close
تبلیغات در اینترنت

رمان سه مرجع دانلود رمان های بروز ایرانی و خارجی

دانلود رمان,رمان ایرانی,رمان جدید,دانلود رمان عاشقانه,دانلود رمان طنز, دانلود رمان برای اندروید, دانلود رمان عاشقانه ایرانی جدید,دانلود رمان برای گوشی,رمان برای تبلت.

ورود به سايت رمان سه

ضد آسم ها

اطلاعات دارویی ایران

ضد آسم ها

آکولات Zafirlukast

m.f بازدید : 11 دوشنبه 08 شهريور 1395 : 18:38 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) پيشگيري و درمان طولاني مدت آسم.
بزرگسالان و کودکان بالاي 12 سال: mg 20 خوراکي دو بار در روز يک ساعت قبل و يا 2 ساعت بعد از غذا مصرف مي‌شود.
کودکان 11-5 سال: mg 10 خوراکي دو بار در روز يک ساعت قبل و يا 2 ساعت بعد از غذا مصرف مي‌شود.
ب) پيشگيري از رينيت آلرژيک فصلي:
بزرگسالان: mg 40-20 خوراکي يک بار در روز قبل از مواجهه با آلرژن‌هاي محيطي.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
آسپيرين مي‌تواند باعث افزايش سطح زفيرلوکاست شود. مصرف همزمان اين داروها توصيه نمي‌شود.
مصرف همزمان اريترومايسين و تئوفيلين باعث کاهش سطح زفيرلوکاست مي‌شود.
مصرف همزمان وارفارين مي‌تواند باعث افزايش PT و INR شود.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
زفيرلوکاست مي‌تواند باعث افزايش آنزيم‌هاي کبدي گردد.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: ضعف، گيجي، تب، سردرد، درد.
دستگاه گوارش: درد شکم، اسهال، سوء هاضمه، تهوع، استفراغ.
عضلاني - اسکلتي:کمر درد، درد عضلات.
ساير عوارض: جراحات تصادفي، عفونت.
مسموميت و درمان
تجربه‌اي با مسموميت ناشي از زفيرلوكاست وجود ندارد. بيماران بايد بصورت علامتي و حمايتي تحت درمان قرار گيرند. در صورت امكان بايد مانع از جذب دارو توسط دستگاه گوارش گرديد.
نكات قابل توصيه به بيمار
به بيمار توصيه نماييد، دارو جهت درمان طولاني مدت تجويز شده و در صورت از بين رفتن نشانه‌هاي بيماري دارو را قطع نكنند.
بيمار در طي مصرف دارو بايد از ساير داروهاي ضد آسم نيز استفاده نمايد.
دارو همراه غذا نبايد مصرف شود. زمان مناسب مصرف 1 ساعت قبل و يا 2 ساعت بعد از صرف غذا است.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضد آسم: زفيرلوکاست بطور اختصاصي و رقابتي رسپتورهاي لکوترين (LTD4 و LTE4) را مهار نموده و باعث اثر ضد التهابي مي‌شود.
فارماکوکينتيک
جذب: سريع.
پخش: بيش از 99% دارو به پروتئينهاي پلاسما اتصال مي‌يابد (عمدتاً آلبومين).
متابوليسم: به طور گسترده توسط سيستم CYP2C9 متابوليزه مي‌شود. زفيرلوکاست ايزوآنزيم‌هاي CYP3A4 و CYP2C9 را مهار مي‌کند.
دفع: عمدتاً از طريق مدفوع مي‌باشد. نيمه عمر نهايي ميانگين حدود 10 ساعت است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو.
موارد احتياط : بيماران سالمند، نارسايي کبد.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 20mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آنتاگونيست رسپتور لوکوترين.
طبقه‌بندي درماني: ضد آسم.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Accolate
ملاحظات اختصاصي
1- دارو جهت درمان برونکواسپاسم ناشي از حملات حاد آسم کارآيي ندارد.
2- در صورت بروز علائمي چون درد سمت راست و بالاي شکم، تهوع، خستگي، خارش، زردي، علائم شبه آنفلوانزا، بي اشتهايي و بزرگي کبد دارو بايد قطع شود.
3- در صورت بروز اين علائم آنزيم‌هاي کبدي بايد ارزيابي شوند (بخصوص ALT)، در صورت قطعي شدن نارسايي کبد، از مصرف دوباره دارو خودداري كنيد.
مصرف در سالمندان: کليرانس دارو در سالمندان کاهش مي‌يابد. هم چنين سالمندان احتمال بيشتري براي ابتلا به عفونت دارند.
مصرف در كودكان: ايمني و کارآيي اين دارو در کودکان زير 5 سال شناخته نشده است.
مصرف در شيردهي: دارو در شير ترشح مي‌شود. مصرف در دوران شيردهي توصيه نمي‌شود.

سالمترول Salmeterol

m.f بازدید : 12 دوشنبه 08 شهريور 1395 : 18:37 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان نگهدارنده طولاني مدت آسم؛ پيشگيري از اسپاسم نايژه‌اي در بيماران مبتلا به آسم شبانه يا بيماري قابل برگشت انسداد راه هوايي قابل برگشت مستلزم درمان منظم با آگونيست‌هاي كوتاه اثر گيرنده بتا.
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 4 سال: صبح و شب يك پاف (50 ميكروگرم) با فاصله 12 ساعت استنشاق مي‌شود.
ب) جلوگيري از اسپاسم نايژه‌اي ناشي از ورزش.
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 4 سال: 2 پاف (50 ميكروگرم) حداقل نيم ساعت قبل از ورزش استفاده مي‌شود. دوزهاي اضافي نبايد با فاصله 12 ساعت استفاده شوند.
توجه : بعد از مصرف سالمترول اسپاسم‌هاي نايژه‌اي متناقض (كه مي‌تواند خطرناك باشد) گزارش شده است. در صورت بروز چنين وضعيتي، بايد سالمترول بلافاصله قطع و درمان ديگري جايگزين شود.
پ) بيماري انسدادي مزمن ريه (COPD) يا آمفيزم.
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 4 سال: يك پاف (50 ميكروگرم) صبح و شب با فاصله 12 ساعت مصرف مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو يا فرمولاسيون آن.
موارد احتياط : بتا دو آگونيست‌هاي طولاني اثر ريسك مرگ ‌و مير ناشي از آسم را افزايش مي‌دهند. در مطالعه SMART در سال 2006 سالمترول به ميزان كم ولي قابل توجه مورتاليتي را افزايش داد. ميزان اين خطر در نژاد آفريقايي - آمريكايي بيشتر است. اين دارو بايد به عنوان درمان كمكي در كساني كه به تنهايي با كورتيواستروئيدهاي استنشاقي يا دو درمان نگهدارنده كنترل نشده‌اند، استفاده شود.
موارد نادري از واكنش‌هاي برونكواسپاستيك متناقض بدنبال مصرف دارو گزارش شده است. همچنين مواردي از واكنش‌هاي حساسيتي فوري مانند كهير، آنژيوادم، بثورات جلدي و برونكواسپاسم نيز گزارش شده است. مصرف بيش از مقدار توصيه شده باعث واكنش‌هاي جانبي شديد و مرگ ‌و مير مي‌شود. مواردي از اسپاسم حنجره و تورم آن (Stridor) بدنبال مصرف دارو رخ داده است. داروهاي طولاني اثر مثل سالمترول نبايد در درمان حملات حاد آسم استفاده شوند. چون باعث علائم تنفسي شديد و گاهي كشنده مي‌شوند. اين دارو تنها به عنوان درمان كمكي در كنار كورتيكواستروئيدها استفاده مي‌شود كه در اين موارد نبايد دوز كورتيكواستروئيد كاهش يافته يا دارو متوقف شود. ضمن شروع اين دارو از نظر شدت علائم بيمار را بررسي كنيد.
در بيماران با بيماري‌هاي قلبي - عروقي مانند آريتمي، فشارخون بالا يا نارسايي قلبي با احتياط به كار رود. چون اين داروها باعث افزايش فشارخون و ضربان قلب و تحريك CNS شده و ريسك آريتمي را افزايش مي‌دهند. در بيماران مبتلا به ديابت، گلوكوم، نارسايي كبد، پركاري تيروئيد، هايپوكالمي و صرع با احتياط استفاده شود.
ايمني و اثربخشي دارو در كودكان كمتر از 4 سال اثبات نشده است.
به بيماران توضيح دهيد كه در حملات حاد آسم تنها از بتاآگونيست‌هاي كوتاه اثر استفاده كنند.
 
 
تداخل دارويي:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با آگونيست‌هاي بتا، تئوفيلين، يا ساير متيل گزانتين‌ها ممكن است به عوارض احتمالي قلبي با مصرف بيش از حد سالمترول منجر شود.
مصرف همزمان با مهاركننده‌هاي MAO يا ضد افسردگي‌هاي سه حلقه‌اي خطر عوارض شديد قلبي را به دنبال خواهد داشت. از مصرف سالمترول تا 14 روز بعد از مصرف مهاركننده‌هاي MAO اجتناب شود.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر گشادكننده نايژه: سالمترول به طور انتخابي گيرنده‌هاي ?2 را تحريك مي‌كند و به گشاد شدن نايژه منجر مي‌شود. همچنين آزاد شدن هيستامين از ماست سل موجود در ديواره مجراي تنفسي را مهار كرده و به گشاد شدن عروق و افزايش حركات مژك‌ها منجر مي‌شود.
 
فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: به دليل مقدار درماني كم، غلظت سيستميك سالمترول بعد از استنشاق كم يا غير قابل رديابي است.
پخش: به ميزان زيادي به پروتئين‌هاي پلاسما پيوند مي‌يابد (99-94 درصد).
متابوليسم: به ميزان زياد از طريق هيدروكسيلاسيون متابوليزه مي‌شود.
دفع: عمدتاً از طريق مدفوع دفع مي‌شود.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Inhaler: 25, 50 mcg/dose
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آگونيست انتخابي گيرنده ?2.
طبقه‌بندي درماني: گشادكننده نايژه.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
ملاحظات اختصاصي
1- اين دارو در بيماران مبتلا به آسم كه بيماري آنها با مصرف آگونيست‌هاي بتا - دو استنشاقي كوتاه اثر مانند آلبوترول (سالبوتامول) كنترل مي‌شود، نبايد استفاده شود.
2- سالمترول نبايد بيش از دو بار در روز (صبح و شب) و بيش از مقادير توصيه شده مصرف شود. در صورت بروز علائم با وجود مصرف منظم دو بار در روز سالمترول، تجويز آگونيست بتا-دو استنشاقي كوتاه اثر براي بيمار در نظر گرفته شود.
3- به بيماراني كه با وجود مصرف سالمترول دچار آسم مي‌شوند، توصيه مي‌شود از آگونيست‌هاي ?2 استنشاقي كوتاه اثر فقط در صورت نياز استفاده كنند.
4- سالمترول جايگزين كورتيكواستروئيدهاي خوراكي يا استنشاقي نيست.
5- بيماراني كه دارو را دو بار در روز مصرف مي‌كنند، نبايد براي جلوگيري از اسپاسم نايژه‌اي ناشي از ورزش مقادير بيشتر استفاده كنند.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- استفاده صحيح از سالمترول را بياموزيد.
2- قبل از استنشاق ظرف دارو را خوب تكان دهيد.
3- براي حصول اثر مطلوب، دارو را تقريباً به فاصله هر 12 ساعت استنشاق كنيد؛ رعايت فاصله مصرف را حتي در صورت احساس بهبودي ادامه دهيد.
4- اين دارو خاص رفع نشانه‌هاي حاد ‌اسم نيست. براي رفع نشانه‌هاي حاد ‌اسم از نايژه‌گشاي استنشاقي كوتاه اثر استفاده كنيد.
5- در صورت عدم رفع كافي نشانه‌ها با استفاده از آگونيست‌هاي كوتاه اثر، يا در صورت استنشاق بيش از دو بار در روز به پزشك اطلاع دهيد. اين امر ممكن نشانه تشديد آسم باشد.
6- در صورت استفاده منظم روزانه از آگونيست‌هاي ?2 كوتاه اثر از قبل، بايد آنها را قطع و فقط هنگامي استفاده كنيد كه نشانه‌هاي آسم با وجود مصرف سالمترول وجود داشته باشند.
7- مصرف كورتيكواستروئيد استنشاقي خود را ادامه دهيد. از مصرف داروهاي ديگر بدون مشورت پزشك خودداري كنيد.
8- اگر دارو را براي جلوگيري از اسپاسم نايژه‌اي ناشي از ورزش مصرف مي‌كنيد، آن را 60-30 دقيقه قبل از ورزش استفاده كنيد.
مصرف در سالمندان: اين دارو مانند ساير آگونيست‌هاي ?2 در بيماران سالخورده مبتلا به بيماري قلبي - عروقي با احتياط فراوان تجويز شود.
مصرف در كودكان: بي‌ضرري و اثربخشي مصرف اين دارو در كودكان كوچكتر از 4 سال ثابت نشده است.
مصرف در شيردهي: از آنجا كه ترشح اين دارو در شير مادر مشخص نيست، در دوران شيردهي با احتياط مصرف شود.
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي : سردرد، سردرد سينوسي، لرزش، عصبانيت، سرگيجه.
قلبي - عروقي: تاكيكاردي، طپش قلب، آريتمي بطني.
گوش، حلق، بيني: عفونت مجاري فوقاني تنفسي، التهاب حلق- بيني، اختلال سينوسي يا حفره بيني.
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، اسهال، سوزش سر دل.
تنفسي: سرفه، عفونت مجاري تحتاني تنفسي، اسپاسم نايژه‌اي.
ساير عوارض: واكنش‌هاي حساسيت مفرط (بثورات پوستي، كهير)، درد پشت و مفصل، درد عضلاني.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: تشديد عوارض جانبي فارماكولوژيك مربوط به آگونيست‌هاي بتا، يعني تاكيكاردي، آريتمي، لرزش، سردرد، و كرامپ‌هاي عضلاني. مصرف بيش از حد دارو از نظر باليني مي‌تواند به طولاني شدن قابل ملاحظه فاصله QT منجر شود كه مي‌تواند آريتمي بطني ايجاد كند. ايست قلبي و مرگ ممكن است با سوء مصرف سالمترول بروز كند. ساير علائم مصرف بيش از حد عبارت‌اند از كمي پتاسيم و زيادي قند خون..
درمان: درمان با سالمترول و تمام داروهاي محرك گيرنده بتا قطع، درمان حمايتي انجام و استفاده از مسدودكننده‌هاي گيرنده بتا در نظر گرفته شود. البته بايد در نظر داشت كه اين داروها مي‌توانند سبب اسپاسم نايژه شوند. پيگيري وضعيت قلبي در موارد مصرف بيش از حد سالمترول توصيه شده است. دياليز درمان مناسبي نيست.

کرومال Cromolyn Sodium

m.f بازدید : 16 یکشنبه 07 شهريور 1395 : 19:48 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان كمكي درآسم شديد نايژه‌اي.
بزرگسالان و كودكاني كه بيش از پنج سال سن دارند: مقدار 20 ميلي‌گرم (يك كپسول) چهار بار در روز، در فواصل منظم، استنشاق مي‌شود.
ب) پيشگيري و درمان رينيت آلرژيك.
بزرگسالان و كودكاني كه بيش از پنج سال سن دارند: 2 پاف از اسپري در هر سوراخ بيني، سه يا چهار بار در روز (حداكثر تا شش بار در روز)، اسپري مي‌شود.
پ) پيشگيري از اسپاسم نايژه‌اي ناشي از فعاليت بدني.
بزرگسالان و كودكاني كه بيش از پنج سال سن دارند: مقدار 20 ميلي‌گرم (يك كپسول)، و يا 2 پاف از اسپري يك ساعت قبل از شروع فعاليت بدني مصرف مي‌شود. در صورت طولاني بودن ورزش، مي‌توان بر حسب نياز دوز را تكرار نمود.
ت) اختلالات آلرژيك چشمي.
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 4 سال: 1 تا 2 قطره در هر چشم، چهار تا شش بار در روز با فواصل منظم چکانده مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به كرومولين يا هر يك از اجزاي اين فرآورده (مانند لاكتوز) ؛ كرومولين نبايد در درمان آسم شديد، بخصوص حالت آسمي مداوم مصرف شود، زيرا كرومولين يك داروي پيشگيري‌كننده است و در موارد شديد هيچ گونه اثري ندارد.
موارد احتياط: فرم استنشاقي در بيماران قلبي و يا مبتلا به آريتمي بايد با احتياط مصرف شود.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سرگيجه، سردرد، سرگيجه حقيقي، نوريت.
پوست: بثورات پوستي، كهير، درماتيت.
چشم، حلق، بيني: ريزش اشك، تورم غده پاروتيد، تحريك گلو و ناي، سرفه، اسپاسم نايژه‌اي بعد از استنشاق پودر خشك، التهاب مري، احتقان بيني، تحريك حلق، خس‌خس سينه.
دستگاه گوارش: تهوع، خشكي دهان، استفراغ، التهاب مري.
ادراري ـ تناسلي: اشكال در دفع ادرار، تكرر ادرار، نفروز.
ساير عوارض: درد و تورم مفاصل، ادم عروقي، درد عضلاني، عوارض جانبي مربوط به سيستم انتقال كپسول كرومولين و استنشاق ذرات ژلاتيني.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضد آسم: كرومولين از آزاد شدن ميانجي‌هاي نوع I واكنش‌هاي آلرژيك، (از جمله هيستامين و ماده آهسته اثرِ آنافيلاكسي [ SRS-A] از ماستوسيت‌هاي پايدارشده بعد از بروز واكنش آنتي‌ژن - آنتي‌بادي جلوگيري مي‌كند. كرومولين از پيوند IgE به ماستوسيت‌ها يا تداخل بين IgE پيونديافته به سلول و آنتي‌ژن مخصوص آن جلوگيري نمي‌كند.
كرومولين از آزاد شدن موادي مانند هيستامين و SRS-A در پاسخ پيوند IgE به ماستوسيت‌ها، جلوگيري مي‌كند. محل اصلي اثر اين دارو به طور موضعي بر روي مخاط ريه و مخاط بيني است.
اثر گشادكننده نايژه: شواهد اخير نشان داده‌اند كه كرومولين بجز پايدار كردن ماستوسيت‌ها، داراي اثر گشادكننده نايژه‌ها از طريق يك مكانيسم ناشناخته است. مطالعات انجام شده بر روي مقايسه اثر كرومولين و تئوفيلين، نشان مي‌دهند كه اين دو دارو داراي اثرات يكسان در جلوگيري از اسپاسم نايژه‌اي هستند (ولي اثر آنها كمتر از داروهاي استنشاقي آگونيست ?2- آدرنرژيك است).
ساير اثرها: كرومولين هيچ گونه اثر مستقيم ضد التهاب، تنگ‌كننده عروق، ضد هيستامين، ضد سروتونين يا شبه كورتيكواستروئيد ندارد.
اگر كرومولين در آب حل شده و به صورت خوراكي مصرف شود، در موارد آلرژي به مواد غذايي، بيماري التهابي روده (بيماري كرون، كوليت اولسراتيو) و ماستوسيتوز سيستميك مؤثر است.
 
فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: تنها 2-0.5 درصد از شكل خوراكي دارو جذب مي‌شود. با مصرف كپسول استنشاقي، حدود 7.5 درصد (10-5 درصد) از داروي مصرف شده به داخل ريه‌ها نفوذ مي‌كند و به داخل گردش خون سيستميك جذب مي‌شود. مقدار دارويي كه وارد ريه‌ها مي‌شود، به مصرف صحيح شكل استنشاقي دارو، شدت انقباض نايژه‌ها و وجود خلط بستگي دارد. ميزان جذب دارو به طريقه مصرف نيز بستگي دارد. پس از مصرف از راه بيني، كمتر از هفت درصد دارو جذب مي‌شود. نيمه عمر جذب دارو از ريه‌ها يك ساعت است. 15 دقيقه بعد از مصرف 20 ميلي‌گرم كرومولين، غلظت پلاسمايي mcg/ml 9 حاصل مي‌شود.
پخش: از آنجايي كه كرومولين يونيزه است و در شرايط pH بدن، محلول در چربي نيست، از بيشتر غشاهاي بيولوژيك بدن عبور نمي‌كند. كمتر از 0.1 درصد كرومولين مصرف شده از جفت عبور مي‌كند. ترشح كرومولين در شير مادر مشخص نيست.
متابوليسم: متابوليسم آن قابل توجه نيست.
دفع: حدود 50 درصد كرومولين به صورت تغييرنيافته از طريق ادرار و حدود 50 درصد از طريق صفرا دفع مي‌شود. مقدار كمي از دارو نيز ممكن است از طريق مدفوع يا بازدم دفع شود. نيمه عمر دفع دارو 81 دقيقه است.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Inhaler: 1 mg/dose, 20 mg/capsule
Nebulisation: 10 mg/ml, 20 mg/2ml
Solution: 20 mg/ml
Spray, Solution: 20 mg/ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مشتق كرومون.
طبقه‌بندي درماني: پايداركننده ماستوسيت‌ها، پيشگيري‌كننده از آسم.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Cromal
ملاحظات اختصاصي
وضعيت ريوي بايد قبل از درمان و بلافاصله بعد از آن پيگيري شود.
كپسول‌ها نبايد خورده شوند و بايد با وسيله مخصوص همراه با دارو استفاده شوند.
اسپاسم نايژه‌اي يا سرفه گاهي بعد از استنشاق دارو بروز مي‌كند و قطع مصرف دارو را ايجاب مي‌كند. گشاد كردن نايژه‌ها قبل از درمان ممكن است مفيد باشد، ولي باز هم قطع مصرف دارو ممكن است ضروري شود.
در صورت كاهش مقدار مصرف كرومولين به ميزان كمتر از مقدار توصيه شده، ممكن است نشانه‌هاي آسم دوباره عود كنند.
مقدار مصرف اين دارو در بيماران مبتلا به نارسايي عملكرد كبد يا كليه بايد كاهش يابد.
در صورت بروز پنوموني ائوزينوفيليك يا راه يابي ائوزينوفيل‌ها به داخل ريه‌ها، بايد مصرف دارو قطع شود.
مصرف شكل اسپري بيني اين دارو ممكن است موجب سوزش بيني يا عطسه، بلافاصله بعد از مصرف دارو شود، ولي اين واكنش به ندرت دليلي براي قطع مصرف دارو است.
در صورت مصرف همزمان كرومولين با كورتيكواستروئيدها، بايد مراقب عود نشانه‌هاي آسم بود. مصرف همزمان كرومولين با كورتيكواستروئيدها بايد تنها در صورت كنترل موارد حاد بيماري، باز بودن راه تنفسي و قادر بودن بيمار به استنشاق صورت گيرد.
قبل از مصرف كرومولين، آزمون‌هاي عملكرد ريوي براي تأييد برگشت‌پذير بودن گشادي نايژه‌ها در انسداد مجاري تنفسي، مورد نياز است.
فرم‌هاي محلول دارو را نبايد در معرض نور مستقيم خورشيد قرار داد.
اثرات درماني اين دارو از 4-2 هفته بعد از شروع درمان ظاهر مي‌شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- از دست زدن زياد به كپسول‌ها خودداري كنيد.
2- در صورت بروز خس‌خس سينه يا سرفه ناشي از مصرف دارو، به پزشك اطلاع دهيد.
3- در موارد مصرف دارو براي درمان‌اسم يا رينيت آلرژيك، دارو را در فواصل معين مصرف كنيد تا از دستيابي به اثرات باليني اين دارو مطمئن شويد.
4- براي كاهش خشكي دهان، غرغره و شستشوي دهان بعد از هر بار مصرف دارو مفيد است.
5- مصرف همزمان كورتيكواستروئيدها و كرومولين بايد زير نظر پزشك باشد.
6- در صورتي كه همزمان با كرومولين، از داروهاي استنشاقي گشادكننده نايژه نيز استفاده مي‌كنيد، اين داروها را پنج دقيقه قبل از مصرف كرومولين به كار بريد (مگر آنكه طريق ديگري تجويز شده باشد) ؛ اين عمل عوارض جانبي را كاهش مي‌دهد.
7- كپسول‌ها را در دماي اتاق، در يك ظرف سربسته، دور از رطوبت و در حرارت كمتر از 40 درجه سانتي‌گراد نگهداري كنيد.
مصرف در كودكان: مصرف شكل كپسول كرومولين در كودكان كوچكتر از پنج سال توصيه نمي‌شود. بي‌خطر بودن اسپري بيني در بچه‌هاي زير 2 سال تأييد نشده است.

کتوتیفن Ketotifen

m.f بازدید : 14 یکشنبه 07 شهريور 1395 : 19:47 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
پيشگيري از آسم و حساسيت
بزرگسالان: مقدار يک ميلي گرم دو بار در روز با غذا مصرف مي شود. مقدار مصرف در صورت نياز به دو ميلي گرم دو بار در روز افزايش مي يابد. مقدار درمان اوليه در بيماراني که به راحتي دچار تسکين مي‌شوند 1-0.5 ميلي گرم در شب است.
کودکان بزرگتر از دو سال: مقدار يک ميلي گرم دو بار در روز مصرف مي شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي : خواب آلودگي، سرگيجه خفيف، تحريک.
ساير عوارض: افزايش وزن.
 
 
تداخل دارويي:
ملاحظات اختصاصي
داروهاي قبلي ضد آسم حداقل تا دو هفته بعد از شروع درمان با کتوتيفن ادامه يابند.
از آنجا که اين دارو باعث خواب آلودگي مي شود، به هنگام انجام کارهاي نيازمند هوشياري (مانند رانندگي) احتياط به عمل آيد.
مکانيسم اثر:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد احتياط: بارداري، شيردهي.
 
فارماكوكينتيك:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي خوراکي کاهنده قند خون سبب کاهش پلاکت مي شود و بنابراين از مصرف همزمان آنها بايد خودداري شود. اين دارو اثرات الکل را افزايش مي دهد.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 1mg
Syrup: 1 mg/5 ml
Drop: 0.025%
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آنتاگونيست گيرنده H2 و پايدارکننده ماست سل.
طبقه‌بندي درماني: آنتي هيستامين.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Denerel, Zaditen, Zaditen Ldmo

تئوفيلين Theophylline

m.f بازدید : 13 یکشنبه 07 شهريور 1395 : 19:45 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) رفع نشانه ‌هاي اسپاسم نايژه‌اي در بيماراني که به‌طور معمول تئوفيلين مصرف نمي‌ کنند و رفع سريع علائم حاد در آنها ضروري است.
مقدار حمله‌اي: دوز بارگزاري مقدار mg/kg 6 مصرف و پس از آن ، به ترتيب زير تجويز مي‌ شود:
بزرگسالان غير سيگاري: مقدار mg/kg 3 دوبار به فاصله شش ساعت و سپس ، mg/kg 3 هر هشت ساعت مصرف مي‌ شود.
بزرگسالان مسن تر مبتلا به بيماري قلبي ـ ريوي: مقدار mg/kg 2 دوبار به فاصله شش ساعت و سپس ، mg/kg 2 هر هشت ساعت مصرف مي‌ شود.
بزرگسالان مبتلا به نارسايي احتمالي قلب (CHF) يا نارسايي کبد: مقدار mg/kg 2 دوبار به فاصله هشت ساعت و سپس، mg/kg 2ـ1 هر 12 ساعت مصرف مي‌ شود.
کودکان 16ـ9 ساله و جوانان سيگاري: مقدار mg/kg 3 سه بار به فاصله چهار ساعت ، و سپس، mg/kg 4 هر شش ساعت مصرف مي‌ شود.
نوزادان و کودکان کوچکتر از شش ماه: مقدار مصرف براي هر فرد به جداگانه تنظيم مي‌ شود. سطح سرمي تئوفيلين بايد زير mcg/ml 10 در نوزادان تازه متولد شده و زير mcg/ml 20 در نوزادان بزرگتر حفظ شود.
مقدار حمله‌اي در کودکان کوچکتر از شش ماه: مقدار mg/kg 1 به ازاي هر mcg/ml 2 افزايش در غلظت تئوفيلين مصرف و پس از آن دارو به ترتيب زير تجويز مي‌ شود:
شيرخواران هشت هفته‌اي تا شش ماهه: مقدار mg/kg 3-1 هر شش ساعت مصرف مي‌ شود.
شيرخواران 8ـ4 هفته‌اي: mg/kg 2-1 هر هشت ساعت مصرف مي‌ شود.
شيرخواراني که تا چهار هفته سن دارند: مقدار mg/kg 2-1 هر 12 ساعت مصرف مي‌ گردد.
شيرخواران نارس (کمتر از 40 هفته سن جنيني): مقدار mg/kg 1 هر 12 ساعت مصرف مي‌ شود.
ب) رفع نشانه ‌هاي اسپاسم نايژه در بيماراني که به طور معمول تئوفيلين مصرف مي‌ کنند.
بزرگسالان و کودکان: دوز بارگزاري معادل mg/kg 0.5، از راه خوراکي غلظت پلاسمايي را حدود mcg/ml 1 افزايش مي‌ دهد. در شرايط دلخواه، مقدار مصرف بر اساس غلظت موجود تئوفيلين تنظيم مي‌ شود. بعضي از پزشکان توصيه مي‌ کنند که در مواردي اضطراري mg/kg 5/2 از شکل داراي جذب سريع دارو مصرف شود، به شرط آنکه هيچ گونه علائم مسموميت وجود نداشته باشد.
پ) پيشگيري از آسم نايژ ه‌اي، اسپاسم نايژه‌اي ناشي از برونشيت مزمن و آمفيزم.
بزرگسالان و کودکان: mg/kg/day 16 در مقادير منقسم هر 8ـ6 ساعت مصرف مي‌ شود. حداکثر مقدار مصرف mg/ day 400 است. مقدار مصرف به ميزان 25% در فواصل 3ـ2 روز ، تا دستيابي به حداکثر مقدار مصرف روزانه، افزايش مي‌ يابد:
بزرگسالان: مقدار mg/kg/day 13 يا mg/ day 900 در مقادير منقسم مصرف مي‌ شود.
کودکان 16ـ12 ساله: mg/kg/day 18 در مقادير منقسم مصرف مي‌ شود. بيش از mg/ day 900 استفاده نشود.
کودکان 12ـ9 ساله: mg/kg/day 20 در مقادير منقسم مصرف مي‌ شود. بيش از mg/ day 900 استفاده نشود.
کودکان کوچکتر از 9 سال: mg/kg/day 24 در مقادير منقسم مصرف مي‌ شود. بيش از mg /day 900 استفاده نشود.
توجه: تنظيم مقدار مصرف براي هر فرد جداگانه ضروري است. بايد از غلظت پلاسمايي و غلظت ميانگين آن براي تخمين مقدار مصرف مورد نياز استفاده نمود. غلظت درماني دارو mcg/ml 20-10 است. تمام مقادير مصرف براساس تئوفيلين بدون آب و وزن بدون چربي بدن بيان شد ه‌اند.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
در صورت مصرف همزمان با ليتيم، دفع ليتيم افزايش مي‌ يابد. در صورت مصرف همزمان با سايمتيدين، آلوپورينول (مصرف مقادير زياد)، پروپرانولول، CCBها، کورتيکواستروئيدها، داروهاي ضد بارداري، اينترفرون، ماکروليدها، مگزيلتين، کينولون‌ها و تيابندازول ممکن است غلظت سرمي تئوفيلين را افزايش دهد.
باربيتوراتها، فني توئين ذغال فعال و ريفامايسين‌ها، غلظت پلاسمايي تئوفيلين را کاهش مي‌ دهند و نيز تئوفيلين مي‌ تواند سطح فني توئين را افزايش دهد.
داروهاي مسدود کننده گيرنده بتا آدرنرژيک ، داراي اثر فارماکولوژيک آنتاگونيستي در مقابل تئوفيلين هستند.
همچنين مي‌ توانند حذف تئوفيلين را کاهش دهند.
مصرف همزمان کاربامازپين، ايزونيازيد و مدرهاي لوپ غلظت تئوفيلين را تغيير مي‌ دهند.
مصرف همزمان مقادير زياد کاکائو باعث مهار متابوليسم تئوفيلين مي‌ شود.
مصرف کافئين باعث افزايش عوارض CNS و قلبي مي‌ گردد.
غذا جذب دارو را تسريع مي‌ نمايد. بهتر است دارو با شکم خالي مصرف شود.
سيگار و حشيش حذف تئوفيلين را افزايش مي‌ دهند.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي : تحريک پذيري، بي قراري، سردرد، بي خوابي، سرگيجه، انقباضات عضلاني، تحريک پذيري، تشنج.
قلبي ـ ‌عروقي: طپش قلب، کمي فشار خون، تاکيکاردي سينوسي، آريتمي، اکسترا سيستول، گر گرفتگي.
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، درد اپي گاستر.
تنفسي: تاکي پنه، ايست تنفسي.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: تهوع، استفراغ، بي خوابي، تحريک پذيري، تاکيکاردي، اکستراسيستول، تاکي پنه، حملات تشنجي تونيک ـ کلونيک.
شروع مسموميت ممکن است ناگهاني و شديد باشد و آريتمي و حملات ناگهاني تشنجي به عنوان اولين علائم بروز کنند.
درمان: بيمار را وادار به استفراغ مي‌ کنند، مگر آنکه دچار تشنج شده باشد. بعد از آن، ذغال فعال و داروهاي مسهل تجويز مي‌ شود. آريتمي را مي‌ توان با ليدوکائين و حملات ناگهاني تشنجي را با تزريق وريدي ديازپام درمان کرد. دستگاه تنفسي و گردش خون بايد حمايت شوند.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر گشادکننده نايژه: اين دارو ممکن است از طريق مهار فسفودي استراز و افزايش غلظت AMP، سلولي يا اعمال اثر آنتاگونيستي بر گيرنده‌هاي آدنوزين در نايژه اثر کند و موجب شل شدن عضلات صاف شود.
همچنين، اين دارو حساسيت مرکز تنفسي به CO2 در بصل النخاع را افزايش مي‌ دهد و از طول مدت دوره‌هاي آپنه مي‌ کاهد. اين دارو از خستگي عضلاني، بخصوص ديافراگم نيز جلوگيري مي‌ کند.
فارماکوکينتيک
جذب: به خوبي جذب مي‌ شود. سرعت اثر دارو و زمان لازم براي شروع اثر آن به شکل دارويي مصرف شده بستگي دارد. غذا ممکن است بر سرعت جذب اين دارو تأثير بگذارد.
پخش: در سرتاسر مايعات خارج سلولي انتشار مي‌ يابد. غلظت درماني اين دارو در پلاسما mcg/ml 20-10 است، ولي بسياري از بيماران به غلظتهاي کمتر پاسخ مي‌ دهند.
متابوليسم: در کبد به اجزاي غيرفعال متابوليزه مي‌ شود. نيمه عمر دارو در بزرگسالان 9ـ7 ساعت، در کساني که سيگار مي‌ کشند 5ـ4 ساعت، در شيرخواران نارس 30ـ20 ساعت و در کودکان 5ـ3 ساعت است.
دفع: حدود 10 درصد دارو به صورت تغيير نيافته در ادرار دفع مي‌ شود. متابوليتهاي آن عبارت اند از 1 و 3 ـ اسيد دي متيل اوريک، 1ـ اسيد ميتل اوريک و 3ـ متيل گزانتين.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط شناخته شده به گزانتينها مانند کافئين، زخم فعال معده و تشنج.
موارد احتياط: اختلال عملکرد قلبي يا گردش خون، ديابت، گلوکوم، زيادي فشارخون، پرکاري تيروئيد، بيماران سالمند، نوزادان، کودکان، بيماران مبتلا به COPD، بيماري کبدي يا کليوي، زخم معده، هيپوکلسمي شديد، آنژين، سکته قلبي و حساسيت به سولفيت ها.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 200mg
Tablet, Extended Release: 100, 200mg
Capsule, Extended Release, Pellets: 200mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مشتق گزانتين.
طبقه‌بندي درماني: گشاد کننده نايژه.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نکات قابل توصيه به بيمار
1ـ دارو را طبق دستور پزشک مصرف نماييد. در آن صورت فراموش کردن يک نوبت مصرف دارو، به محض يادآوردن، آن را مصرف نماييد، ولي مقدار مصرف بعدي را دوبرابر نکنيد.
2ـ دارو را سر ساعت معين مصرف نماييد.
3ـ در صورت بروز عوارض جانبي و علائم مسموميت به پزشک مراجعه کنيد.
4ـ از مصرف بيش از حد غذاها و نوشيدنيهاي گزانتين دار خودداري کنيد.
5ـ در بيماران سالخورده در آغاز درمان احتياط بروز سرگيجه وجود دارد.
مصرف در كودكان: اين دارو در نوزادان بايد با احتياط تجويز شود. کودکان نسبت به بزرگسالان معمولاً به مقادير بيشتري (بر اساس mg/kg) از دارو نياز دارند.
مصرف در شيردهي: اين دارو در شير ترشح مي‌ شود و ممکن است موجب تحريک پذيري، بي خوابي، يا کج خلقي در شيرخواران شود. مادر يا بايد مصرف دارو را قطع نمايد و يا به نوزاد خود شير ندهد.
ملاحظات اختصاصي
1ـ شکل قرص اين دارو نبايد خرد يا جويده شود.
2ـ علائم حياتي بيمار پيگيري شوند و بيمار از نظر بروز علائم و نشانه‌هاي مسموميت تحت مراقبت باشد.
3ـ اندازه گيري غلظت سرمي تئوفيلين براي بيماراني که دارو را به مدت طولاني مصرف مي‌ کنند، توصيه مي‌ شود. در شرايط دلخواه، غلظت دارو بايد بين mcg/ml 20-10 باشد. اين غلظت بايد هر شش ماه اندازه ‌گيري شود. اگر غلظت سرمي دارو کمتر از mcg/ml 10 باشد ، مقدار مصرف بايد حدود 25 درصد مقدار مصرف روزانه افزايش يابد. اگر غلظت سرمي دارو بين mcg/ml 25-20 باشد ، مقدار مصرف بايد حدود 10 درصد مقدار مصرف حدود 25 درصد مقدار مصرف روزانه کاهش يابد. اگر غلظت سرمي دارو بيش از mcg/ml 30 باشد ، دو نوبت مصرف بعدي بايد حذف شوند و مقدار مصرف حدود 50 درصد مقدار مصرف روزانه کاهش يابد. غلظت سرمي دارو به طور مرتب اندازه گيري شود.

تعداد صفحات : 3

تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0