close
تبلیغات در اینترنت

رمان سه مرجع دانلود رمان های بروز ایرانی و خارجی

دانلود رمان,رمان ایرانی,رمان جدید,دانلود رمان عاشقانه,دانلود رمان طنز, دانلود رمان برای اندروید, دانلود رمان عاشقانه ایرانی جدید,دانلود رمان برای گوشی,رمان برای تبلت.

ورود به سايت رمان سه

ضد افسردگي

اطلاعات دارویی ایران

ضد افسردگي

سيتالوپرام Citalopram

m.f بازدید : 9 شنبه 23 مرداد 1395 : 13:28 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
افسردگي
بزرگسالان: ابتدا مقدار mg20 يك بار در روز از راه خوراكي مصرف مي‌شود. سپس مي‌توان بعد از بيش از يك هفته دوز را تا mg40 بالا برد. حداكثر مقدار توصيه شده 40 ميلي‌گرم در روز است.
سالمندان: مقدار mg20 روزانه از راه خوراكي مصرف مي‌شود و در بيماراني كه پاسخ نمي‌دهند دوز روزانه را مي‌توان تا 40 ميلي‌گرم بالا برد.
تنظيم دوز: در بيماران دچار نارسايي كبدي، دوز mg20 روزانه از راه خوراكي مصرف مي‌شود و در مواردي كه بيماران پاسخ ندهند مي‌توان دوز را به mg40 رساند.
مكانيسم اثر
عملكرد ضد افسردگي: عملكرد ضد افسردگي دارو ناشي از مهار نوروني بازجذب سروتونين و افزايش فعاليت سروتونرژيك مي‌باشد.
فارماکوکينتيک
جذب: زيست دست‌يابي مطلق دارو به دنبال مصرف خوراكي 80 درصد است.
پخش: دارو به ميزان بالايي (80 درصد) به پروتئين‌هاي پلاسمايي متصل مي‌گردد.
متابوليسم: عمدتاً توسط CYP3A4 و CYP2C19 به متابوليت‌هاي غير فعال متابوليزه مي‌شود.
دفع: حدود 20 درصد از دارو از طريق ادرار دفع مي‌شود. نيمه‌ عمر حذف دارو حدود 35 ساعت است. در بيماران بالاي 60 سال نيمه‌عمر دارو تا 30 درصد افزايش مي‌يابد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: بي‌قراري، بي‌خوابي، اضطراب، آپاتي، گيجي، افسردگي، منگي، بي‌حالي، تب، اختلال تمركز، ميگرن، پارستزي، خواب‌آلودگي، خودكشي، ترمور
قلبي- عروقي: هايپوتانسيون، افت فشار وضعيتي، تاكيكاردي
سر و گردن: اختلال تطابق، آبريزش بيني، سينوزيت
دستگاه گوارش: درد شكمي، بي‌اشتهايي، اسهال، خشكي دهان، سوء هاضمه، نفخ، افزايش اشتها، افزايش براق، تهوع، استفراغ، مختل شدن حس چشايي
ادراري ـ تناسلي: آمنوره، قاعدگي دردناك، اختلال انزال، ناتواني جنسي، پلي‌اوري
متابوليك: هايپوناترمي، تغييرات وزن
عضلاني- اسكلتي: درد عضلات و مفاصل
تنفسي: سرفه، عفونت، مجاري تنفسي فوقاني
پوست: خارش، راش
ساير عوارض: كاهش ميل جنسي، افزايش تعريق، SIADH، خميازه
 
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
سيتالوپرام مي‌تواند منجر به كاهش سطح سديم شود.
مسموميت و درمان
علائم مصرف بيش از حد سيتالوپرام به شكل تهوع، استفراغ، منگي، تعريق، ترمور، خواب‌آلودگي و تاكيكاردي بروز مي‌كند. ندرتاً ممكن است باعث فراموشي، كوما، تشنج يا مرگ شود.
جهت درمان بيماران بايد اقدامات حمايتي برقرار شده و علائم بيمار درمان گردد.
مي‌توان از لاواژ معده و شاركول فعال استفاده كرد. ديورزفورسه، هموپرفيوژن، دياليز و تعويض خون چندان مفيد نمي‌باشد.
مکانيسم اثر:
موارد منع مصرف و احتياط
در افراد دچار حساسيت مفرط به دارو و اجزاي فرمولاسيون، در كساني كه مهاركننده‌هاي MAO مصرف مي‌كنند و تا 14 روز از قطع مصرف مهاركننده‌هاي MAO منع مصرف دارد. هم‌چنين مصرف اين دارو در حساسيت مفرط به اس- سيتالوپرام نيز ممنوع است. مصرف پيموزايد در بيماراني كه تحت درمان با سيتالوپرام هستند، ممنوع مي‌باشد. اين دارو در بيماران داراي سابقه مانيا، تشنج، تفكرات خودكشي يا نارسايي كبدي يا كليوي با احتياط به كار رود.
 
فارماكوكينتيك:
تداخل دارويي
كاربامازپين منجر به افزايش كليرانس سيتالوپرام مي‌شود.
اثر داروهاي مؤثر بر CNS در مصرف همزمان با سيتالوپرام افزايش مي‌يابد و بايد مصرف همزمان آنها با احتياط صورت گيرد.
داروهاي مهاركننده CYP3A4 و CYP2C19 منجر به كاهش كليرانس سيتالوپرام مي‌شوند.
مصرف همزمان سيتالوپرام با ايمي‌پرامين و ساير ضد افسردگي‌هاي سه‌حلقه‌اي منجر به افزايش سطح دزيپرامين (متابوليت ايمي‌پرامين) تا حدود 50 درصد مي‌شود.
ليتيوم اثرات سروتونرژيك سيتالوپرام را افزايش مي‌دهد.
مصرف همزمان با مهاركننده‌هاي MAO باعث ايجاد واكنش‌هاي جدي و گاهي كشنده مي‌شود. نبايد از اين دارو طي 14 روز از درمان مهاركننده MAO استفاده شود.
مصرف سيتالوپرام با فنلزين، سلژيلين، ترانيل‌سيپرومين و ترامادول منجر به بروز سندرم سروتونين، شامل تحريك‌پذيري CNS، لرزش و اختلال سطح هوشياري مي‌شود و بايستي بين قطع مصرف مهاركننده MAO و شروع مصرف SSRI، 2 هفته زمان باشد.
در مصرف با سوماتريپتان، ممكن است ضعف عضلاني و هايپر رفلكسي ايجاد شود.
مصرف همراه با وارفارين باعث افزايش PT تا حدود 5 درصد مي‌شود.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 20, 40mg
Drop: 40mg/ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مهاركننده انتخابي بازجذب سروتونين
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Citalopram Hexal
ملاحظات اختصاصي
1- با وجودي كه اين دارو منجر به مختل شدن عملكرد سايكوموتور نمي‌شود، اما در مصرف همزمان با هر نوع داروي سايكواكتيو مي‌تواند منجر به بروز اختلال قضاوت، تفکر يا مهارت‌هاي موتور گردد.
2- احتمال انجام خودكشي يك ويژگي ذاتي افسردگي است و تا زمان بهبودي قابل توجه مي‌تواند وجود داشته باشد. لذا بيماراني كه در معرض خطر بالايي از لحاظ خودكشي قرار دارند، لازم است بيمار در آغاز درمان تحت نظر بوده و جهت كاهش خطر مصرف بيش از حد، تعداد قرص‌هاي در دسترس بيمار محدود باشد.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- عليرغم ايجاد بهبودي طي 4-1 هفته، لازم است بيمار مصرف داروها را ادامه دهد و از قطع ناگهاني مصرف دارو پرهيز شود.
2- لازم است انجام فعاليتهاي نيازمند هوشياري كامل مانند رانندگي يا كار با ماشين‌آلات با احتياط صورت گيرد. زيرا داروهاي سايكواكتيو باعث مختل شدن قضاوت، تفكر و مهارت‌هاي موتور مي‌شود.
3- بيمار بايد قبل از مصرف هر نوع دارو يا فرآورده بدون نسخه، با پزشك خود مشورت كند.
4- مي‌توان دارو را صبح يا عصر و بدون توجه به غذا مصرف كرد.
مصرف در سالمندان: استفاده از اين دارو در سالمندان با احتياط صورت گيرد، چرا كه اين افراد حساسيت بالاتري به اثرات دارو دارند.
مصرف در كودكان: استفاده از اين دارو در كودكان جهت درمان افسردگي ماژور تأييد نشده است.در کودکان خطر خودكشي بالاتر است و ممكن است اين خطر ارتباطي با دارو نداشته باشد.
مصرف در شيردهي: دارو در شير ترشح شده و باعث بروز اثراتي در نوزادان مي‌گردد. لازم است در طي درمان با اين دارو، شيردهي قطع شود.

ونلافاکسين Venlafaxine

m.f بازدید : 9 شنبه 23 مرداد 1395 : 13:27 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) افسردگي.
بزرگسالان: ابتدا mg 75 خوراکي روزانه در 2 الي 3 دوز منقسم همراه غذا. دوز را مي‌توان بر حسب تحمل بيمار و نياز وي هر 4 روز mg 75 افزايش داد. در افراد با افسردگي متوسط حداکثر دوز mg 225 در روز است. در بيماران با افسردگي شديد دوز را مي‌توان تا mg 375 در 3 دوز منقسم افزايش داد. براي اشکال دارويي با رهش کنترل شده بهتر است از دوز mg 37.5 در روز آغاز شود ولي مي‌تواند با دوز mg 75 روزانه هم تجويز شود. دوز را مي‌توان mg 75 هر 4 روز تا حداکثر mg 225 در روز افزايش داد.
ب) اختلال اضطراب عمومي.
بزرگسالان: ابتدا mg 75 خوراکي روزانه از شکل کنترل شده استفاده مي‌شود. دوز را مي‌توان حداقل هر 4 روز mg 75 تا mg 225 در روز افزايش داد.
پ) اختلال پانيک.
بزرگسالان: ابتدا mg 37.5 از کپسول پيوسته رهش خوراکي تا يک هفته تجويز و سپس به mg 75 در روز رسانده شود. اگر بيمار پاسخ مناسب را دريافت نکند، دوز را مي‌توان حداکثر mg 75 هر هفته تا mg 225 در روز افزايش داد.
ت) پيشگيري از عوامل اختلال افسردگي.
بزرگسالان: 100 تا mg 200 در روز از اشکال عادي و يا mg 225-75 از شکل با رهش کنترل شده در روز خوراکي.
تنظيم دوز: براي بيماران با اختلالات کبدي دوز را تا 50% کاهش دهيد. براي بيماران با نارسايي متوسط کليوي (70-10 ClCr) دوز دارو را 25 الي 50% کاهش دهيد. براي بيماران تحت همودياليز دوز را 50 % کاهش دهيد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
سايمتيدين مي‌تواند باعث افزايش معنادار غلظت ونلافاکسين و بروز عارضه در افراد مسن و مبتلايان به اختلالات کليوي و مبتلا به هايپرتانسيون شود.
مصرف همزمان با فنلفرين، سلژلين، ترانيل سيپرومين ممکن است باعث ايجاد سندرم سرتونيني شود که از جمله علائم آن تحريک‌پذيري و بي‌قراري، لرز و افت سطح هوشياري مي‌باشد، همزمان با يکديگر تجويز ننمايد. تا 14 روز بعد از قطع MAOI‌ها ونلافاکسين را آغاز نکنيد و بعد از يک هفته از قطع ونلافاکسين MAOI‌ها را آغاز نکنيد.
مصرف همزمان با ترامادول ممکن است باعث ايجاد سندرم سرتونين شود.
عوارض جانبي:
نکات قابل توصيه به بيمار
1- به خانواده بيمار يادآوري کنيد تا بيمار را به دقت از لحاظ تشديد علائم بيماري يا افکار خودکشي مانيتور نمايد.
2- به بيمار بياموزيد تا زماني که اثرات دارو مشخص نشده است، از انجام کارهايي که نياز به هوشياري دارد خودداري کند.
3- به بيمار توصيه کنيد تصميم به بارداري، بارداري برنامه‌ريزي شده و يا ناخواسته را اطلاع دهد.
4- به بيمار توصيه کنيد قبل از مصرف هر گونه داروي بدون نسخه با پزشک يا داروساز مشورت نمايد.
5- به بيمار بياموزيد بدون تأييد پزشک، دارو را قطع نکند و در صورت نياز به قطع دارو آن را به آرامي قطع نمايد.
6- به بيمار بياموزيد از مصرف الکل در خلال مصرف دارو خودداري کند.
7- به بيمار بياموزيد علائم آلرژي و حساسيت به دارو همچون بثورات جلدي را گزارش دهد.
مصرف در كودكان: جهت مصرف در کودکان تأييد نشده است و نمي‌بايست جهت درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به افسردگي استفاده شود. ممکن است باعث افزايش ريسک خودکشي شود، هر چند ارتباط آن با دارو کاملاً مشخص نشده است.
مصرف در شيردهي: دارو در شير ترشح مي‌شود. به علت خطرات و عوارض احتمالي ناشي از دارو، بيمار مي‌بايد يا شير دادن و يا مصرف دارو را متوقف نمايد.
مصرف در بارداري: به بيمار توصيه کنيد از باردار شدن در حين مصرف دارو اجتناب کند.
نوزداني که مادر آنها در 3 ماهه سوم بارداري با دارو تماس پيدا کرده است، ممکن است مشکلاتي از قبيل بستري طولاني در بيمارستان، نياز به حمايت تنفسي و تغذيه لوله‌اي پيدا کنند. در برخي موارد اين علائم ممکن است ناشي از سندرم سرتونين باشد.
 
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: روياهاي غير عادي، اضطراب، بي‌قراري، ضعف، سرگيجه، سردرد، بي‌خوابي، عصبانيت، پارستزي، خواب‌آلودگي، لرزش.
قلبي - عروقي: افزايش فشارخون، گشادي عروق.
چشم: تاري ديد.
دستگاه گوارش: بي‌اشتهايي، يبوست، اسهال، خشکي دهان، سوءهاضمه، نفخ، تهوع، استفراغ.
ادراري ـ تناسلي: انزال غير طبيعي، اختلال در ادرار، ناتواني جنسي، تکرر ادرار.
متابوليک: از دست دادن وزن.
ساير عوارض: کاهش ميل جنسي (با داروي با رهش کنترل شده)، عفونت.
مسموميت و درمان
علائم و نشانه‌هاي مسموميت مي‌تواند بسيار متنوع باشد. بيمار مي‌تواند بدون علامت باشد يا علامتي هم‌چون خواب‌آلودگي، تشنج جنراليزه و افزايش فاصله QT را نشان دهد.
درمان مي‌بايست شامل اقدامات اوليه در درمان مسموميت با داروهاي ضد افسردگي باشد (مانند برقراري راه هوايي و تنفس، برقراري اکسيژناسيون و ونتيلاسيون، مانيتورينگ ريتم قلبي و نشانه‌هاي حمايتي)
معاينه‌هاي عمومي و ارزيابي علامت‌هاي بيمار به صورت مستمر توصيه مي‌شود. مي‌توان در ابتداي مسموميت القاي استفراغ، شستشوي معده و تجويز ذغال فعال را مد نظر قرار داد. هيچ آنتي‌دوت اختصاص وجود ندارد.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضد افسردگي: باعث تقويت اثر نوروترانسيمترها در مغز مي‌شود. ونلافاکسين و متابوليت آن o- دزمتيل- ونلافاکسين (ODV) مهارکننده‌هاي قوي بازجذب نوراپي‌نفرين و سرتونين و مهارکننده ضعيف دوپامين هستند.
فارماکوکينتيک
جذب: 92% دارو بعد از مصرف دارو به صورت خوراکي جذب مي‌شود.
پخش: 25 الي 29% دارو به پروتئين پلاسما باند مي‌شود.
متابوليسم: به صورت وسيع در کبد متابوليزه مي‌شود. ODV تنها متابوليت فعال دارو است.
دفع: 87% از دوز مصرف شده در عرض 48 ساعت از راه ادرار دفع مي‌شود که اين به صورت 5% ونلافاکسين تغيير نيافته، 29% ODV غير کونژوگه، 26% ODV کونژوگه، 27% متابوليت فرعي غير فعال، نيمه‌عمر حذفي حدود 5 ساعت براي ونلافاکسين و 11 ساعت براي ODV است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: در بيماران با حساسيت به دارو و افرادي که بلافاصله 14 روز از داروهاي MAOI استفاده کرده‌اند، ممنوع است.
موارد احتياط : در بيماران با نارسايي کليه و کبد يا بيماري‌هايي که مي‌تواند پاسخ هموديناميکي را تحت تأثير قرار دهند و سابقه تشنج يا مانيا نيز ممنوع است.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 37.5,75mg
Capsule, Extended release: 150mg
Capsule: 37.5,75mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مهارکننده بازجذب نوروني سروتونين، نوراپي‌نفرين و دوپامين.
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Deprilax
ملاحظات اختصاصي
1- به دقت بيماري که جهت درمان افسردگي از دارو استفاده مي‌کند را به خصوص در هنگام آغاز دارو يا افزايش دوز جهت افکار خودکشي بررسي نماييد.
2- در صورت نياز به قطع اگر بيمار بيش از يک هفته از دارو استفاده مي‌کند، بهتر است دارو به صورت تدريجي قطع شود. اگر مدت مصرف دارو بيش از 6 هفته باشد، طول دوره قطع کردن دارو مي‌بايست حداقل 2 هفته باشد.
3- در افرادي که تشنج رخ مي‌دهد، دارو را قطع نماييد.
4- با توجه به اين‌که دارو باعث افزايش فشار خون مي‌شود، فشار خون را به صورت منظم ارزيابي کنيد و اگر افزايش پيدا کرده بود، دوز را کاهش دهيد و در صورت امکان، دارو را قطع کنيد.
5- بيمار مبتلا به Major affective disorder را به دقت ارزيابي کنيد، زيرا دارو ممکن است باعث فعال شدن مانيا يا هايپومانيا شود.
 

سرترالين Sertraline

m.f بازدید : 13 شنبه 23 مرداد 1395 : 13:24 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) بيماري پانيك يا Post-traumatic stress disorder) PTSD).
بزرگسالان: ابتدا با مقدار mg 25 از راه خوراكي، يك بار در روز شروع كرده و سپس بعد از يك هفته به mg 50 روزانه افزايش داده مي‌شود. در صورتي كه هيچ بهبودي حاصل نشود، مي‌توان دوز را تا حداكثر mg 200 در روز افزايش داد. لازم است كه همواره از حداقل دوز مؤثر استفاده شود.
ب) بيماري اضطراب در اجتماع (Social anxiety disorder).
بزرگسالان: ابتدا مقدار mg 25 روزانه مصرف مي‌شود. پس از يك هفته به mg 50 روزانه افزايش پيدا مي‌كند. محدوده معمول مصرف دارو mg 200-50 در روز است. بايد از حداقل ميزان مؤثر دارو استفاده شده و بيمار به صورت دوره‌اي ارزيابي گردد تا نياز درماني درازمدت وي مشخص شود.
پ) افسردگي، وسواس اجباري (OCD).
بزرگسالان: ابتدا mg 50 در روز مصرف مي‌شود. سپس دوز دارو بر اساس نياز و تحمل بيمار با فواصل بيش از يك هفته تنظيم مي‌شود.
كودكان 17-13 ساله (تنها در وسواس اجباري) : ابتدا با mg 50 روزانه شروع نموده و سپس با فواصل بيش از يك هفته مي‌توان دوز را افزايش داد. حداكثر ميزان مصرف mg 200 در روز است.
كودكان 12-6 ساله (تنها در وسواس اجباري) : ابتدا با mg 25 روزانه شروع نموده و سپس با فواصل بيش از يك هفته مي‌توان دوز را افزايش داد. حداكثر ميزان مصرف mg 200 در روز است.
ت) بيماري اختلال خلق پيش از قاعدگي (PMDD).
زنان: ابتدا با mg 50 روزانه، چه به صورت مداوم و چه در طي فاز لوتئال سيكل قاعدگي، شروع مي‌شود. در بيماراني كه به اين دوز پاسخ نمي‌دهند، ممكن است بتوان دوز را در هر سيكل mg 50 افزايش داد و تا mg 150 روزانه يا mg 100 در روز طي فاز لوتئال بالا برد.
ث) انزال زودرس.
بزرگسالان: ميزان mg 50-25 به شكل روزانه يا در موارد نياز مصرف مي‌شود.
تنظيم دوز: در بيماراني كه نارسايي كبدي دارند، از دوزهاي پايين ‌تر يا فواصل دوز بيشتري استفاده گردد.
مكانيسم اثر
اثر ضد افسردگي: احتمالاً سرترالين از طريق مهار بازجذب سروتونين در نورون‌هاي پيش‌سيناپسي در CNS اثر كرده و منجر به طولاني شدن اثر سروتونين مي‌گردد.
فارماکوکينتيک
جذب: پس از مصرف خوراكي به خوبي جذب مي‌شود؛ سرعت و ميزان جذب دارو با مصرف همراه غذا افزايش مي‌يابد.
پخش: بيش از 98 درصد دارو به شكل متصل به پروتئين است.
متابوليسم: احتمالاً متابوليسم كبدي دارد؛ دارو به ميزان قابل توجهي تحت تأثير متابوليسم عبور اول كبدي قرار مي‌گيرد. -N دزمتيل‌ سرترالين فعاليت كم‌تري نسبت به فرآورده مادر دارد.
دفع: عمدتاً به شكل متابوليت از طريق ادرار و مدفوع دفع مي‌شود. متوسط نيمه‌عمر حذف دارو 26 ساعت است. غلظت پلاسمايي پايدار در عرض يك هفته از مصرف روزانه دارو در افراد جوانِ سالم به دست مي‌آيد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: بي‌قراري، اضطراب، گيجي، خستگي، سردرد، هايپرتوني، بي‌خوابي، كاهش حس اندام‌ها، پارستزي، بي‌خوابي، ترمور، پرش عضلاني.
قلبي - عروقي: درد قفسه سينه، گُرگرفتگي، طپش قلب.
دستگاه گوارش: درد شكمي، بي‌اشتهايي، يبوست، اسهال، خشكي دهان، نفخ، سوء هاضمه، ‌افزايش اشتها، مدفوع شل، تهوع، استفراغ، تشنگي.
ادراري - تناسلي: ديزوري، اختلال عملكرد جنسي، ناكچوري، پلي‌اوري.
عضلاني - اسكلتي: ميالژي.
پوست: تعريق، خارش، راش.
مسموميت و درمان
تجربيات در مورد مصرف بيش از حد سرترالين محدود مي‌باشد.
درمان عمدتاً حمايتي است. لازم است راه هوايي بيمار برقرار شده و تهويه مكانيكي كافي ايجاد گردد.
در مطالعات اخير ارزش استفاده از ايجاد تهوع يا لاواژ زير سؤال رفته و بهتر است از شاركول فعال استفاده شود تا به دارو در دستگاه گوارش متصل گردد.
هيچ آنتي‌دوت اختصاصي براي سرترالين وجود ندارد و بهتر است علائم حياتي بيمار از نزديك كنترل شود. از آنجايي‌كه دارو حجم پخش بالايي دارد، احتمالاً همودياليز، دياليز صفاقي يا ديورز فورسه چندان مفيد نيستند.
 
 
تداخل دارويي:
ملاحظات اختصاصي
دارو مي‌تواند منجر به فعال شدن فاز مانيا يا هايپومانيا در بيماران دچار بيماري‌هاي سيكليك شود. بايد تغييرات خلقي بيمار ثبت شود و بيماران از نظر تمايل به خودكشي كنترل گردند.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- دارو به شكل يك بار در روز، صبح يا عصر، با يا بدون غذا مصرف گردد.
2- از قطع ناگهاني دارو پرهيز شود.
3- از مصرف الكل حين استفاده از اين دارو پرهيز شود و جهت مصرف داروهاي بدون نسخه با پزشك مشورت شود
مصرف در سالمندان: در سالمندان كليرانس پلاسمايي دارو آهسته‌تر است. مطالعات نشان مي‌دهند كه ممكن است 3-2 هفته از مصرف روزانه دارو زمان ببرد تا غلظت سرمي‌ پايدار ايجاد گردد.
بايد بيماران از نظر عوارض جانبي وابسته به دوز، از نزديك كنترل شوند. احتمال ايجاد هايپوناترمي و SIADH گذرا در سالمندان بيش از افراد جوان است.
مصرف در كودكان: اثربخشي اين دارو در افسردگي ماژور، بيماري پانيك، PTSD، PMDD يا بيماري اضطراب در اجتماع قطعي نشده است. ممكن است در بعضي از بيماران تمايل به خودكشي افزايش پيدا كند اما نقش اين دارو واضح نيست.
مصرف در شيردهي: سرترالين و -N دزمتيل سرترالين در شير پخش مي‌شوند.
مکانيسم اثر:
موارد منع مصرف و احتياط
در بيماراني كه به سرترالين يا ساير اجزاء دارو حساسيت مفرط داشته و در بيماراني كه در حال مصرف يك مهاركننده MAO يا پيموزايد هستند، منع مصرف دارد.
در بيماراني كه در خطر خودكشي هستند، در كساني كه دچار تشنج مي‌باشند يا در بيماري‌ها يا شرايطي كه بر متابوليسم يا پاسخ‌هاي هموديناميك اثر مي‌گذارند با احتياط مصرف شود.
 
فارماكوكينتيك:
تداخل دارويي
مصرف همزمان سرترالين با ديازپام، تولبوتاميد و داروهاي متابوليزه‌شونده توسط CYP2D6 منجر به افزايش سطح اين داروها مي‌شود.
سايمتدين باعث افزايش فراهمي زيستي، سطح پلاسمايي و نيمه ‌عمر سرترالين مي‌گردد.
مصرف همزمان با فنليزين، سلژيلين و ترانيل سيپرومين مي‌تواند باعث بروز سندرم سروتونين شامل تحريك‌پذيري CNS، لرزش و اختلال سطح هوشياري شود. لازم است حداقل 2 هفته پس از قطع يك مهاركننده MAO درمان با SSRI شروع شود.
تريپتان‌ها و ترامادول نيز مي‌توانند منجر به بروز سندرم سروتونين گردند.
سلژيلين مي‌تواند منجر به مهار متابوليسم ضد افسردگي‌هاي سه‌ حلقه‌اي شود. ممكن است نياز باشد دوز ضد افسردگي‌هاي سه‌ حلقه‌اي كاهش يابد.
وارفارين و ساير داروهايي كه اتصال پروتئيني بالايي دارند مي‌توانند منجر به بالا رفتن سطح خوني سلژيلين شوند.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 25, 50, 100mg
Capsule: 50, 100mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: SSRI (مهاركننده انتخابي بازجذب سروتونين).
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Asentra, Zoloft

ريزاتريپتان Rizatriptan benzoate

m.f بازدید : 11 شنبه 23 مرداد 1395 : 13:23 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
سردرد ميگرن (ميگرني) حاد همراه يا بدون اورا
بزرگسالان: شروع با دوز 5 يا 10 ميلي گرم خوراكي و در صورت عدم اثر بخشي تكرار آن حداقل دو ساعت بعد از دوز اول حداكثر 30 ميلي گرم در 24 ساعت. در افراد مصرف كننده پروپرانولول 5 ميلي گرم خوراكي حداكثر 3 دوز (15 ميلي گرم) در 24 ساعت.
مكانيسم اثر
اثر انقباض عروقي: دارو احتمالاً از طريق اثر آگونيستي گيرنده‌هاي سروتونيني باعث انقباض عروقي، مهار آزادسازي نوروپپتيد و كاهش انتقال درد در مسير عصب سه قلو مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با فرآورده‌هاي حاوي آلكالوئيد ارگو يا داروهاي شبه ارگوت (دي هيدروارگوتامين، متي سرژيد) باعث واكنش‌هاي وازواسپاسم طولاني مي‌شود. بين اين داروها و ريزاتريپتان 24 ساعت فاصله باشد.
انواع مهار كننده MAO باعث افزايش سطح سرمي ريزاتريپتان مي‌شوند. از مصرف همزمان خودداري شود و مصرف ريزاتريپتان حداقل 14 روز پس از قطع مهار كننده‌هاي MAO شروع شود.
پروپرانولول ممكن است باعث افزايش سطح سرمي ريزاتريپتان شود. دوز ريزاتريپتان در صورت لزوم كاهش داده شود.
مهار كننده‌هاي انتخابي باز جذب سروتونين(SSRIs) مانند فلوكستين، فلوواكسامين، پاروكستين و سرترالين ممكن است باعث ضعف، هايپر رفلكس و ناهماهنگي شوند. بيمار بايد تحت نظارت دقيق باشد.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
1- تجويز دارو فقط پس از قطعيت تشخيص ميگرن بايد انجام شود.
2- دارو در موارد پيشگيري از ميگرن يا درمان ميگرن‌هاي همي پلژيك، ميگرن‌هاي بازيلار يا سردردهاي كلاستر نبايد مصرف گردد.
3- ايمني مصرف دارو : موارد سردرد بيش از چهار بار در ماه به اثبات نرسيده است.
4- در بيماران با ريسك فاكتورهاي عروق كرونر بيمار بايد تحت پايش قلبي - عروقي قرار گيرد.
5- در صورت ابتلا بيمار به ريسك فاكتورهاي عروق كرونر در حين درمان، پايش دقيق قلبي - عروقي توصيه مي‌شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- به بيمار اطلاع داده شود دارو از بروز محلات ميگرن پيشگيري نمي‌كند.
2- به بيمار اطلاع داده شود شكستن و خرد كردن دارو باعث جذب سريع تر و در نتيجه بهبود سريع تر سردرد نمي‌گردد.
3- به بيمار توصيه شود در صورت عدم بهبودي سردرد با دوز اول، دوز دوم حداقل دو ساعت پس از قرص اول بايد مورد استفاده واقع شود. بيمار نبايد بيش از 30 ميلي گرم از دارو در عرض 24 ساعت مصرف نمايد.
4- به دليل احتمال بروز گيجي، و خواب آلودگي بيمار نبايد كارهاي خطرناك كه نياز به هوشياري دارو انجام دهد.
5- غذا باعث تأخير اثر بخشي دارو مي‌گردد.
6- هر گونه تصميم براي بارداري يا شك به بارداري و بارداري بايد به پزشك اطلاع داده شود.
مصرف در كودكان: ايمني و اثر بخشي دارو در كودكان به اثبات نرسيده است.
مصرف در شيردهي: به دليل عدم مشخص بودن اثرات دارو بر نوزادان در زمان مصرف دارو شيردهي نبايد انجام شود.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
گزارشي وجود ندارد.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: پس از مصرف خوراكي فراهمي زيستي دارو 40 درصد مي‌باشد.
پخش: حداقل اتصال پلاسمائي را دارد.
متابوليسم: دارو دراثر مونوآمينواكسيداز - A تبديل به متابوليت ايندول استيك اسيد مي‌شود.
دفع: پس از مصرف خوراكي 82 درصد دارو از ادرار و 12 درصد آن از مدفوع دفع مي‌شود. نيمه عمر دارو دو ساعت مي‌باشد.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: سابقه حساسيت به دارو يا اجزاء فرمولاسيون، بيماران مبتلا به ميگرن همي پلژيك يا بازيلار، بيماران مصرف كننده مهار كننده‌هاي MAO در دو هفته اخير، بيماران دريافت كننده ساير آگونيست‌هاي سروتونين يا فرآورده‌هاي حاوي ارگوتامين يا انواع ارگو مانند دي هيدرو ارگوتامين يا متي سرژيد در عرض 24 ساعت اخير، بيماران مبتلا به فشار خون كنترل نشده، بيماران مبتلا به بيماري‌هاي ايسكمي قلبي (آنژين پايدار، سابقه MI يا ايسكمي خاموش)، وازواسپاسم عروق كرونر (آنژين پرينزمتال) يا ساير بيماريهاي قلبي - عروقي.
موارد احتياط : در بيماران با سابقه مشكلات كبدي يا كليوي و بيماران داراي عوامل خطر بيماري عروق كرونر (مانند فشار خون بالا، افزايش كلسترول، سيگار، چاقي، ديابت، سابقه خانوادگي بيماري عروق كرونر، خانم‌هاي يائسه، مردان بالاتر از 40 سال) مگر در صورت عدم وجود بيماري قلبي.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 5, 10mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: آگونيست رسپتور 5 - HT 1B / 1D.
طبقه‌بندي درماني: ضد ميگرن.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Maxalt
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: ضعف، كاهش توانائي ذهني، گيجي، سرخوشي، خستگي، سردرد، درد، پارستزي، خواب آلودگي، لرزش.
قلبي - عروقي: درد قفسه سينه، فشار يا سنگيني روي قفسه سينه، وازواسپاسم عروق كرونر، انفاركتوس ميوكارد، ايسكمي‌گذاري ميوكارد، فيبريلاسيون بطني، تاكيكاردي بطني.
گوش، حلق، بيني: درد، فشار يا سنگيني در ناحيه گردن، گلو و فك.
دستگاه گوارش: اسهال، خشكي دهان، تهوع، استفراغ.
تنفسي: تنگي نفس.
پوست: گر گرفتگي.
ساير عوارض: احساس گرما يا سرما، بر افروختگي.
مسموميت و درمان
تجربيات محدودي وجود دارد. نشانه‌ها شامل گيجي، خواب آلودگي، استفراغ، برادي كاردي يا سنكوپ.
در موارد مسموميت شستشوي معده همراه با تجويز ذغال فعال و پايش ECG به مدت 12 ساعت پس از بلع دارو توصيه مي‌شود.
 

دوکسپين Doxepin (as Hcl)

m.f بازدید : 9 شنبه 23 مرداد 1395 : 13:17 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
افسردگي يا اضطراب
بزرگسالان: ابتدا 25 الي 75 ميلي گرم روزانه در دوزهاي منقسم مصرف مي‌شود. حداکثر مقدار مصرف 300 ميلي گرم روزانه است. اگر دارو يک جا و تک دوز مصرف شود حداکثر مقدار مصرف 150 ميلي گرم روزانه است.
تنظيم دوز: در بيماران مسن، ناتوان، نوجوانان يا بيماراني که داروهاي ديگر بخصوص آنتي کولينرژيک ها را دريافت مي کنند دوز را کاهش دهيد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو يا ساير داروهاي هم گروه يا ديگر ترکيبات فرمولاسيون. گلوکوم زاويه باريک، احتباس ادراري، استفاده از مهارکننده هاي MAO در عرض 14 روز، بيماران در فاز حاد بهبودي از سکته قلبي.
موارد احتياط: داروهاي ضد افسردگي باعث افزايش تمايل به خودکشي در کودکان، نوجوانان و بالغين 18 الي 24 ساله مبتلا به افسردگي ماژور يا ساير اختلالات رواني مي شوند. طبق مطالعات ظاهراً در افراد بالاي 24 سال اين خطر افزايش يافته و بعد از 65 سالگي کاهش مي يابد. به همين جهت در 2-1 ماه اول درمان يا بعد از هر تغيير دوز، بيمار از نظر علائم و ميل به خودکشي بررسي شود. دوکسپين براي درمان افسردگي در نوجوانان تأييد شده است. بهتر است تجويز دارو در مقادير کم باشد.
دارو ممکن است باعث بدتر شدن سايکوز در بعضي بيماران يا شيفت به مانيا يا هيپومانيا شود. از مونوتراپي در بيماران دوقطبي پرهيز شود. بيماران با علائم افسردگي بايد از نظر اختلالات دوقطبي بررسي شوند. دوکسپين براي درمان اختلالات دوقطبي مورد تأييد FDA نيست.
اين دارو باعث عوارض آنتي کولينرژيک مي شود. در بيماران با کاهش حرکات دستگاه گوارش، ايلئوس پاراليتيک، احتباس ادراري، BPH، خشکي دهان و مشکلات بينايي با احتياط به کار رود. ميزان عوارض آنتي کولينرژيک وابسته به اثرات ضد افسردگي دارو مي‌باشد.
دارو مي‌تواند باعث افت فشار خون وضعيتي شود، ميزان اين عارضه نسبت به بقيه داروهاي ضد افسردگي متوسط است. در بيماران با بيماري قلبي-عروقي، عروق مغزي، هيپوولمي، يا مصرف همزمان داروهايي که باعث افت فشار خون يا براديکاردي مي‌شوند با احتياط استفاده شود.
دارو اثرات سداتيو داشته، لذا هنگام مصرف و انجام کارهايي که نياز به هوشياري بالا دارند احتياط شود. ميزان اثرات سداتيو نيز وابسته به اثر ضد افسردگي دارو مي‌باشد.
در بيماران قلبي- عروقي (سابقه سکته قلبي يا مغزي، تاکيکاردي يا اختلالات هدايتي) با احتياط استفاده شود.ميزان اين عوارض نسبت به بقيه ضد افسردگي‌ ها متوسط است.
در بيماران با سابقه تشنج، ضربه به سر، الکليسم يا مصرف ساير داروهايي که باعث کاهش آستانه تشنج مي‌شوند با احتياط به کار رود.
در موارد نارسايي کبدي، کليوي، پرکاري تيروييد نيز با احتياط استفاده شود.
فرآورده موضعي دارو تنها براي استفاده موضعي مي‌باشد(به جز چشم، واژن) با پانسمان بسته استفاده نشود. مصارف بالاي 8 روز ريسک درماتيت تماسي را افزايش مي‌دهد.بدنبال مصرف موضعي جذب بالايي داشته و سطوح پلاسمايي مشابه مصرف خوراکي ايجاد مي‌کند.
بيماران نبايد بخصوص در مصرف دوزهاي بالا براي طولاني مدت مصرف دارو را به طور ناگهاني قطع کنند.
قبل از درمان با الکتروشوک (ECT) بهتر است مصرف دارو قطع شود.
عوارض جانبي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: آژيتاسيون، آتاکسي، سرگيجه، عوارض خارج هرمي، توهم، سردرد، پارستزي، ضعف، تشنج.
قلبي ـ عروقي: آريتمي، تغييرات الکتروکارديوگرام، افت فشار خون وضعيتي، تاکيکاردي.
گوش، حلق و بيني و چشم: تاري ديد، وزوز گوش.
دستگاه گوارش: بي اشتهايي، يبوست، خشکي دهان، تهوع، استفراغ.
هماتولوژيک: سرکوب مغز استخوان، نوتروپني، ائوزينوفيلي.
پوست: تعريق، حساسيت به نور، بثورات جلدي، کهير.
ساير عوارض: احتباس ادراري، افزايش يا کاهش قند خون، واکنشهاي حساسيتي.
مسموميت و درمان
12 ساعت اول بعد از مصرف مقادير زياد دارو فاز تحريکي بوده که با علائم فعاليت آنتي کولينرژيک زياد (آژيتاسيون، تحريک پذيري، گيجي، توهم، هايپرترمي، علائم شبيه پارکينسون، تشنج، احتباس ادرار، خشکي دهان، ميدرياز، يبوست و ايلئوس) مشخص مي شود. سپس بيمار وارد فاز دپرسانت شده و علائمي مانند هايپوترمي، کاهش يا عدم وجود رفلکس ها، آرامش، افت فشار خون، سيانوز، اختلالات قلبي مانند تاکيکاردي و اختلالات هدايتي و اثرات شبيه کينيدين روي ECG خود را نشان مي دهد. شدت سميت با ميزان پهن شدن کمپلکس QRS مشخص مي شود. اسيدوز متابوليک به دنبال افت فشار خون، هايپوونتيلاسيون و تشنج ايجاد مي شود.
درمان علامتي و حمايتي و شامل حفظ راههاي هوايي، فشار خون و تعادل آب و الکتروليت مي باشد. ايجاد استفراغ ممنوع است. شستشوي معده و ذغال فعال جلوي جذب بيشتر دارو را مي گيرند. دياليز اثري ندارد. فيزوستيگمين با احتياط براي برگشت عوارض مرکزي آنتي کولينرژيک مي تواند به کار رود. تشنج با استفاده از ديازپام يا فنيتوئين تزريقي کنترل شده و براي درمان آريتمي ها از فنيتوئين يا ليدوکائين استفاده شود.
براي درمان اسيدوز از بيکربنات استفاده شود. از باربيتوراتها به دلايل افزايش اثرات CNS و دپرسيون تنفسي استفاده نشود.
 
تداخل دارويي:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي ضد آريتمي مانند ديزوپيراميد، پروکائين آميد، کينيدين، پيموزايد و داروهاي تيروئيدي احتمال آريتمي هاي قلبي را افزايش مي دهد.
مصرف همزمان با آتروپين و ساير داروهاي آنتي کولينرژيک ريسک ايلئوس پاراليتيک، اختلالات بينايي، يبوست شديد و آرام بخشي بيش از حد به همراه دارد.
باربيتوراتها باعث افزايش متابوليسم دارو و کاهش اثربخشي آن مي شوند.
بتابلوکرها، سايمتيدين، داروهاي هورموني ضد بارداري، متيل فنيدات، سرترالين باعث مهار متابوليسم دوکسپين و افزايش سطح پلاسمايي و سميت آن مي شوند.
باعث کاهش اثر داروهاي ضد فشار خون با اثر مرکزي مي شود.
مصرف همزمان با کلونيدين باعث خنثي شدن اثرات اين دارو و افزايش شديد فشار خون مي‌شود.
مصرف همزمان با ساير داروهاي مهارکننده CNS باعث افزايش اثرات دارو مي شود.
مصرف همزمان با دي سولفيرام باعث افزايش دليريوم و تاکيکاردي مي شود.
داروهايي که توسط CYP2D6 متابوليزه مي شوند (ساير ضد افسردگي ها، کاربامازپين، فنوتيازينها، ضد آريتميهاي تيپ IC) يا داروهايي که باعث مهار اين آنزيم مي شوند (کينيدين) باعث اثرات دوجانبه روي دوکسپين و بالعکس مي شوند.
فلوکستين، فلووکسامين، پاروکستين و سرترالين باعث مهار متابوليسم اين دارو و افزايش سميت ناشي از آن مي شوند.
هالوپريدول و فنوتيازينها نيز با کاهش متابوليسم دارو باعث افزايش سطوح پلاسمايي آن مي شوند.
مصرف همزمان با مهارکننده هاي MAO باعث تحريک پذيري شديد، هايپرپيرکسي و تشنج بخصوص در دوزهاي بالا مي شود. همزمان با هم استفاده نکنيد.
مصرف همزمان با کينولونها مي تواند منجر به آريتميهاي خطرناک شود.
مصرف همزمان با مقلدهاي سمپاتيک مانند افدرين، نوراپينفرين و اپينفرين باعث افزايش فشار خون مي شود.
مصرف همزمان با وارفارين باعث افزايش PT و INR و ريسک خونريزي مي شود.
در سيگاري هاي قهار نيز متابوليسم اين دارو افزايش و اثرات آن کاهش مي‌يابد.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضد افسردگي: دوکسپين بازجذب مجدد نوراپينفرين و سروتونين را در نورونهاي CNS مهار مي کند (نورونهاي پيش سيناپسي) که باعث افزايش سطح اين نوروترانسميترها در فضاي سيناپسي مي شود. اثر دارو روي مهار بازجذب سروتونين بيشتر از نوراپينفرين است.
اثر ضد اضطراب: اثر ضد اضطراب دارو به خاطر اثرات ضد افسردگي دارو ايجاد مي شود.
نکات قابل توصيه به بيمار:
نکات قابل توصيه به بيمار
1- جهت درمان خشکي دهان استفاده از قطعات يخ، آدامس و شکلاتهاي بدون قند ميتواند کمک کننده باشد.
2- از مصرف داروهاي بدون نسخه ضمن مصرف دارو پرهيز کنيد.
3- بهتر است دوز دارو موقع خواب استفاده شود.
4- در عرض چند هفته به اثرات سداتيو اين دارو تحمل ايجاد مي شود.
5- ضمن مصرف دارو از تماس طولاني مدت با آفتاب اجتناب کنيد.
6- اثرات ضد افسردگي دارو بعد از 4-2 هفته شروع مي شود.
مصرف در سالمندان: عوارض CNS، افت فشار خون وضعيتي، عوارض گوارشي و ادراري در اين گروه از بيماران بيشتر رخ مي دهد.
مصرف در كودكان: دارو بندرت براي درمان اضطراب در کودکان به کار مي رود.
مصرف در شيردهي: دارو در شير ترشح مي شود. بخصوص در مواردي که بيمار دوزهاي بالا استفاده مي کند. بهتر است در شيردهي استفاده نشود.
فارماكوكينتيك:
فارماكوكينتيك
جذب: دارو به سرعت از دستگاه گوارش جذب مي شود.
پخش: به طور وسيع در تمام بدن از جمله CNS و شير پخش مي شود. 90% به پروتئينهاي پلاسما متصل شده و بعد از 7 روز به اثر پايدار خود مي رسد.
متابوليسم: توسط کبد به متابوليت فعال دزمتيل دوکسپين تبديل مي‌شود. اثر عبور اول کبدي بالا باعث سطح سرمي متفاوت در افراد مختلف مي شود.
دفع: عمدتاً از راه ادرار دفع مي شود.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 10, 25mg
Capsule: 10, 25mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: ضد افسردگي سه حلقه اي؛ دي بنز اوکسپين.
طبقه‌بندي درماني: ضد افسردگي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Apo - Doxepin, Doneurin
ملاحظات اختصاصي
1- با توجه به احتمال افزايش فشار خون ضمن جراحي در بيماراني که داروي ضد افسردگي مصرف مي کنند، بهتر است دارو چند روز قبل از جراحي قطع شود.
2- قطع ناگهاني دارو به دنبال مصارف طولاني مدت باعث تهوع، سردرد و بي حالي مي شود که بيانگر وابستگي به دارو نمي باشد.
3- در شروع درمان و در فواصل مناسب ECG را مانيتور کنيد.
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
باعث افزايش يا کاهش قند خون شده، ميزان آنزيم هاي کبدي و ائوزينوفيل‌ها را افزايش داده و ميزان نوتروفيلها را کاهش مي دهد.
 

تعداد صفحات : 4

تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0