. در بعضي حالات پاتولوژيك، كبد، كليه‌ها يا روده‌ها ممكن است مكانيسم‌هاي دفع آلبومين را فراهم سازند.

روش مصرف

شروع اثر

پيک اثر

مدت اثر

وريدي

كمتر از 15 دقيقه

كمتر از 15 دقيقه

چندين ساعت

اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection, Solution : 20% (10ml, 50ml, 100ml, 250ml, 500ml), 5% (100ml, 250ml, 500ml)31
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: فرآورده خوني
طبقه‌بندي درماني: پروتئين پلاسما
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: ردة C
نام‌هاي تجاري:
Albumin Biotest, Albuminative, Grifols 20%, Human Albumin Baxter, Octalbin, Uman Albumin, Vialebex, Human Albumin Behring,
ملاحظات اختصاصي
1- محلول بايد به رنگ كهربايي روشن باشد. در صورت كدربودن محلول و يا وجود ذراتي در آن، بايد از مصرف آن خودداري كرد. محلول بايد در دماي اتاق نگهداري گردد و از منجمد كردن آن بايد خودداري شود.
2- محلول باز شده را بايد به سرعت مصرف كرد و باقيمانده آن را بعد از چهار ساعت دور ريخت. محلول ماده محافظ ندارد و پايدار نيست.
3- در صورت لزوم، براي تزريق مي‌توان فرآورده آلبومين را با محلول نمكي نرمال يا دكستروز پنج درصد رقيق كرد. از فيلتر پنج ميكروني يا بزرگتر بايد استفاده كرد و از استفاده از فيلتر 22/0 ميكروني بايد خودداري كرد.
4- قبل از شروع انفوزيون، بيمار بايد به طور كامل هيدراته شود. اين فرآورده را مي‌توان بدون در نظر گرفتن گروه خون مصرف كرد.
5- اين محلول نبايد سريع انفوزيون شود. سرعت انفوزيون بر اساس سن بيمار، حالت و تشخيص بيماري تعيين مي‌شود. در بيماران مبتلا به شوك ناشي از كمي حجم خون، محلول پنج درصد با سرعت حداكثر تا 4-2 ميلي‌ليتر در دقيقه انفوزيون مي‌شود و محلول 25 درصد (به صورت رقيق يا رقيق نشده) با سرعت حداكثر تا يك ميلي‌ليتر در دقيقه انفوزيون مي‌گردد. در بيماران داراي حجم طبيعي خون، محلول پنج درصد با سرعت حداكثر تا 10-5 ميلي‌ليتر در دقيقه، و محلول 25 درصد (به صورت رقيق يا رقيق نشده) با سرعت حداكثر تا 3-2 ميلي‌ليتر در دقيقه انفوزيون مي‌شود. حداكثر مصرف 250 گرم در 48 ساعت است.
6- مقدار مصرف مايعات و دفع آنها، ميزان هموگلوبين، هماتوكريت، پروتئين، و الكتروليت سرم بايد پيگيري شوند تا مقدار مصرف مداوم دارو تعيين شود.
7- قبل از رقيق شدن با محلول‌هاي وريدي هر ليتر تمام محلول‌هاي تجارتي آلبومين 160-130 ميلي‌ اكي‌والان‌سديم دارند. هر شيشه ml 50 محتوي 8-7 ميلي‌اكي‌والان‌سديم مي‌باشد. اين تركيب به عنوان آلبومين با نمك پايين (poor salt) شناخته مي‌شود.
8- هدف نگهداري سطح آلبومين پلاسما g/dl 3-2 يا فشار انكوتيك 20 (سطح پروتئين توتال سرم g/dl 2/5) مي‌باشد.
9- يك حجم از آلبومين 25% به اندازه 5 حجم از آلبومين 5% رقيق سازي خون و آنمي نسبي ايجاد مي‌كند، يك واحد آلبومين نشان دهنده ml 50 از غلظت 25% بوده و محتواي 5/12 گرم آلبومين مي‌باشد.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- مصرف آلبومين را براي بيمار و خانواده‌اش توضيح دهيد.
2- به بيمار توصيه كنيد عوارض جانبي را به سرعت گزارش دهد.
مصرف در كودكان: شيرخواران نارس داراي غلظت‌هاي كم پروتئين سرم ممكن است ml/kg 8/1-4/1 از محلول آلبومين 25% معادل 450-350 ميلي‌گرم آلبومين دريافت كنند.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
فرآورده‌هاي آلبومين ممكن است غلظت سرمي آلكالن فسفاتاز را افزايش دهند.
تمام فرآورده‌هاي حاوي آلبومين ممكن است غلظت آلبومين پلاسما را افزايش دهند.

آمینوکاپروئیک اسید AMINOCAPROIC ACID

m.f بازدید : 15 شنبه 06 شهريور 1395 : 19:5 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
خونريزي شديد و حاد ناشي از هيپر فيبرينوليزيس (افزايش آن) کاهش پلاکت خون و درمان مسموميت با استرپتوکيناز يا اوروکيناز.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
نوزادان, بيماري انعقادي منتشر, عروقي (DIC), وجود لخته هاي فعال داخل عروق خوني.
عوارض جانبي:
تشنج, سرگيجه, ضعف, درد عضلاني, درد شکمي, نارسايي کليه.
هشدار:
نوزادان, بيماري انعقادي منتشر, عروقي (DIC), وجود لخته هاي فعال داخل عروق خوني.
 
 
 
 
اشكال دارويي:
آمپول (تزريقي).
اطلاعات دیگر:
در صورت کاهش حجم ادرار به پزشک اطلاع دهيد. به علت کاهش فشار خون به بيمار آموزش داده شود تا از وضعيت خوابيده بي صورت ناگهاني سر پا نايستد.

آریپی پرازول Aripiprazole

m.f بازدید : 19 شنبه 06 شهريور 1395 : 19:4 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
آرامبخش.
ضد جنون.
خواب آور.
ضد سايکوز.
درمان شيزوفرني.اسکيزو فرني ، تثبت کننده اختلال دوقطبي (با مانياي حاد يا مختلط)
دوز مصرف :
10-15 ميلي گرم يک بار در روز ، دوز دارو را ميتوان تا 30 ميلي گرم در روز افزايش داد .
اختلال دو قطبي :
تثبيت : 30 ميلي گرم يکي بار در روز، بر اساس تحمل و علايم بيمار مي توان دوز دارو را به 15 ميلي گرم در روز کاهش داد .
نگهدارنده: ادامه دوز تثبيت تا 6 هفته

 
 
 
هشدار:
بعد از مصرف دارو از رانندگي و انجام کارهايي که نياز به هوشياري کامل دارند خودداري نماييد.
احتياط در موارد : اختلال رفتاري مرتبط با دمانس، پارکينسون ، مهار مغز استخوان، آسيب ساب کورتيکال مغز، بيماري جدي قلب ، کبد ، ريه و موارد مشکوک به صرع
تداخل دارويي:
کاربامازپين ، فني توئين، فنوباربيتال، کلرومازين، فلوکستين، ضد قارچ هاي آزول ، نافسيلين، کلاريترومايسين، ديفلوفناک، وراپاميل
 
 
 
 
اطلاعات دیگر:
کنتراانديکاسيون : حساسيت به آري پيپرازول يا متابوليت هاي ، حاملگي (گروه C)

آلپرازولام Alprazolam

m.f بازدید : 17 شنبه 06 شهريور 1395 : 19:2 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) اضطراب و فشار عصبي
بزرگسالان: مقدار معمول شروع دارو 5/0-25/0 ميلي‌گرم سه بار در روز است. هر 4-3 روز، مقدار مصرف بر حسب نياز افزايش مي‌يابد. حداكثر مقدار تام مصرف mg/day4 در مقادير منقسم است. در بيماران سالمند يا ناتوان يا در اختلال عملكرد كبدي مقدار معمول شروع دارو 25/0 ميلي‌گرم دو يا سه بار در روز است.
ب) اختلال پانيك
بزرگسالان: ابتدا مقدار 5/0 ميلي‌گرم سه بار در روز مصرف مي‌شود. هر 4-3 روز بر حسب نياز و تحمل بيمار بر مقدار مصرف افزوده مي‌شود. اكثر بيماران به بيش از mg/day4 نياز دارند؛ با اين وجود، مقادير mg/day10-1 هم گزارش شده است.
پ) ترس از جمعيت و مكان‌هاي باز (agoraphobia)
بزرگسالان: مقدار mg/day8-2 مصرف مي‌شود.
ت) افسردگي، سندرم پيش از قاعدگي.
بزرگسالان: مقدار mg25/0 سه بار در روز مصرف مي‌شود.
مكانيسم اثر
اثر ضد اضطراب: آلپرازولام سيستم اعصاب مركزي را در سطوح ليمبيك و زير قشر مغز تضعيف مي‌كند. اين دارو از طريق افزايش اثر نوروترانسميتر گاما - آمينوبوتيريك اسيد (GABA) بر روي گيرنده‌اش در سيستم فعال‌كنندة مشبك بالارونده اثر ضد اضطراب خود را اعمال مي‌كند و به افزايش مهار و انسداد تحريك ليمبيك و نواحي قشري مغز منجر مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي آلپرازولام اثر مضعف CNS فنوت يازين‌ها، داروهاي مخدر، باربيتورات‌ها، الكل، بيهوش‌كننده‌هاي عمومي، آنتي‌هيستامين‌ها، مهاركننده‌هاي مونوآمين اكسيداز و ضد افسردگي‌ها را تشديد مي‌كند.
مصرف همزمان با سايمتيدين و احتمالاً دي‌سولفيرام متابوليسم كبدي آلپرازولام را كاهش داده و سبب افزايش غلظت پلاسمايي آن مي‌شود.
استعمال زياد دخانيات متابوليسم آلپرازولام را تسريع كرده و اثربخشي باليني آن را كاهش مي‌دهد.
بنزوديازپين‌ها ممكن است غلظت سرمي هالوپريدول را كاهش دهند.
غلظت پلاسمايي ديگوكسين ممكن است افزايش يابد.
اثر آلپرازولام ممكن است با مصرف ريفامپين كاهش يابد.
تئوفيلين ممكن است تسكين‌بخشي آلپرازولام را افزايش دهد.
كاربامازپين و پروپوكسي‌فن، ممکن است سطح آلپرازولام را كاهش دهند، لذا مصرف همزمان آنها بايد با احتياط باشد. ممكن است نياز باشد دوز آلپرازولام افزايش يابد.
فلوكونازول، ايتراكونازول، كتوكونازول و مايكونازول مي‌توانند منجر به افزايش سطح آلپرازولام شده و باعث تضعيف CNS و اختلالات موتور شوند و بايد از مصرف همزمان آنها پرهيز گردد.
ممكن است در مصرف همزمان با ضد افسردگي‌هاي سه‌حلقه‌اي، سطح اين داروها بالا رود لذا لازم است بيمار از نزديك پايش شود.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي بنزوديازپين‌ها، رعايت موارد زير نيز توصيه مي‌شود:
1/.در صورت مصرف مقادير زياد دارو به مدت طولاني، بايد مصرف آن به تدريج قطع شود تا از بروز علائم قطع مصرف دارو جلوگيري شود. ممكن است قطع مصرف دارو طي 3-2 ماه ضروري باشد. كاهش دوز نبايد بيش از mg5/0 هر 3 روز باشد.
2/.در بيماران سالمند و بيماران مبتلا به اختلال عملكرد كليوي يا كبدي مقادير كمتر دارو مؤثر است.
3/.اضطراب همراه با افسردگي نيز به آلپرازولام پاسخ مي‌دهد، اما ممكن است دفعات بيشتر مصرف ضروري باشد.
4/.دارو را بايد در جاي خشك و خنك و دور از نور مستقيم نگهداري كرد.
5/.ممكن است به صورت متناقض باعث تهييج، تحريك و خشم ناگهاني شود.
6/.علائم قطع مصرف عبارتند از تشنج، اختلال در تمركز، كرامپ يا پرش عضلاني، اسهال، تاري ديد، كاهش اشتها يا افزايش وزن.
نكات قابل توصيه به بيمار
با مصرف طولاني مدت دارو احتمال وابستگي جسمي و رواني وجود دارد.
رژيم دارويي خود را تغيير ندهيد.
تغيير ناگهاني در وضعيت مي‌تواند موجب سرگيجه شود.
مصرف در سالمندان: بيماران سالمند به دليل كاهش دفع دارو به ميزان كمتري از دارو نياز دارند. به هنگام شروع مصرف دارو يا افزايش مقدار مصرف، اين بيماران در فعاليت‌هاي روزمره خود نياز به توجه و مراقبت دارند.
مصرف در كودكان: بي‌خطر بودن دارو در كودكان به اثبات نرسيده است.
مصرف در شيردهي: مصرف آلپرازولام در زنان شيرده ممكن است موجب رخوت، اشكال در خوردن يا كاهش وزن نوزاد شود. از مصرف اين دارو در دوران شيردهي پرهيز شود.
مصرف در بارداري: در صورت مصرف آلپرازولام در زمان بارداري، نوزادان را بايد از نظر بروز علائم قطع مصرف پيگيري كرد. مصرف آلپرازولام طي زايمان ممكن است موجب شلي نوزاد شود.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
آلپرازولام ممكن است نتايج آزمون‌هاي عملكرد كبد را افزايش دهد. طي درمان با آلپرازولام و بعد از آن ممكن است تغييرات كمي در الگوي EEG، معمولاً ولتاژ كم و فعاليت سريع، بروز كند.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: از راه خوراكي به خوبي جذب مي‌شود. زمان شروع اثر دارو طي 30-15 دقيقه و اوج اثر آن طي 2-1 ساعت حاصل مي‌شود.
پخش: به طور گسترده در بدن انتشار مي‌يابد. تقريباً 90-80 درصد به پروتئين‌هاي پلاسما پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: در كبد توسط (CYP3A4) به آلفا-هيدروكسي آلپرازولام و متابوليت‌هاي غير فعال متابوليزه مي‌شود.
دفع: آلفا-هيدروكسي آلپرازولام و متابوليت‌هاي ديگر از راه ادرار دفع مي‌شوند. نيمه عمر آ لپرازولام 15-12 ساعت است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو يا ساير بنزوديازپين‌ها، گلوكوم حاد با زاوية بسته و بيماراني كه در حال دريافت يك تركيب ضدقارچ آزول هستند.
موارد احتياط: بيماري كبدي، كليوي يا ريوي يا در كساني كه سابقة سوء مصرف مواد دارند.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 0.5, 1mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: بنزوديازپين
طبقه‌بندي درماني: ضد اضطراب
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: ردة D
نام‌هاي تجاري: Apo - Alpraz, Xanax
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: خواب‌آلودگي، منگي، سردرد، گيجي، سرگيجه، سنكوپ، افسردگي، بي‌خوابي، عصبانيت، بي‌قراري، آكاتژيا، اختلال ميل جنسي، اضطراب، آتاكسي، گيجي، اختلال در تكلم، اختلال حافظه، كابوس شبانه، گزگز اندام‌ها، خودكشي، لرزش.
قلبي ـ عروقي: هايپوتانسيون، تاكيكاردي، درد قفسه سينه، طپش قلب، گرگرفتگي.
چشم، بيني، حلق: تاري ديد، احتقان بيني، گلودرد، رينيت آلرژيك.
دستگاه گوارش: خشكي دهان، تهوع، استفراغ، اسهال، يبوست، درد شكمي، بي‌اشتهايي، سوء هاضمه، افزايش يا كاهش اشتها.
پوست: درماتيت.
ساير عوارض: سفتي عضلاني، افزايش يا كاهش وزن، اشكال در ادرار، قاعدگي دردناك، سندرم پيش از قاعدگي.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: خواب‌آلودگي، اغتشاش شعور، اغما، كاهش رفلكس‌ها، تنگي نفس، اشكال در تنفس، افت فشارخون، براديكاردي، اشكال در تكلم و اختلال در حفظ تعادل.
درمان: عبارت است از حفظ فشارخون و تنفس تا از بين رفتن اثر دارو و پيگيري علائم حياتي بيمار. فلومازنيل (Flumazenil) كه يك آنتاگونيست اختصاصي بنزوديازپين‌ها است، ممكن است مفيد باشد. براي حفظ راه هوايي بيمار و تامين اكسي‍ژن كافي، ممكن است كمك تهوية مكانيكي از طريق لوله داخل ناي ضروري باشد. در صورت نياز، تزريق وريدي مايعات و تنگ‌كننده‌هاي عروقي مانند دوپامين و فنيل‌افرين براي درمان افت فشارخون تجويز شود. اگر بيمار هوشيار باشد مي‌توان او را وادار به استفراغ كرد. در صورت مصرف اخير دارو، لاواژ معده، در صورت وجود لوله داخل ناي براي جلوگيري از آسپيراسيون، توصيه مي‌شود. بعد از استفراغ يا لاواژ، ذغال فعال با يك مسهل به صورت مقدار واحد تجويز مي‌شود. دياليز اثر محدودي دارد. در صورت بروز هيجان از تجويز باربيتورات‌ها خودداري شود، زيرا احتمال تشديد هيجان يا تضعيف CNS وجود دارد.

بوسپيرون Buspirone

m.f بازدید : 8 شنبه 06 شهريور 1395 : 19:0 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان اختلالات اضطرابي
بزرگسالان: ابتدا 5/7 ميلي‌گرم دو بار در روز از راه خوراكي مصرف مي‌شود. مقدار مصرف را مي‌توان هر دو تا سه روز به ميزان mg5 افزايش داد. مقدار معمول نگهدارنده mg/day30-20 به‌صورت منقسم است. مقدار مصرف نبايد از mg/day60 تجاوز كند.

مكانيسم اثر: اثر ضد اضطراب
بوسپيرون رفتار تهاجمي و كشمكش‌ زا را فرو مي‌نشاند و واكنشهاي گريز يا اجتناب (conditioned avoidance) را مهار مي‌كند. مكانيسم دقيق اثر دارو مشخص نيست، اما به نظر مي‌رسد به اثرات همزمان بر چندين نوروترانسميتر و گيرنده‌ مربوط مي‌شود. فعاليت عصبي سروتونين را كاهش و متابوليسم نوراپي‌نفرين را افزايش مي‌دهد و به طور نسبي به‌عنوان يك آنتاگونيست پيش‌سيناپسي دوپامين عمل مي‌كند. مطالعات به عمل آمده يك اثر غير مستقيم بر روي مجموعه گيرنده هاي بنزوديازپيني و GABA دارد.
بوسپيرون از نظر فارماكولوژيك ربطي به بنزوديازپينها، باربيتوراتها، يا ساير داروهاي ضداضطراب و تسكين بخش ندارد. اين دارو اثر باليني برجسته‌اي دارد و به طور منحصر به فردي ضد اضطراب است. اثر شل‌كنندة عضلاني يا ضد تشنج ندارد و به نظر نمي‌رسد سبب وابستگي جسمي يا تسكين‌بخشي قابل توجه شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
در صورت مصرف همزمان با مهاركننده‌هاي MAO، بوسپيرون ممكن است فشار خون را افزايش دهد. از مصرف همزمان آنها خودداري شود.
با فرآورده‌هاي حاوي الكل يا ساير داروهاي مضعف CNS با احتياط مصرف شود، زيرا ممكن است رخوت، بخصوص با مقادير بيش از mg/day30، بروز كند. بوسپيرون اختلال ذهني و عملكرد حركتي ناشي از الكل را افزايش نمي دهد. با اين وجود، اثرات CNS دارو در افراد قابل پيش‌بيني نيست. غلظت سرمي هالوپريدول ممكن است افزايش يابد.
مصرف همزمان مهاركننده‌ها يا القاكننده‌هاي سيتوكروم 3A4 مي‌تواند باعث تغيير سطح بوسپيرون شود.
مصرف همزمان با ديگوكسين مي‌تواند ديگوكسين را از محل اتصال آن جابجا نمايد. سطح ديگوكسين بايد ارزيابي شود.
بوسپيرون مي‌تواند سطح هالوپريدول را افزايش دهد، بنابراين در مصرف همزمان دوز هالوپريدول بايد كاهش داده شود.
ضد قارچ‌هاي آزولي باعث مهار متابوليسم گذر اول بوسپيرون مي‌شود.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: سرگيجه، خواب آلودگي، عصبانيت، بيخوابي، سردرد، منگي، كرختي.
چشم: تاري ديد.
دستگاه گوارش: خشكي دهان، ‌تهوع، اسهال، ديسترس شكمي.

مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: سرگيجه، خواب آلودگي، تنگي غيرمعمول مردمكها، تهوع و استفراغ.
درمان: علامتي و حمايتي است. محتويات معده با شستشوي سريع معده تخليه شود. تنفس، نبض و فشار خون بيمار پيگري گردد. پادزهر خاصي ندارد. اثر دياليز معلوم نيست.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: به سرعت و كامل جذب مي‌شود اما متابوليسم شديد عبور اول آن فراهمي‌ زيستي مطلق دارو را تا 13-1 درصد مقدار مصرف شده محدود مي‌كند. غذا جذب دارو را كند مي‌كند، اما مقدار داروي تغيير نيافته در سيستم گردش خون را افزايش مي‌دهد.
پخش: 95 درصد به پروتئين پيوند مي‌يابد. ساير داروهايي را كه به ميزان زيادي به پروتئين پيوند مي‌يابند، مانند وارفارين، جابه‌جا نمي‌كند. براي شروع اثر درماني دارو ممكن است به 2-1 هفته زمان نياز باشد.
متابوليسم: در كبد از طريق هيدروكسيلاسيون و اكسيداسيون متابوليزه و به حداقل يك متابوليت فعال از نظر فارماكولوژيك تبديل مي‌شود.
دفع: طي 24 ساعت 63-29 درصد، عمدتاً به صورت متابوليت از راه ادرار، و 38-18 درصد، از طريق مدفوع دفع مي‌شود.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو يا تا 14 روز پس از مصرف مهاركننده‌هاي MAO.
موارد احتياط: اختلال كار كليه يا كبد.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 5,10mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آزاسپيرودكانديون
طبقه‌بندي درماني: ضد اضطراب
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: ردة B

نام‌هاي تجاري: BUSP ملاحظات اختصاصي
1- بيماراني كه قبلاً با بنزوديازپين ها تحت درمان بوده اند، ممكن است پاسخ باليني خوبي به اين دارو ندهند.
2- اگرچه به نظر نمي‌رسد بوسپيرون سبب وابستگي جسمي يا رواني شود، ولي اين احتمال وجود دارد كه بيمار براي تجربهاين اثرات به سوء مصرف دارو دست بزند.
3- بوسپيرون سندرم قطع مصرف ناشي از بنزوديازپين ها يا ساير داروهاي خواب‌‌آور و تسكين‌بخش را مسدود نمي‌كند. از اين رو، مصرف اين داروها پيش از جايگزيني با بوسپيرون به تدريج قطع شود.
4- وضعيت عملكرد كبد و كليه بيمار پيگيري شود؛ اختلال كار كليه و كبد متابوليسم و دفع دارو را مختل كرده و ممكن است به تجمع سمي دارو منجر شود. كاهش مقدار مصرف ممكن است ضروري باشد.
5- بوسپيرون به صورت تحقيقاتي در درمان افسردگي غيرملانكوليك و سندرم پاركينسون استفاده شده است.
6- بعلت احتمال بروز اختلال شناختي توصيه مي‌شود بيماران از فعاليتهايي كه هوشياري كامل نياز دارند خودداري نمايند.
7- سندرم پاي بيقرار در برخي بيماران گزارش شده است كه مي‌تواند در ارتباط با اثرات آنتاگونيستي دوپاميني بوسپيرون باشد. بيمار از جهت علائم ديستوني، بي قراري و سودوپاركينسونيسم بررسي شود.
8- در بيماران با نارسايي كليه و كبد با احتياط مصرف شود.
9- در مصرف همزمان با MAOI‌ها ممكن است افزايش فشار خون رخ دهد، مصرف همزمان توصيه نمي‌شود.
10- ايمني و كارآيي دارو در كودكان زير 6 سال شناسايي نشده است. مطالعات در مورد مصرف طولاني دارو در كودكان در دسترس نيست.
11- بوسپيرون تحمل متقاطع با بنزوديازپين‌ها ندارد.

نكات قابل توصيه به بيمار
1- دارو را طبق دستور پزشك مصرف و از دو برابر كردن مقدار مصرف دارو خودداري كنيد. در صورت فراموشي يك نوبت مصرف مقدار فراموش شده را هرچه زودتر مصرف كنيد، مگر آنكه نوبت مصرف بعدي رسيده باشد.
2- تا مشخص شدن اثر دارو از انجام فعاليت هاي خطرناك اجتناب كنيد. اثرات الكل و ساير مضعفهاي CNS (مانند آنتي هيستامينها، تسكين‌بخشها، آرام‌بخشها، داروهاي خواب‌آور، ضد درد، باربيتوراتها، داروهاي ضد تشنج، شل كننده‌هاي عضلاني، داروهاي ضد سرماخوردگي، ضد سرفه يا آلرژي) ممكن است با رخوت و خواب‌آلودگي اضافي ناشي از بوسپيرون افزايش يابند.
3- دارو را دور از گرما و نور و دسترس كودكان نگهداري كنيد.
4- هرگونه عوارض جانبي را فوراً اطلاع دهيد.
مصرف در شيردهي: مطالعات بر روي حيوانات نشان داده است كه بوسپيرون و متابوليتهاي آن در شير موش صحرايي ترشح مي‌شوند. ميزان ترشح دارو در شير انسان مشخص نيست. در زنان شيرده نبايد تجويز شود.

تعداد صفحات : 5

تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0