close
تبلیغات در اینترنت

رمان سه مرجع دانلود رمان های بروز ایرانی و خارجی

دانلود رمان,رمان ایرانی,رمان جدید,دانلود رمان عاشقانه,دانلود رمان طنز, دانلود رمان برای اندروید, دانلود رمان عاشقانه ایرانی جدید,دانلود رمان برای گوشی,رمان برای تبلت.

ورود به سايت رمان سه

ضد ديابت

اطلاعات دارویی ایران

ضد ديابت

متفورمین + گلی بن کلا ماید Metformin + Glibenclamide

m.f بازدید : 25 یکشنبه 24 مرداد 1395 : 12:20 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
الف) كنترل ديابت نوع 2 همراه با ورزش و رژيم غذايي بزرگسالان: ابتدا mg500 خوراكي دو بار در روز همراه با صبحانه و شام يا mg850 روزانه همراه با صبحانه مصرف مي‌شود. برحسب نياز، مي‌توان دوز را هر هفته mg500 افزايش داد. حداكثر دوز روزانه mg2550 مي‌باشد. در صورتي كه با دوز mg850 شروع شده باشد، مي‌توان دوز را هر هفته mg850 افزايش داد تا به حداكثر دوز mg2550 (در صورت نياز) برسد. در صورت نياز به دوزهاي بالاتر از g2 در روز، آن را بايد در سه روز منقسم تجويز نمود. كودكان 10 تا 16 سال: mg500 دو بار در روز مصرف مي‌شود. در صورت نياز، مي‌توان دوز را هر هفته mg500 افزايش داد. حداكثر دوز روزانه g2 مي‌باشد. ب) درمان كمكي انسولين براي كنترل قند خون در ديابت نوع 2 بزرگسالان: دوز فعلي انسولين را بايد ادامه داد. متفورمين با دوز روزانه mg500 شروع شده و برحسب نياز هفته‌اي mg500 افزايش مي‌يابد. حداكثر دوز روزانه mg2500 مي‌باشد. مكانيسم اثر اين دارو از طريق چند مكانيسم، مانند به تأخير انداختن برداشت گلوكز از دستگاه گوارش، افزايش مصرف محيطي گلوكز با افزايش حساسيت به انسولين و جلوگيري از افزايش گلوكونئوژنز كبدي و كليوي اثر خود را اعمال مي‌كند.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو، اغماي ديابتي و كتواسيدوز، اختلال كار كليه، غلظت كراتينين سرمي بيش از mg/dL5/1 در مردان و بيش از mg/dL4/1 در مردان)، بيمار مزمن كبدي، نارسايي قلبي كه نياز به درمان دارويي دارد. سابقه يا موارد اسيدوز ناشي از اسيد لاكتيك، مانند شوك يا نارسايي ريوي، الكليسم (حاد يا مزمن)، و موارد ناشي از كمي اكسيژن خون. متفورمين بايد به طور موقت، پيش از مطالعات راديولوژيك با استفاده از مواد حاجب يددار، قطع شود؛ زيرا اين مواد ممكن است باعث نارسايي حاد كليه شوند. در صورت بروز هيپوكسي دارو بايد قطع شود. موارد احتياط الف) متفورمين از طريق كليه‌ها دفع مي‌شود و پيگيري منظم عملكرد كليه در تمام بيماران ديابتي توصيه مي‌شود. در بيماران با سن بيش از 80 سال، متفورمين نبايد تجويز شود، مگر آنكه مناسب بودن عملكرد كليه آنها تأييد شده باشد. ب) مصرف متفورمين در مواردي كه ممكن است به دهيدراسيون منجر شود و در بيماران مبتلا به عفونت يا آسيب‌ديدگي‌هاي شديد توصيه نمي‌شود. پ) مصرف متفورمين بايد پيش از اعمال جراحي قطع شده و پس از آن در صورت نرمال بودن تغذيه و عملكرد كليوي بيمار مجدداً شروع شود. قطع دارو پيش از اعمال جراحي كوچك كه نياز به محدوديت غذا و مايعات ندارد، لازم نيست. ت) غلظت ويتامين B12 در بيماراني كه به طور مداوم متفورمين مصرف مي‌كنند، بايد در هر سال پيگيري شود، زيرا گزارشهايي مبني بر كاهش جذب ويتامين B12 وجو دارد.
عوارض جانبي:
اعصاب مركزي: سردرد دستگاه گوارش: نفخ، بي‌اشتهايي، ‌اسهال، تهوع، طعم بد يا فلزي متابوليك: اسيدوز ناشي از اسيد لاكتيك پوست: درماتيت، بثورات خوني: آنمي مگالوبلاستيك مسموميت و درمان تظاهرات باليني: كمي قند خون (در صورت مصرف همزمان با سولفونيل اوره‌ها، انسولين يا الكل)، اسيدوز ناشي از اسيد لاكتيك. درمان: درمان شديد حمايتي، بخصوص تصحيح عدم تعادل مايعات و اختلالات متابوليك، توصيه مي‌شود. همودياليز كمك كننده است.
 
تداخل دارويي:
مصرف همزمان با سولفونيل اوره‌ها ممكن است موجب بروز هايپوگليسمي شود. در صورت مصرف همزمان اين داروها غلظت خوني گلوكز بايد مرتبا ًاندازه‌گيري شود. در صورت لزوم مصرف متفورمين با انسولين، براي جلوگيري از بروز هايپوگليسمي و به دست آوردن نسبت مناسب مصرف آنها، در شروع درمان بيمار بايد بستري شود. در صورت مصرف همزمان با سايمتيدين، كليرانس كليوي متفورمين ممكن است كاهش يابد. مقدار مصرف متفورمين بايد كاهش يابد. در صورت مصرف همزمان داروهاي ضد انعقاد با متفورمين، ممكن است مقدار مصرف داروهاي ضد انعقاد احتياج به تنظيم داشته باشد. برخي داروها ممكن است قند خون را افزايش داده و ازدياد دوز متفورمين را ضروري نمايند. مهمترين اين داروها عبارتند از: بلوكرهاي كانال كلسيمي، كورتيكواستروئيدها، استروژن‌ها، ‌ضد بارداري‌هاي هورموني، ايزونيازيد، نياسين، فنوتيازين‌ها، فني‌توئين، داروهاي مقلد سمپاتيك، تيازيدها و ديگر ديورتيك‌ها، و هورمونهاي تيروئيدي. داروهاي كاتيوني (آميلورايد، سايمتيدين، ديگوكسين، مورفين، پروكائين آميد، كينيدين، كينين، رانيتيدين، تريامترن، تريمتوپريم و وانكومايسين) ممكن است با متفورمين در ترشح كليوي رقابت نموده و سطح آن را افزايش دهند.
 
 
فارماكوكينتيك:
جذب: از دستگاه گوارش جذب مي‌شود. فراهمي زيستي حدود 50 تا 60 درصد است. غذا وسعت و تا حدي سرعت جذب را كاهش مي‌دهد. پخش: به مقدار بسيار كم به پروتئين‌هاي پلاسمايي متصل مي‌شود. با گذشت زمان وارد اريتروسيت‌ها مي‌شود. متابوليسم: متابوليزه نمي‌شود. دفع: 90% از ادرار دفع مي‌شود. نيمه عمر حذف از پلاسما 5/6 ساعت و از خون 5/17 ساعت است. به صورت تغيير نيافته از طريق ادرار دفع مي‌شود.
قرص

متفورمین Metformin

m.f بازدید : 13 یکشنبه 24 مرداد 1395 : 12:17 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
متفورمين به عنوان کاهنده قند خون در درمان ديابت نوع دو (ديابت غيروابسته به انسولين) بکارمي‌رود. متفورمين در اختلال متابوليسم کربوهيدرات و درمان سندرم تخمدان پلي کيستيک نيز تجويز ميشود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
حساسيت مفرط به دارو، اغماي ديابتي و كتواسيدوز، اختلال كار كليه، غلظت كراتينين سرمي بيش از mg/dL5/1 در مردان و بيش از mg/dL4/1 در مردان)، بيمار مزمن كبدي، نارسايي قلبي كه نياز به درمان دارويي دارد. سابقه يا موارد اسيدوز ناشي از اسيد لاكتيك، مانند شوك يا نارسايي ريوي، الكليسم (حاد يا مزمن)، و موارد ناشي از كمي اكسيژن خون. متفورمين بايد به طور موقت، پيش از مطالعات راديولوژيك با استفاده از مواد حاجب يددار، قطع شود؛ زيرا اين مواد ممكن است باعث نارسايي حاد كليه شوند. در صورت بروز هيپوكسي دارو بايد قطع شود. موارد احتياط الف) متفورمين از طريق كليه‌ها دفع مي‌شود و پيگيري منظم عملكرد كليه در تمام بيماران ديابتي توصيه مي‌شود. در بيماران با سن بيش از 80 سال، متفورمين نبايد تجويز شود، مگر آنكه مناسب بودن عملكرد كليه آنها تأييد شده باشد. ب) مصرف متفورمين در مواردي كه ممكن است به دهيدراسيون منجر شود و در بيماران مبتلا به عفونت يا آسيب‌ديدگي‌هاي شديد توصيه نمي‌شود. پ) مصرف متفورمين بايد پيش از اعمال جراحي قطع شده و پس از آن در صورت نرمال بودن تغذيه و عملكرد كليوي بيمار مجدداً شروع شود. قطع دارو پيش از اعمال جراحي كوچك كه نياز به محدوديت غذا و مايعات ندارد، لازم نيست. ت) غلظت ويتامين B12 در بيماراني كه به طور مداوم متفورمين مصرف مي‌كنند، بايد در هر سال پيگيري شود، زيرا گزارشهايي مبني بر كاهش جذب ويتامين B12 وجو دارد.
عوارض جانبي:
هيپوگليسمي، بي اشتهايي، تهوع، استفراغ، نفخ، توليد گاز بيش از حد در روده‌ها، و اسهال، خستگي، دردهاي عضلاني، تنگي نفس، خواب آلودگي، يا معده درد.
 
تداخل دارويي:
مصرف همزمان با سولفونيل اوره‌ها ممكن است موجب بروز هايپوگليسمي شود. در صورت مصرف همزمان اين داروها غلظت خوني گلوكز بايد مرتبا ًاندازه‌گيري شود. در صورت لزوم مصرف متفورمين با انسولين، براي جلوگيري از بروز هايپوگليسمي و به دست آوردن نسبت مناسب مصرف آنها، در شروع درمان بيمار بايد بستري شود. در صورت مصرف همزمان با سايمتيدين، كليرانس كليوي متفورمين ممكن است كاهش يابد. مقدار مصرف متفورمين بايد كاهش يابد. در صورت مصرف همزمان داروهاي ضد انعقاد با متفورمين، ممكن است مقدار مصرف داروهاي ضد انعقاد احتياج به تنظيم داشته باشد. برخي داروها ممكن است قند خون را افزايش داده و ازدياد دوز متفورمين را ضروري نمايند. مهمترين اين داروها عبارتند از: بلوكرهاي كانال كلسيمي، كورتيكواستروئيدها، استروژن‌ها، ‌ضد بارداري‌هاي هورموني، ايزونيازيد، نياسين، فنوتيازين‌ها، فني‌توئين، داروهاي مقلد سمپاتيك، تيازيدها و ديگر ديورتيك‌ها، و هورمونهاي تيروئيدي. داروهاي كاتيوني (آميلورايد، سايمتيدين، ديگوكسين، مورفين، پروكائين آميد، كينيدين، كينين، رانيتيدين، تريامترن، تريمتوپريم و وانكومايسين) ممكن است با متفورمين در ترشح كليوي رقابت نموده و سطح آن را افزايش دهند.
مکانيسم اثر:
اين دارو مقاومت به انسولين را در بيماران ديابتي کم مي‌کند.
 
فارماكوكينتيك:
جذب: از دستگاه گوارش جذب مي‌شود. فراهمي زيستي حدود 50 تا 60 درصد است. غذا وسعت و تا حدي سرعت جذب را كاهش مي‌دهد. پخش: به مقدار بسيار كم به پروتئين‌هاي پلاسمايي متصل مي‌شود. با گذشت زمان وارد اريتروسيت‌ها مي‌شود. متابوليسم: متابوليزه نمي‌شود. دفع: 90% از ادرار دفع مي‌شود. نيمه عمر حذف از پلاسما 5/6 ساعت و از خون 5/17 ساعت است. به صورت تغيير نيافته از طريق ادرار دفع مي‌شود.
قرص
اطلاعات دیگر:
بر اساس پژوهشهاي اخير، اين دارو احتمالاً در آينده خواهد توانست براي درمان سرطان پستان به کار رود. يافته هاي جديد نشان ميدهد که انرژي لازم براي رشد سلولهاي سرطاني (در پستان) توسط ميتوکندري‌هاي سلولها توليد ميشود و اين انرژي توليدي در سلولهاي سرطاني پنج برابر بيشتر از سلولهاي ديگر است. متفورمين موجب سرکوب فعاليت ميتوکندري ميشود و ميتواند در آينده روشي براي درمان سرطان پستان به کار رود. آزمايشهاي ديگري نيز تاثير متفورمين براي سرکوب رشد تومورهاي سرطاني پستان نشان داده‌اند.

ريپاگلینید Repaglinide

m.f بازدید : 9 یکشنبه 24 مرداد 1395 : 12:14 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
درمان كمكي همراه ورزش در رژيم غذايي در كاهش قند خون بيماران ديابت تيپ 2 كه هايپرگليسمي آنها به تنهايي با ورزش و رژيم غذايي كنترل نمي‌شود؛ درمان كمكي همراه رژيم غذايي، ورزش و متفورمين؛ درمان كمكي رژيم غذايي، ورزش و روزيگليتازون يا پيوگليتازون.
بزرگسالان: براي بيماراني كه قبلاً درمان نشده‌اند يا ميزان هموگلوبين A1C آنها كمتر از 8% است. دوز را به صورت 0.5 ميلي گرم نيم ساعت قبل از هر غذا تجويز كنيد. براي بيماراني كه قبلاً داروهاي كاهنده قند خون دريافت كرده يا ميزان هموگلوبين A1C آنها بيشتر از 8% است. دوز اوليه 1 تا 2 ميلي گرم با هر غذا مي‌باشد. دوز توصيه شده 0.5 تا 4 ميلي گرم با غذا، دو يا سه يا چهار بار در روز مي‌باشد. حداكثر مقدار توصيه شده 16 ميلي گرم در روز است.
تنظيم دوز بايد بر مبناي قند خون باشد، مي‌توان دوز را دو برابر تا 4 ميلي گرم با هر وعده غذايي افزايش داده تا پاسخ دلخواه بدست آيد. حداقل يك هفته بعد از هرگونه تغيير دوز پاسخ بيمار را بررسي كنيد.
تنظيم دوز: در نارسايي شديد كليوي، دارو به صورت 0.5 ميلي گرم با هر وعده غذايي تجويز كنيد.
مكانيسم اثر
اثر ضد ديابت: دارو كانالهاي پتاسيم وابسته به آدنوزين تري فسفات را در غشاء سلولهاي بتا پانكراس بلوك كرده كه باعث دپولاريزه شدن سلولهاي بتا شده و كانالهاي كليسمي باز مي‌شوند. ورود كلسيم باعث ترشح انسولين از سلولهاي بتا و متعاقباً كاهش قند خون مي‌شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
باربيتوراتها، كاربامازپين وريفامپين باعث افزايش متابوليسم اين دارو مي‌شوند.
مصرف همزمان بتابلوكرها، كلرامفنيكل، كومارين‌ها، مهاركننده‌هاي MAO، NSAIDs، داروهايي با اتصال پروتئيني بالا، پروبنسيد، ساليسيلاتها و سولفوناميدها، هايپوگليسمي ناشي از اين دارو را تشديد مي‌كند.
مصرف همزمان با بلوك كننده‌هاي كانال كلسيم كورتيكواستروئيدها، استروژنها، كنتراسپتيوها، ايزونيازيد، نيكوتينيك اسيد، فنوتيازين‌ها، فني توئين، مقلدهاي سمپاتيك، تيازيدها و ساير ديورتيك‌ها، هورمونهاي تيروئيدي باعث افزايش قند خون مي‌شود.
كلاريترومايسين باعث افزايش سطح رپاگلينيد مي‌شود.
مهار كننده‌هاي آنزيم 3A4 CYP (اريترومايسن، كتوكونازول، ايتراكونازول، مايكونازول و سيمواستاتين) متابوليسم دارو را مهار مي‌كنند.
جم فيبروزيل باعث افزايش سطوح رپاگلينيد مي‌شود. مصرف همزمان اين دو دارو با هم توصيه نمي‌شود. در صورت مصرف همزمان مانيتورينگ قند خون و تنظيم دوز دارو لازم است. بيماران نبايد رپاگلينيد، جم فيبروزيل وايتراكونازول را بدليل اثرات سينرژيستيك متابوليك با هم مصرف كنند.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
1- مصرف ديگر داروهاي خوراكي ضد ديابت باعث افزايش مورتاليني ناشي از عوارض قلبي ـ عروقي مي‌شود. هر چند اين اثر در مورد رپاگلينيد ارزيابي نشده است ولي احتياطات لازم صورت گيرد.
2- سطح قند خون بيمار را به صورت دوره‌اي مانيتور كرده تا به حداقل دوز مؤثر برسيد.
3- اثرات طولاني مدت را با اندازه گيري هموگلوبين A1C هر 3 ماه يك بار ارزيابي كنيد.
4- كاهش كنترل قند خون ضمن دوره‌هاي استرس مانند تب، تروما، عفونت يا جراحي رخ مي‌دهد. در صورت بروز دارو را قطع كرده و انسولين تجويز كنيد.
5- تشخيص هايپوگليسمي در افراد مسن و كساني كه همزمان بتابلوكر مي‌گيرند مشكل است.
6- در بيماران با نارسايي كليوي كه نياز به دياليز دارند با احتياط دوز را افزايش دهيد.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- در ضمن مصرف دارو، رعايت رژيم غذايي و ورزش لازم است.
2- علائم هيپوگليسمي را به بيمار يا خانواده او آموزش دهيد.
3- بهتر است دارو 15 دقيقه قبل از غذا مصرف شود. هرچند اين زمان از نيم ساعت قبل تا بلافاصله قبل از غذا متغير است.
4- در صورت عدم مصرف وعده غذايي، دارو را مصرف نكنيد، يا در صورت مصرف غذاي اضافي، دوز دارو را اضافه كنيد.
مصرف در كودكان: ايمني و اثربخشي مصرف دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در سالمندان: افزايش دفعات يا شدت هايپوگليسمي در سالمندان ديده نشده است.
مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير مشخص نيست. بهتر است ضمن مصرف دارو يا شيردهي صورت نگيرد، يا دارو قطع شود.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
باعث افزايش يا كاهش سطح گلوكز مي‌شود.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: دارو به سرعت و به طور كامل جذب شده و بعد از يك ساعت به اوج اثر خود مي‌رسد.
پخش: حجم پخش متوسط دارو بعد از تجويز وريدي در مطالعات باليني برابر 31 ليتر بوده است. دارو تا 98% به آلبومين متصل مي‌شود.
متابوليسم: دارو از طريق مسير اكسيداتيو كاملاً متابوليزه و سپس به متابوليت‌هاي گلوكورونيد كنژوگه مي‌شود. سيستم سيتوكرومي كبد (بخصوص CYP3A4) در N- دآلكيلاسيون دارو نقش دارد. تمام متابوليت‌ها غير فعال اند.
دفع: تقريباً 90% دارو به صورت متابوليت از دو نوع دفع مي‌شود. 8% به صورت متابوليت در ادرار وارد شده و كمتر از 0.1 % تغيير نيافته دفع مي‌شود.نيمه عمر دارو حدود يك ساعت است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو يا ديگر تركيبات فرمولاسيون، كتواسيدوز ديابتي با يا بدون كوما؛ ديابت تيپ يك.
موارد احتياط: دارو باعث هايپوگليسمي مي‌شود. انتخاب مناسب بيمار، دوز و آموزش بيمار در پيشگيري از اين عارضه مهم است.
در بيماران با نارسايي آدرنال يا هيپوفيز با احتياط استفاده شود.
بعضي مطالعات بيانگر افزايش مورتاليتي ناشي از عوارض قلبي ـ‌ عروقي بدنبال مصرف سولفونيل اوره‌ها مي‌باشند.از نظر تئوري رپاگلينيد بايد اين عارضه را افزايش دهد ولي مطالعات طولاني مدت اين اثر را اثبات نكرده است.
در موارد نارسايي متوسط ـ‌ شديد كبدي يا نارسايي شديد كليوي با احتياط استفاده شود. در دوره‌هاي استرس و تب، تروما، عفونت، جراحي بايد مصرف دارو قطع شده و بيمار با انسولين درمان شود.
مصرف همزمان با انسولين NPH توصيه نمي‌شود. در دو مطالعه مصرف اين دو دارو با هم باعث ايسكمي قلبي شده است. ارزيابي بيشتر لازم است.
در بيماران مسن و دچار سوء تغذيه با احتياط به كار رود. ايمني و اثربخشي دارو در كودكان اثبات نشده است.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 0.5, 1, 2mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مگليتينيد.
طبقه‌بندي درماني: ضد ديابت.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
نام‌هاي تجاري: Novo Norm
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سردرد.
قلبي ـ عروقي: آنژين، درد قفسه سينه.
دستگاه گوارش: يبوست، اسهال، سوء هاضمه، تهوع، استفراغ.
تنفسي: برونشيت، عفونتهاي تنفسي فوقاني.
ساير عوارض: ‌رينيت، سينوزيت، عفونت ادراري، هايپوگليسمي، آرترالژي.
مسموميت و درمان
مصرف بيش از حد باعث كاهش سطح گلوكز خون مي‌شود.
در صورتي كه بيمار هوشيار است، با گلوكز خوراكي بيمار را درمان كرده و دوز دارو را تنظيم كنيد. (بر مبناي وعده غذايي). بيمار را براي مدت 24 تا 48 ساعت تحت نظر داشته باشيد، هايپوگليسمي بعد از بهبودي كوتاه مدت ممكن است مجدداً ايجاد شود.
در صورت افت قند خون شديد همراه با كوما، تشنج يا ديگر عوارض نورولوژيك با محلول دكستروز 50% به صورت وريدي بولوس و سپس انفوزيون محلول 10% بيمار را درمان كرده و سطح قند خون را بدقت مانيتور كنيد.

آکاربوز Acarbose

m.f بازدید : 13 یکشنبه 24 مرداد 1395 : 12:10 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
ديابت نوع 2، به تنهايي يا در تركيب با يك سولفونيل اوره، انسولين يا متفورمين.
بزرگسالان: شروع با mg 25 خوراكي، سه بار در روز همراه با اولين لقمه غذا؛ بر اساس سطح گلوكز يك ساعت بعد از غذا و ميزان تحمل، تنظيم دوز هر 4 تا 8 هفته صورت مي‌گيرد. دوز نگهدارنده بر اساس وزن بيمار 50 تا 100 ميلي‌گرم سه بار در روز مي‌باشد.
حداكثر دوز براي بيماران با وزن كمتر از kg 60، mg 50 سه بار در روز و براي بيماران با وزن بيش از kg 60، mg 100 سه بار در روز همراه غذا مي‌ باشد.
مكانيسم اثر
آكاربوز به‌صورت رقابتي آنزيم آلفا - آميلاز پانكراس و آنزيم آلفا - گلوكوزيداز متصل به غشاي انتروسيت‌ها را مهار مي‌كند. بنابراين جذب كربوهيدراتها و گلوكز به تأخير افتاده و سطح قند پس از غذا كاهش مي‌يابد.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مهاركننده‌هاي كانال كلسيم (CCBs)، كورتيكواستروئيدها، استروژن‌ها، داروهاي ضد بارداري هورموني، ايزونيازيد، نيکوتينيك اسيد، فنوتيازين‌ها، فني توئين، داروهاي مقلد سمپاتيك، تيازيدها و ديگر ديورتيكها و فرآورده‌هاي تيروئيد ممكن است باعث هايپرگليسمي و يا در صورت قطع مصرف منجر به هايپوگليسمي شوند، قند خون بطور مرتب بايد كنترل شود.
اين دارو ممكن است باعث كاهش سطح ديگوكسين شود.
آکاربوز ممكن است باعث افزايش اثر هايپوگليسميك انسولين و سولفونيل اوره‌ها شود.
پانكرآتين باعث كاهش اثر آكاربوز مي‌شود.
 
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
ممكن است باعث افزايش سطح AST و ALT شود. ممكن است سطوح ويتامين B6 و كلسيم پلاسما را كاهش دهد.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: جذب دارو بسيار كم مي‌باشد.
پخش: اين دارو بطور موضعي در دستگاه گوارش اثر مي‌كند.
متابوليسم: دارو در دستگاه گوارش ، عمدتاً به واسطه باكتريهاي روده و بخشي توسط آنزيمهاي هضم كننده متابوليزه مي‌شود.
دفع: طي 96 ساعت ، %51 دوز مصرف شده به صورت تغيير نيافته در مدفوع دفع مي‌شود. داروي جذب شده بطور كامل توسط كليه‌ها دفع مي‌شود. نيمه عمر پلاسمايي در حدود 2 ساعت مي‌باشد.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو ، كتواسيدوز ديابتي، سيروز، بيماري التهابي روده، زخم كولون، انسداد نسبي روده، بيماريهاي مزمن روده‌اي كه مانع هضم و جذب مي‌شود و نيز بيماريهاي روده‌اي كه در اثر ايجاد گاز تشديد مي‌شود، كراتينين سرمي بيش از mg/dl 2 ، بارداري و شيردهي.
موارد احتياط: نارسايي كليوي خفيف تا متوسط.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 50, 100mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مهار كننده آلفا - گلوكوزيداز.
طبقه‌بندي درماني: ضد ديابت.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
ملاحظات اختصاصي
در صورت بروز هايپوگليسمي از دكستروز استفاده كنيد.
در سال اول شروع دارو، ترانس آمينازهاي سرمي را هر 3 ماه و پس از آن به صورت دوره‌اي چك نماييد. در صورت غير طبيعي شدن، ممكن است تعديل دوز يا قطع دارو ضروري باشد.
عوارض جانبي
دستگاه گوارش: درد شكمي، اسهال، نفخ.
كبد: اختلال كبدي.
متابوليك: هايپوگليسمي، كمبود ويتامين B6.

پیوگلیتازون Pioglitazone

m.f بازدید : 11 یکشنبه 24 مرداد 1395 : 12:8 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
بعنوان مونوتراپي همراه با رژيم غذايي و ورزش براي بهبود كنترل قند خون در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو در تركيب با يك سولفونيل اوره ، متفورمين يا انسولين در مواردي كه رژيم غذايي و ورزش همراه يك دارو براي كنترل قند خون كافي نيست.
بزرگسالان: در ابتدا mg 30-15 از راه خوراكي يك بار در روز مصرف مي‌ شود. در صورت عدم پاسخ كافي مي توان دوز را تا حداكثر mg 45 در روز افزايش داد.
مكانيسم اثر
اثر ضد ديابت
پيوگليتازون با كاهش مقاومت به انسولين در بافتهاي محيطي و كبد منجر به افزايش برداشت انسولين توسط بافتها و كاهش برونده گلوكز توسط كبد مي‌ شود. اين دارو يك آگونيست قوي و بسيار انتخابي براي رسپتورهاي موجود در بافتهاي حساس به انسولين نظير بافت چربي، عضلات اسكلتي و كبد مي‌ باشد. فعال شدن اين رسپتورها باعث تغيير در رونويسي برخي ژن‌هاي حساس به انسولين دخيل در كنترل متابوليسم گلوكز و ليپيد مي‌ شود.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
پيوگيتازون ممكن است باعث كاهش اثر داروهاي ضد بارداري هورموني شود.
كتوكونازول ممكن است سطح پيوگليتازون را افزايش دهد.
 
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
ممكن است باعث كاهش سطح گلوكز Hgb, TG, و هماتوكريت و افزايش سطح HDL شود.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: دارو به سرعت از دستگاه گوارش جذب مي‌ شود. غذا باعث تأخير در زمان رسيدن به اوج غلظت پلاسمائي مي‌ شود (سه تا چهار ساعت) ولي بر ميزان كلي جذب اثري ندارد.
پخش: دارو و متابوليت ‌هاي آن به ميزان 98% به پروتئين‌هاي پلاسمائي و عمدتاً آلبومين اتصال مي‌ يابد.
متابوليسم: دارو به ميزان وسيع توسط کبد متابوليزه مي‌ شود. سه متابوليست فعال دارو عبارتند از MIV , M III, MII.
دفع: حدود 30 - 15 درصد دارو توسط ادرار برداشت مي‌ شود (عمدتاً به‌صورت متابوليت ‌ها و كونژوگه‌هاي آنها).عمده دوز خوراكي مصرف شده در صفرا ترشح شده و از راه مدفوع دفع مي‌ شود. نيمه عمر دارو 7 - 3 ساعت مي‌ باشد.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به دارو يا اجزاي فرمولاسيون، ديابت نوع يك و يا كتواسيدوز ديابتي، بيماري فعال كبدي، بالا بودن سطح ALT بيش از 5/2 برابر حد نرمال ، سابقه ايجاد يرقان در اثر مصرف ديگر تيازوليدين ديون ‌ها، نارسايي احتقاني قلب كلاس III يا IV. (NYHA III , IV)
موارد احتياط: ادم.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 15, 30, 45mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: تيازوليدين ديون.
طبقه‌بندي درماني: ضد ديابت.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
ملاحظات اختصاصي
1- پيش از شروع درمان، سطح آنزيمهاي كبدي بايد كنترل شده و پس از آن نيز هر دو ماه تا مدت يك سال و بعد از آن به‌ صورت دوره‌اي تكرار شود. همچنين در صورت بروز علائم اختلال كبدي نظير تهوع، استفراغ، ‌درد شكمي، خستگي، بي اشتهايي يا تيره شدن ادرار بايد تست‌هاي عملكرد كبدي انجام شود.در صورت بروز يرقان يا افزايش بيش از سه برابر حد نرمال در سطح ALT دارو بايد قطع شود.
2- پيوگليتازون با احتباس مايع ممكن است باعث ايجاد يا تشديد نارسايي قلبي شود. بيمار بايد از نظر شواهد نارسايي قلبي پايش شده و در صورت بروز علائم دارو قطع شود.
3- به دليل احتمال برقراري تخمك گذاري در زناني كه مبتلا به عدم تخمك گذاري همراه مقاومت به انسولين هستند، ممكن است روشهاي جلوگيري از بارداري مورد نياز باشد.
4- در صورت مصرف دارو سطح هموگلوبين و هماتوكريت ممكن است كاهش يابد (بخصوص در هفته‌هاي 4 تا 12 درمان) بيمار بايد از اين نظر پايش شود.
نكات قابل توصيه به بيمار
رعايت رژيم غذايي ديابتي و كنترل سطح گلوكز و HgbAIC بطورمنظم ضروري است.
بيمار بايد علائم هايپوگليسمي را بداند.
در صورت بروز تهوع، استفراغ، درد شكمي، خستگي، بي اشتهائي يا تيرگي ادرار، بيمار بايد سريعا به پزشك مراجعه نمايد.
در صورت بروز علائم نارسايي قلبي (افزايش سريع وزن ، ادم، تنگي نفس) به پزشك اطلاع دهيد.
دارو را مي‌ توان همراه غذا يا با معده خالي مصرف نمود.
زناني كه مبتلا به عدم تخمك گذاري همراه مقاومت به انسولين هستند ممكن است نياز به روشهاي ضد بارداري داشته باشند.
مصرف در سالمندان
از نظر تأثير درماني و بي خطري ، بين افراد سالمند و جوان تفاوتي ديده نشده است.
مصرف در كودكان
توصيه نمي‌ شود.
مصرف در بارداري
انسولين داروي ضد ديابت ترجيحي در دوران بارداري مي‌ باشد.
مصرف در شيردهي
ترشح در شير مشخص نيست. دارو نبايد در اين دوران استفاده شود.
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: سردرد.
قلبي ـ عروقي: ادم، نارسايي قلب.
حلق و بيني: سينوزيت، فارنژيت.
خون: آنمي.
متابوليك: هايپوگليسمي (در تركيب با داروهاي ديگر)، تشديد ديابت مليتوس، افزايش وزن.
عضلاني - اسكلتي : درد عضلاني.
تنفسي: عفونت دستگاه تنفسي فوقاني.
ساير عوارض: اختلالات دندان.
مسموميت و درمان
اطلاعات بسيار محدودي در دسترس است. درمان به‌ صورت حمايتي و بر اساس نياز بيمار صورت مي‌ گيرد.

تعداد صفحات : 3

تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0