close
تبلیغات در اینترنت

رمان سه مرجع دانلود رمان های بروز ایرانی و خارجی

دانلود رمان,رمان ایرانی,رمان جدید,دانلود رمان عاشقانه,دانلود رمان طنز, دانلود رمان برای اندروید, دانلود رمان عاشقانه ایرانی جدید,دانلود رمان برای گوشی,رمان برای تبلت.

ورود به سايت رمان سه

داروهاي قلبي عروقي

اطلاعات دارویی ایران

داروهاي قلبي عروقي

پروتامين سولفات Protamine Sulfate

m.f بازدید : 86 جمعه 12 شهريور 1395 : 22:10 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
مصرف بيش از حد هپارين
بزرگسالان و كودكان: مقدار مصرف براساس آزمونهاي انعقادي خون، روش تزريق و زمان گذشته از از تزيرق هپارين تعيين مي‌شود اما معمولاً يك ميلي‌گرم به ازاي هر 100 واحد هپارين است. دارو بايد به آهستگي و طي 10 دقيقه تزريق وريدي شود. حداكثر مقدار مصرف 50 ميلي‌گرم هر 10 دقيقه است.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو
موارد احتياط: در بيماران بعد از جراحي قلبي با احتياط استفاده شود.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
1- احتمال بروز آلرژي به ماهي بايد بررسي شود.
2- پروتامين نبايد با داروي ديگري مخلوط شود.
3- براي تهيه محلول دارو، پنج ميلي‌ليتر آب استريل به ويال 50 ميلي گرم و 25 ميلي‌ليتر به ويال 250 ميلي گرم اضافه مي‌شود. باقيمانده محلول نبايد استفاده شده و مي بايستد دور ريخته شود.
4- تزريق وريدي آهسته (طي 3-1 دقيقه) عوارض جانبي را كاهش مي‌دهد. تسهيلات ضد شوك در دسترس باشد.
5- بيمار بايد به طور مداوم پيگيري شده و علائم حياتي وي به طور منظم بررسي شود. فشار خون بيمار ممكن است به طور ناگهاني سقوط كند.
6- مقدار مصرف براساس آزمونهاي انعقاد خون و طريق مصرف و مدت زمان سپري شده از مصرف هپارين تعيين مي‌شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
برافروختگي گذرا يا احساس گرما بعد از تزريق وريدي دارو ممكن است بروز كند.
مصرف در كودكان: امنيت و اثربخشي اين دارو در اطفال اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: ترشح در شير نامشخص است، با احتياط استفاده نماييد.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
گزارش مهمي وجود ندارد.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضدهپاريني: پروتامين فعاليت ضعيف ضدانعقادي دارد. با اين وجود، در حضور هپارين تشكيل نمكي مي‌دهد كه اثرات ضدانعقادي هر دو را خنثي مي‌سازد.
 
فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: به صورت وريدي تزريق مي‌شود اثر خنثي كنندة هپارين طي 60-30 ثانيه بروز مي‌كند.
پخش: مشخص نيست.
متابوليسم: سرنوشت مجموعه هپارين ـ پروتامين مشخص نيست. با اين وجود، به نظر مي‌رسد به طور نسبي تجزيه شده و مقداري هپارين آزاد مي‌شود.
دفع: اثر پيوند پروتامين تا دو ساعت باقي مي‌ماند.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection: 1000 UAH/ml, 5ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آنتي دوت.
طبقه‌بندي درماني: آنتاگونيست هپارين.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Prosulf
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سستي، تب خفيف.
قلبي ـ عروقي: كاهش ناگهاني فشار خون، براديكاردي، کلاپس سيستم گردش خون.
دستگاه گوارش: تهوع و استفراغ.
خون: کاهش اثر هپارين بر روي APTT.
تنفسي: تنگي نفس، افزايش فشارخون حاد ريوي، ادم ريوي.
ساير عوارض: برافروختگي گذرا، احساس گرما، واکنش‌هاي آنافيلاکسي و آنافيلاکتوييد.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: مسموميت ممکن است باعث خونريزي شود زيرا دارو با پلاکت و پروتئين‌هايي مانند فيبرينوژن واکنش مي‌دهد.
درمان: براي درمان مي‌بايست خون از دست رفته با ترانسفيوژن خون تازه ياFFP جبران شود. اگر افت فشارخون اتفاق بيفتد مي‌بايست براي درمان از مايعات وريدي، اپي‌نفرين، دوبوتامين يا دوپامين استفاده نمود.

پنتوکسي فيلين Pentoxifylline

m.f بازدید : 71 جمعه 12 شهريور 1395 : 21:49 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
لنگش متناوب ناشي از بيماري مزمن انسداد عروقي

بزرگسالان: مقدار 400 ميلي گرم سه بار در روز همراه با غذا مصرف شود.
مكانيسم اثر
‌اثر همورولوژيك: پنتوكسي فيلين از طريق افزايش انعطاف پذيري گلبولهاي قرمز و كاهش ويسكوزيته خون جريان خون مويرگي را بهبود مي‌بخشد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي كاهنده فشار خون ممكن است پاسخ كاهنده فشار خون را افزايش دهد؛ مصرف همزمان با داروهاي خوراكي ضد انعقاد خون (مانند وارفارين) يا داروهاي مهار كننده تجمع پلاكتي ممكن است سبب اختلالات خونريزي دهنده شود. مصرف همزمان بلاكرها باعث افزايش سطح زير منحني پنتوكسي فيلين و افزايش سميت آن مي‌گردد. پنتوكسي فيلين مي‌تواند سطح تئوفيلين را افزايش دهد.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي: گزارشي موجود نيست.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: سردرد، سرگيجه.
قلبي ـ ‌عروقي: آنژين، درد قفسه سينه.
دستگاه گوارش: سوء هاضمه، تهوع، ‌استفراغ، گاز معده، نفخ.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: برافروختگي، كمي فشار خون، تشنجات، خواب آلودگي، از دست دادن هوشياري، ‌تب، ‌آشفتگي.
درمان: هيچ پادزهري براي آن معلوم نشده است. با لاواژ معده و استفاده از ذغال فعال محتويات معده را تخليه كرده و درمان علامتي، ‌حمايت تنفسي و حفظ فشار خون انجام شود.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: از دستگاه گوارش تقريباً به طور كامل جذب مي‌شود ولي تحت متابوليسم عبور اول كبدي قرار مي‌گيرد. غذا جذب آن را كاهش مي‌دهد. اوج غلظت طي 4-2 ساعت حاصل مي‌شود، اما ظهور اثر باليني به 4-2 هفته درمان مداوم نياز دارد.
پخش: انتشار آن مشخص نيست. به غشاي گلبول قرمز پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: به طور گسترده توسط گلبولهاي قرمز و كبد متابوليزه مي‌شود.
دفع: متابوليتها عمدتاً از راه ادرار ‌و كمتر از چهار درصد آن از راه مدفوع دفع مي‌شود. نيمه عمر داروي تغيير نيافته حدود 45-30 دقيقه و نيمه عمر متابوليتها حدود 5/1-1 ساعت است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: عدم تحمل به متيل گزانتينها، مانند كافئين، تئوفيلين، و تئوبرومين، خونريزي چشمي يا مغزي اخير.
موارد احتياط: سالمندان، نارسايي كليه، زخم معده؛ بيماري عروق كرونر شديد؛ افت فشار؛ جراحي اخير.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet, Extended Release: 400mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مشتق گزانتين
طبقه‌بندي درماني: داروي همورئولوژيك
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: ردة C
نام‌هاي تجاري: Apo - Pentoxifylline SR
ملاحظات اختصاصي
فشار خون بخصوص در صورت مصرف داروهاي كاهنده فشار خون، و نيز زمان پرترومبين در بيماراني كه داروهاي ضد انعقاد خون (مانند وارفارين) مصرف مي‌كنند، ‌به طور منظم پيگيري شود.
در صورت بروز عوارض جانبي CNS و گوارشي، ‌مقدار مصرف به دوبار در روز كاهش يابد. در صورت تداوم عوارض جانبي، ‌مصرف دارو قطع شود.
مصرف دارو در بيماراني كه براي جراحي مناسب نيستند، مفيد است.
نكات قابل توصيه به بيمار
درمان بايد به مدت حداقل هشت هفته ادامه يابد. در اين مدت دارو را سرخود قطع نكنيد.
براي به حداقل رساندن دل آشوبه، دارو را با غذا مصرف كنيد.
هر عارضه جانبي CNS با گوارشي را اطلاع دهيد، ممكن است كاهش مقدار مصرف ضروري باشد.
مصرف در سالمندان: بيماران سالخورده ممكن است دچار افزايش فراهمي زيستي و كاهش دفع پنتوكسي فيلين شده و بنابراين، در معرض خطر بيشتر مسموميت دارويي قرار داشته باشند؛ در اين بيماران عوارض جانبي ممكن است شيوع بيشتري داشته باشند. توصيه مي‌شود در اين افراد با دوزهاي پايين تري درمان آغاز گردد.
مصرف در كودكان: بي ضرري و اثربخشي دارو در كودكان زير 18 سال ثابت نشده است.
مصرف در شيردهي: پنتوكسي فيلين در شير ترشح مي‌شود. شيردهي در دوران مصرف اين دارو توصيه نمي‌شود.

کاروديلول Carvedilol

m.f بازدید : 62 جمعه 12 شهريور 1395 : 21:46 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد منع مصرف و احتياط
در بيماران با نارسايي قلبي جبران نشده (NYHA class IV) که نياز به اينوتروپ وريدي دارند، آسم يا برونکواسپاسم، بلاک دهليزي - بطني درجه دو يا سه، sick-sinus syndrome، شوک کارديوژنيک يا براديکاردي شديد منع مصرف دارد. مصرف اين دارو در بيماران با نارسايي کبدي توصيه نمي‌شود. در بيماران هايپرتنسيو با نارسايي بطن چپ، در بيماران تحت عمل جراحي که بيهوش کننده‌هايي با خاصيت دپرس کننده عضله قلب دريافت مي‌کنند و در بيماران ديابتيک که انسولين يا داروهاي ضد قند خوراکي دريافت مي‌کنند، با احتياط مصرف شود. همچنين در بيماران با مشکلات تيروئيد، فئوکروموسايتوما، آنژين prinzmetal يا نارسايي عروق محيطي با احتياط مصرف شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
اين دارو مي‌تواند مقدار کراتينين، BUN، ALT، AST، GGT، کلسترول، تري‌گليسريد، آلکالين فسفاتاز، سديم، اسيد اوريک، پتاسيم و سطح نيتروژن غير پروتئيني را افزايش دهد. ممکن است سطح گلوکز را افزايش يا کاهش دهد. همچنين مي‌تواند PT، INR، و شمارش پلاکت را کاهش دهد.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: هيپوتانسيون شديد، براديکاردي، نارسايي قلبي، شوک کارديوژنيک، ايست قلبي، برونکواسپاسم، استفراغ، کاهش تدريجي هوشياري، تشنج هاي ژنراليزه.
درمان: بيمار را در وضعيت خوابيده قرار دهيد. اگر زمان کوتاهي از خوردن دارو گذشته باشد، شستشوي معده و القاي فارماکولوژيک استفراغ مي‌تواند مفيد باشد. جهت براديکاردي بيمار مي‌توان از 2 ميلي گرم آتروپين به صورت وريدي استفاده کرد. جهت حمايت عملکرد قلب و ريه، گلوکاگون 5 تا 10 ميلي گرم وريدي در مدت 30 ثانيه و سپس انفوزيون آن با سرعت 5 ميلي گرم در ساعت و سمپاتوميمتيکها ( دوبوتامين، ايزوپرنالين، آدرنالين ) که بر اساس وزن بيمار و اثر دارو دوز مي‌شوند، قابل استفاده مي‌باشند. چنانچه اتساع عروق محيطي غالب باشد، مي‌توان از اپي نفرين يا نوراپي نفرين استفاده کرده و گردش خون بيمار را به صورت مرتب تحت نظر گرفت. در صورت ايجاد براديکاردي مقاوم به درمان مي‌توان از pacemaker استفاده کرد. جهت درمان برونکواسپاسم از آگونيستهاي بتا به صورت آئروسول يا وريدي يا آمينوفيلين به صورت وريدي استفاده مي‌شود. در صورت بروز تشنج، تزريق وريدي آهسته ديازپام يا کلونازپام مي‌تواند مفيد باشد. چنانچه سميت شديد دارو و علائم شوک وجود داشته باشد، ادامه درمان با آنتي دوتها به اندازه 7 تا 10 برابر نيمه عمر دارو ادامه مي‌يابد.
 
 
تداخل دارويي:
ملاحظات اختصاصي
1- از قطع ناگهاني دارو خودداري کنيد چرا که مي‌تواند آنژين، آريتمي يا سکته‌هاي قلبي ايجاد کند.
2- دارو را به صورت آهسته و در مدت 1 تا 2 هفته قطع کنيد. چنانچه ضربان قلب از 55 ضربه در دقيقه کمتر شود، مقدار دارو را کاهش دهيد.
3- آسيبهاي هپاتوسلولار خفيف ممکن است در دوره درمان اتفاق بيفتد. تستهاي بررسي وضعيت کبدي براي آسيب کبدي يا زردي، هنگام مشاهده اولين اختلال عملکرد کبدي انجام شود. در صورت وجود اختلال دارو، قطع شود.
4- بيماران با نارسايي قلبي بايد از نظر بدتر شدن وضعيت، اختلال عملکرد کليه يا احتباس مايعات بررسي شوند. دوز ديورتيکهاي بيمار ممکن است نياز به افزايش داشته باشد. بيماران ديابتيک به علت احتمال هيپرگلايسمي بايد پايش شوند.
5- در هنگام شروع درمان به علت ريسک سنکوب بهتر است بيماران از انجام رانندگي و کارهاي پرخطر ديگر خودداري کنند.
مکانيسم اثر:
تداخل دارويي
مصرف به همراه مسدود کننده‌هاي کانال کلسيمي ممکن است اختلال در هدايت ايجاد کند.
مصرف همزمان با داروهاي تخليه کننده ذخاير کاتکول آميني مانند رزرپين و مهارکننده‌هايMAO ممکن است براديکاردي شديد يا هايپوتانسيون ايجاد کند.
سايمتيدين مي‌تواند زيست دستيابي کاروديلول را زياد کند. علائم حياتي بيمار چک شود.
کلونيدين مي‌تواند اثرات کاهنده فشار خون و ضربان قلب کاروديلول را تقويت کند.
کاروديلول مي‌تواند سطح خوني ديگوکسين را تا حدود 15% افزايش دهد. سطح خوني ديگوکسين را اندازه بگيريد.
مصرف همزمان با انسولين يا ضد قندهاي خوراکي، ممکن است اثرات هايپوگلايسميک دارو را تقويت کند. قند خون بيمار چک شود.
ريفامپين مي‌تواند سطح خوني کاروديلول را تا حدود 70% کاهش دهد. علائم حياتي بيمار چک شود.
تداخل با غذا: غذا جذب دارو را به تأخير مي‌اندازد اما در مقدار جذب تأثيري ندارد. به بيماران توصيه کنيد جهت کم شدن اثرات ارتواستاتيک، دارو را با غذا مصرف کنند.
 
فارماكوكينتيك:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: دپرسيون، گيجي، خستگي، تب، سردرد، stroke، بي خوابي، بي حالي، درد، خواب آلودگي، سرگيجه، بي حسي.
قلبي - عروقي: آنژين صدري، بلاک دهليزي - بطني، براديکاردي، ادم، تجمع مايع، هايپرتانسيون، هيپوتانسيون، هيپوولمي، هايپوتنشن اورتوستاتيک، ادم محيطي، طپش، اختلال عروق محيطي، سنکوپ.
چشم، گوش، حلق و بيني: اختلال بينايي، تاري ديد، فارنژيت، رينيت، سينوزيت.
دستگاه گوارش: درد شکمي، اسهال، سوء هاضمه، ملنا، تهوع، استفراغ.
ادراري - تناسلي: اختلال عملکرد کليه، آلبومينوري، هماچوري، ناتواني جنسي، عفونت ادراري.
خون: آنمي، پورپورا، ترومبوسيتوپني.
متابوليک: ديابت، وجود قند در ادرار، نقرس، هايپرگلايسمي، هايپرکلسترولمي، هيپرکالمي، افزايش تري گليسريد، هيپراوريسمي، هيپروولمي، هيپوگلايسمي، هيپوناترمي، افزايش وزن، کاهش وزن.
عضلاني - اسکلتي: آرترالژي، آرتريت، کمر درد، کم شدن تون عضلات، کرامپهاي عضلاني.
تنفسي: برونشيت، سرفه، ديس پنه، ادم ريه، رال، عفونت دستگاه تنفسي فوقاني.
ساير عوارض: واکنشهاي افزايش حساسيت، سندرم شبه آنفلوانزا، عفونت، عفونتهاي ويروسي.
اشكال دارويي:
موارد و مقدار مصرف
الف) هايپرتانسيون.
بزرگسالان: شروع با 6.25 ميلي گرم دو بار در روز با غذا، يک ساعت پس از دوز اول فشار سيستوليک در حالت ايستاده چک شود. در صورت تحمل، دارو با همين مقدار مصرف، براي 7 تا 14 روز مصرف شود. مي‌توان مقدار مصرف را به 12.5 ميلي گرم دو بار در روز افزايش داده و مانند آنچه ذکر شد، مقدار مصرف را مونيتور کرد. حداکثر مقدار مصرفي 25 ميلي گرم دو بار در روز به صورت خوراکي (در صورت تحمل) مي‌باشد.
ب) نارسايي قلبي متوسط تا شديد.
بزرگسالان: مقدار مصرف گليکوزيدهاي قلبي، ديورتيکها و مهارکننده‌هاي ACE، قبل از شروع درمان بايد تثبيت شود. دارو با 3.125 ميلي گرم خوراکي دو بار در روز با غذا شروع شده و براي مدت دو هفته ادامه مي‌يابد. در صورت تحمل، براي مدت دو هفته با دوزاژ 6.25 ميلي گرم دو بار در روز ادامه مي‌يابد. مقدار مصرف هر دو هفته دو برابر مي‌شود تا به بالاترين مقدار تحمل برسد. در شروع مقدار مصرف جديد، براي مدت يک ساعت بيمار را از نظر گيجي و سرگيجه بررسي کنيد. براي بيماران با وزن کمتر از 85 کيلوگرم، حداکثر مقدار مصرف 25 کيلوگرم دو بار در روز و براي بيماران با وزن بيشتر از 85 کيلوگرم حداکثر مقدار مصرف 50 ميلي گرم دو بار در روز مي‌باشد.
پ) نارسايي بطن چپ پس از MI.
بزرگسالان : پس از تثبيت وضعيت هموديناميک بيمار و کم شدن احتباس مايع، مي‌توان درمان را شروع کرد. با دوز 6.25 ميلي گرم دو بار در روز شروع و پس از 3 تا 10 روز به 12.5 ميلي گرم دو بار در روز افزايش مي‌يابد. اين دوزاژ مي‌تواند تا 25 ميلي گرم دو بار در روز نيز افزايش يابد. همچنين مي‌توان دارو را با دوزاژ 3.125 ميلي گرم دوبار در روز شروع کرده و با سرعت کمتري افزايش داد.
مكانيسم اثر
اثر پايين آورنده فشار خون: مکانيسم آن به صورت دقيق مشخص نمي‌باشد. بلاک گيرنده بتا، برون ده قلبي و تاکيکاردي را کم مي‌کند. بلاک گيرنده آلفا نيز باعث کاهش اثرات افزايش فشار فنيل افرين، گشادي عروق و کاهش مقاومت عروق محيطي مي‌شود.
نارسايي قلبي: به صورت دقيق مشخص نيست. دارو، فشار خون سيستميک، فشار شريان ريوي، فشار دهليز راست و مقاومت عروق سيستميک را کم کرده وباعث افزايش ايندکس حجم ضربه‌اي مي‌شود.
فارماکوکينتيک
جذب: پس از مصرف خوراکي به سرعت و به مقدار زياد متابوليزه شده و به علت متابوليزه شدن به دنبال اثر دوز اول (first-pass metabolism)، زيست دستيابي (bioavailability) مطلق آن 25 تا 35 درصد مي‌باشد.
پخش: سطح پلاسمايي دارو وابسته به دوزاژ خوراکي آن مي‌باشد. جذب دارو توسط غذا، کند شده و رسيدن به پيک سطح پلاسمايي به تأخير مي‌افتد. اما مقدار جذب دارو و زيست دستيابي آن تغييري نمي‌کند.
متابوليسم: به مقدار گسترده و از طريق اکسيداسيون حلقه آروماتيک و گلوکورونيداسيون متابوليزه مي‌شود. متابوليتهاي اکسيداتيو نيز به روش گلوکورونيده و سولفاته شدن، کونژوگه و متابوليزه مي‌شوند. دمتيله و هيدروکسيله شدن در حلقه فنل، سه متابوليت فعال با خاصيت بلاک کننده گيرنده بتا ايجاد مي‌کند.
دفع: متابوليتها عمدتاً از طريق صفرا وارد مدفوع مي‌شوند. کمتر از دو درصد دوز دارو به صورت تغيير نيافته در ادرار ترشح مي‌شود.
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي درماني: پايين آورنده فشار خون، درمان کمکي در نارسايي قلبي.
طبقه‌‌بندي مصرف در بارداري: رده C، سه ماه دوم و سوم D
اشكال دارويي:
Tablet: 6.25, 12.5, 25mg
نام‌هاي تجاري: Apo - Carvedilol, Carvedilol Hexal, Coryol
نکات قابل توصيه به بيمار
به بيماران توصيه کنيد دارو را بدون نظر پزشک خود و ناگهاني قطع نکنند.
بيماران با نارسايي قلبي بايد افزايش وزن يا تنگي نفس را به پزشک خود اطلاع دهند.
بيماران در هنگام برخاستن ممکن است دچار سرگيجه شوند. در اين حالت بهتر است بيمار بنشيند يا دراز بکشد.
به بيمار توصيه کنيد سرگيجه يا خستگي را گزارش کنند. ممکن است تنظيم دوز دارو نياز باشد.
بيماران ديابتي بايد تغييرات گلوکز خون را گزارش کنند.
بيماراني که از لنزهاي تماسي استفاده مي‌کنند، ممکن است دچار کاهش اشک شوند.
مصرف در سالمندان: سطح پلاسمايي دارو بررسي شود. سطح دارو در سالمندان 50% بالاتر از افراد جوان مي‌باشد. گيجي در بيماران سالمند شيوع بيشتري دارد.
مصرف در كودكان: بي ضرري مصرف دارو در کودکان زير 18 سال اثبات نشده است
مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير نامشخص مي‌باشد. با احتياط مصرف شود.

کلوپيدوگرل Clopidogrel

m.f بازدید : 76 جمعه 12 شهريور 1395 : 21:44 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) جهت كاهش وقايع آترواسكلروتيك (سكته قلبي و مغزي، مرگ ناشي از بيماري‌هاي عروقي) در بيماران مبتلا به آترواسكلروز و سكته مغزي و قلبي اخير و يا بيماري عروق محيطي.
بزرگسالان: mg 75 خوراكي يك بار در روز، با يا بدون غذا.
ب) بيماران مبتلا به آنژين ناپايدار و سكته قلبي (غير موج Q) شامل بيماراني كه تحت PCI (با يا بدون فنر) قرار گرفته‌اند.
بزرگسالان: ابتدا mg 300 خوراكي به صورت تك دوز بارگزاري مصرف شده و سپس mg 75 روزانه به همراه mg 325- 75 آسپرين يك بار در روز استفاده گردد. در فاز حاد مي‌توان از هپارين استفاده نمود.
پ) سكته قلبي با افزايش ارتفاع قطعه ST.
بزرگسالان: mg 75 خوراكي يك بار در روز به همراه آسپرين، با يا بدون داروهاي ترومبوليتيك استفاده شود. ممكن است از يك دوز بارگزاري 300 ميلي‌گرمي نيز استفاده شود.
مكانيسم اثر
اثر ضد پلاكتي: كلوپيدوگرل باعث مهار اتصال ADP به رسپتور پلاكتي مي‌گردد و در نتيجه باعث مهار فعاليت كمپلكس گليكوپروتئين IIb/IIIa و در نهايت مهار تجمع پلاكتي مي‌شود. از آنجائي كه اين دارو به صورت برگشت ناپذير عمل مي‌نمايد پلاكتهايي كه تحت تأثير دارو قرار گرفته‌اند تا پايان عمر تجمع مهار يافته دارند.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
كلوپيدوگرل مي‌تواند باعث كاهش تعداد پلاكت‌ها گردد.
 
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: آستنيا، افسردگي، گيجي، خستگي، سردرد، درد، پاراستزي، سنكوپ.
قلبي - عروقي: درد قفسه سينه، ادم، افزايش فشار خون، افزايش ضربان نبض.
چشم، گوش، حلق و بيني: خون در بيني، آب ريزش بيني.
دستگاه گوارش: درد شكم، يبوست، اسهال، سوءهاضمه، گاستريت، خون‌ريزي، تهوع، استفراغ.
ادراري - تناسلي: عفونت ادراري.
خون: پورپورا.
عضلاني - اسكلتي: درد مفاصل.
تنفسي: برونشيت، سرفه، ديسپنه، عفونت دستگاه تنفس فوقاني.
پوست: خارش، راش.
ساير عوارض: علائم شبه آنفلوانزا.
مسموميت و درمان
پس از يك تك دوز 600 ميلي‌گرمي (معادل 8 قرص استاندارد mg 75) هيچ عارضه‌اي گزارش نشده است. زمان خونريزي 1.7 برابر طولاني شده است كه مشابه اثر دوز درماني mg 75 روزانه دارو مي‌باشد.
مي‌توان از تزريق پلاكت براي برگرداندن اثر دارو استفاده نمود.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: پس از چند دوز سطح پلاسمايي داروي اصلي (كه هيچ گونه اثر ضد پلاكتي ندارد)، پائين و زير حد اندازه‌گيري خواهد بود. ارزيابي فارماكوكنتيك عمدتاً در مورد متابوليت در گردش دارو صورت مي‌گيرد. جذب پس از مصرف خوراكي سريع است و حدود 50% دارو جذب مي‌گردد.
پخش: كلوپيدوگرل و متابوليت اصلي آن به صورت برگشت پذير به پروتئين‌هاي پلاسما اتصال مي‌يابند (به ترتيب 98% و 94%).
متابوليسم: عمدتاً توسط كبد متابوليزه مي‌گردد. متابوليت اصلي دارو يك مشتق كربوكسيليك اسيد دارو است كه اثر ضد پلاكتي ندارد. اين متابوليت 85% داروي در گردش را تشكيل مي‌دهد. نيمه عمر حذف متابوليت اصلي در گردش 8 ساعت مي‌باشد.
دفع: پس از مصرف خوراكي 50% دارو در ادرار و 46% دارو در مدفوع دفع مي‌گردد.
موارد منع مصرف و ا حتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو، خونريزي‌هاي پاتولوژيك مانند زخم معده يا خونريزي مغزي.
موارد احتياط: بيماراني كه در ريسك افزايش خونريزي ناشي از صدمات، جراحي و يا ساير بيماري‌ها و در بيماراني كه نارسايي كبد و يا بيماري شديد كبدي دارند.
 
فارماكوكينتيك:
تداخل دارويي
مصرف همزمان داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي و آسپرين مي‌تواند باعث افزايش احتمال خونريزي از دستگاه گوارش گردد.
با احتياط مصرف شود.
ايمني مصرف همزمان هپارين و وارفارين ثابت نشده است. با احتياط مصرف شود.
مصرف همزمان ساليسيلات‌ها باعث افزايش احتمال خونريزي خطرناك در بيماراني كه در ريسك TIA و يا سكته مغزي هستند مي‌گردد. همزمان استفاده نشوند.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 75mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك مهاركننده آدنوزين دي فسفات (ADP) و مهار تجمع پلاكتي.
طبقه‌بندي درماني: ضد پلاكت.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Apo - Clopidogrel, Plavix
ملاحظات اختصاصي
1- دارو عموماً در بيماراني كه به آسپرين حساس هستند و يا آن را تحمل نمي‌نمايند استفاده مي‌شود.
2- در صورتي كه بيمار قرار است تحت عمل جراحي قرار گيرد و اثر ضد پلاكتي دارو مورد نياز نيست، كلوپيدوگرل بايد 7 روز قبل از جراحي قطع شود.
3- بيمار از لحاظ خونريزي و كبودي غير عادي بررسي شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- در هنگام مصرف اين دارو احتمال ديرتر بند آوردن خون وجود دارد و بيمار بايد از فعاليتهايي كه ممكن است باعث آسيب و يا خونريزي شود خودداري نمايد. بهتر است بيمار در خودرو از كمربند ايمني استفاده نمايد.
2- بيمار قبل از هر عمل جراحي و يا مصرف داروي جديد، مصرف كلوپيدوگرل را به پزشك اطلاع دهد.
3- دارو مي‌تواند قبل يا بعد از غذا خورده شود.
مصرف در كودكان: ايمني و كارآيي دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: ترشح دارو و متابوليتهاي آن در شير مشخص نيست. قبل از شيردهي منافع و مضرات دارو بررسي شود.

والزارتان Valsartan

m.f بازدید : 61 جمعه 12 شهريور 1395 : 21:42 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) نارسايي قلبي (كلاس II-IV بر اساس طبقه‌بندي انجمن قلب نيويورك).
بزرگسالان: شروع با دوز 40 ميلي گرم خوراكي دو بار در روز و افزايش آن بر اساس تحمل بيمار به 80 ميلي گرم دو بار در روز تا حداكثر 160 ميلي‌گرم دو بار در روز.
ب) فشار خون.
بزرگسالان: شروع با دوز 80 ميلي گرم به‌صورت تك درماني در افرادي كه دچار كاهش حجم نيستند. در اين صورت فشار خون بايد در عرض دو تا چهار هفته كاهش يابد. در صورت ضرورت كاهش بيشتر در فشار خون دوز دارو مي‌تواند به 320 - 160 ميلي گرم در روز افزايش يابد يا ديورتيك اضافه گردد (اضافه نمودن ديورتيك اثر بيشتري از افزايش دوز بيشتر از 80 ميلي گرم خواهد داشت). دوز معمول 320 - 80 ميلي گرم در روز مي‌باشد.
پ) كاهش موارد قلبي - عروقي مرگ ناشي از MI در بيماران مبتلا به نارسايي يا اختلال عملكرد بطن چپ.
بزرگسالان: شروع دوز 20 ميلي گرم خوراكي دو بار در روز هر چه سريع تر در دوازده ساعت اول و افزايش آن به دوز 40 ميلي گرم دو بار در روز طي هفت روز و در نهايت افزايش آن به دوز 160 ميلي گرم دو بار در روز بر حسب تحمل بيمار.
مكانيسم اثر
دارو باعث مهار اتصال آنژيوتانسين II به رسپتورهاي عضلات صاف عروق و غده آدرنال و در نتيجه مهار اثر سيستم رنين - آنژيوتانسين روي فشار خون مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مهار كننده‌هاي آنژيوتانسين II، ديورتيك‌هاي حابس پتاسيم و مكمل‌هاي حاوي پتاسيم ممكن است باعث افزايش پتاسيم سرم در بيماران با نارسايي قلبي و سطح كراتينين بالا مي‌شود. مصرف با نمك‌هاي حاوي پتاسيم باعث افزايش پتاسيم سرم در بيماران با نارسايي قلبي و سطح كراتينين بالا مي‌شود.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
1- در صورت مصرف مقادير بالا و يا مصرف همزمان با ديورتيك‌ها باعث افت فشار خون قابل ملاحظه مي‌شود. بنابراين قبل از شروع درمان بيماران از لحاظ حجم و وضعيت سديم بررسي شود.
2- وضعيت تعادل مايعات و الكتروليت بررسي شود.
3- وضعيت قلبي بررسي شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- دارو بدون توجه به غذا ميل شود.
2- به بيمار توصيه شود از بارداري در حين مصرف دارو خودداري نمايد و در صورت باردار شدن فورا به پزشك خود اطلاع دهد.
3- به بيمار توصيه شود هر گونه بروز عارضه گيجي را گزارش نمايد.
مصرف در سالمندان: اگرچه از نظر اثر بخشي و ايمني تفاوتي بين جمعيت سالمندان و بزرگسالان نمي‌باشد، حساسيت بيشتر سالمندان به دارو را نمي‌توان رد نمود.
مصرف در كودكان: اثر بخشي و ايمني دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: به دليل مشخص نبودن ورود دارو به شير در دوران شيردهي با احتياط استفاده گردد.
مصرف در بارداري: به دليل آسيب احتمالي به جنين و نوزاد در بارداري دارو نبايد استفاده گردد.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
باعث افزايش پتاسيم و كاهش تعداد نوتروفيل‌ها مي‌شود.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: فراهمي زيستي دارو در حدود 15 درصد مي‌باشد.
پخش: دارو 95 درصد به پروتئين‌هاي سرم بخصوص آلبومين باند مي‌شود.
متابوليسم: تنها 20 درصد دارو متابوليزه شده و آنزيم مسئول آن شناسائي نشده است.
دفع: 83 درصد دارو از مدفوع و حدود 13 آن از ادرار دفع مي‌شود نيمه عمر حذف دارو شش ساعت مي‌باشد.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: در افراد با سابقه حساسيت به دارو منع مصرف دارد.
موارد احتياط : دربيماران با سابقه بيماريهاي كبدي و كليوي با احتياط استفاده گردد.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 40, 80, 160mg
Capsule: 40, 80, 160mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مهار كننده رسپتور آنژيوتانسين II.
طبقه‌بندي درماني: ضد فشار خون.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: در سه ماهه اول رده C و در سه ماهه دوم و سوم رده D
نام‌هاي تجاري: Diovan
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: گيجي، خستگي، سردرد، بي خوابي، سرگيجه.
قلبي - عروقي: ادم، افت فشار خون، افت فشار خون وضعيتي، سنكوپ.
حلق، بيني، چشم: تاري ديد، فارنژيت، رينيت، سينوزيت.
دستگاه گوارش: درد شكم، اسهال، سوء‌ هاضمه، تهوع.
ادراري - تناسلي: نارسايي كليوي.
خون: نوتروپني.
متابوليك: هايپركالمي.
عضلاني - اسكلتي: درد مفاصل، كمردرد.
تنفسي: سرفه، عفونت مجاري فوقاني تنفسي.
ساير عوارض: آنژيوادم، عفونت ويروس.
مسموميت و درمان
مهمترين اثر دارو افت فشار خون و تاكيكاردي مي‌باشد. براديكاردي در اثر تحريك عصب واگ ايجاد مي‌شود. توصيه به درمان حمايتي مي‌شود.

تعداد صفحات : 17

تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0