close
چت
سلگزان (اتوکسوپارین) Enoxaparin

اطلاعات دارویی ایران

موارد و مقدار مصرف: موارد و مقدار مصرف الف) پيشگيري از تشكيل ترومبوز وريدي عمقي بعد از جراحي جايگزيني مفصل زانو يا هيپ. بزرگسالان: 30 ميلي گرم زير جلدي هر 12 ساعت به مدت 7 الي 10 روز. در صورت پايدار بودن هموستاز اولين دوز در فاصله 12 تا 24 ساعت بعد از جراحي داده شود. ب) پيشگيري از ترومبوز…

سلگزان (اتوکسوپارین) Enoxaparin

m.f بازدید : 16پنجشنبه 11 شهريور 1395 : 22:37 نظرات ()

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) پيشگيري از تشكيل ترومبوز وريدي عمقي بعد از جراحي جايگزيني مفصل زانو يا هيپ.
بزرگسالان: 30 ميلي گرم زير جلدي هر 12 ساعت به مدت 7 الي 10 روز. در صورت پايدار بودن هموستاز اولين دوز در فاصله 12 تا 24 ساعت بعد از جراحي داده شود.
ب) پيشگيري از ترومبوز وريدي عمقي (DVT) بعد از جراحي شكم.
بزرگسالان: 40 ميلي گرم يك بار در روز براي 7 الي 10 روز. دوز اول 2 ساعت قبل از جراحي تجويز شود.
پ) درمان DVT حاد با يا بدون آمبولي ريوي در بيماران بستري به همراه وارفارين.
بزرگسالان: mg/kg 1 زير جلدي هر 12 ساعت؛ يا mg/kg 1.5 يك بار در روز (در زمان مشابه در هر روز به مدت 5 تا 7 روز تا زماني كه با داروي ضد انعقاد خوراكي به INR 2 تا 3 برسيم. وارفارين معمولاً در عرض 72 ساعت بعد از تجويز انوكساپارين شروع مي‌شود.
ت) درمان DVT حاد با يا بدون آمبولي ريوي در بيماران سرپايي به همراه وارفارين.
بزرگسالان: mg/kg 1 زير جلدي هر 12 ساعت به مدت 5 الي 7 روز تا زماني كه با داروي ضد انعقاد خوراكي به INR 2 تا 3 برسيم. وارفارين معمولاً 72 ساعت بعد از تجويز انوكساپارين شروع مي‌شود.
ث) پيشگيري از عوارض ايسكميك بعد از آنژين ناپايدار و Non-Q-wave MI به همراه آسپرين.
بزرگسالان: mg/kg 1 هر 12 ساعت براي 2 تا 8 روز به همراه آسپرين به ميزان 100 تا 325 ميلي گرم روزانه براي كاهش ريسك خونريزي بخصوص بعد از انجام پروسيجر در آنژين ناپايدار حتماً انوكساپارين را در فواصل توصيه شده تجويز كنيد.
ج) براي كاهش ريسك آمبولي در بيماران بستري در بخش مراقبتهاي ويژه كه قادر به حركت نيستند.
بزرگسالان: mg 40 زير جلدي روزانه براي 6 تا 11 روز. تجويز به مدت 14 روز نيز بخوبي تحمل شده است.
تنظيم دوز: در بيماران با کليرانس كراتينين كمتر از ml/min 30، دوز را به اين ترتيب كاهش دهيد. در صورتي كه دارو جهت پروفيلاكسي بعد از جراحي شكم، يا جايگزيني مفصل زانو يا هيپ يا ضمن بيماريهاي حاد تجويز شده به صورت 30 ميلي گرم زير جلدي روزانه تجويز شود. در صورتي كه دارو جهت درمان DVT حاد يا كاهش عوارض ايسكميك بعد از آنژين ناپايدار و non-Q-wave MI تجويز شده، به صورت mg/kg 1 روزانه زير جلدي تجويز شود.
مكانيسم اثر
اثر ضد انعقاد: دارو تشكيل كمپلكس آنتي ترومبين III و ترومبين را تسريع كرده و ترومبين را غير فعال كرده و جلوي تبديل فيبرينوژن به فيبرين را مي‌گيرد. نسبت فعاليت ضد فاكتور 10 فعال به فاكتور 2 بيشتر از هپارين معمولي است.

 
موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
مصرف همزمان با داروهاي ضد انعقاد، ضد پلاكت و داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (NSAIDs) ريسك خونريزي را افزايش مي‌دهد. همچنين منجر به ايجاد هماتوم حاد نخاعي در بيماراني مي‌شود كه تحت بيهوشي اپيدورال قرار مي‌گيرند.
پليكامايسين و والپروئيك اسيد باعث هايپوپروترومبينمي و مهار تجمع پلاكتي مي‌شوند. بيمار را بدقت مانيتور كنيد.
عوارض جانبي:
ملاحظات اختصاصي
1- قبل از مصرف به صورت پروفيلاكسي هر گونه خونريزي را بررسي و رد كنيد.
2- دارو را با ديگر داروهاي تزريقي مخلوط نكنيد.
3- حباب هواي موجود در سرنگ را قبل از تجويز خارج نكنيد. چون ممكن است باعث كاهش مقدار دارو شود.
4- دارو را به صورت عضلاني تجويز نكنيد.
5- دارو را به صورت عميق و زير جلدي در ديواره‌هاي قدامي و خلفي جدار شكم تجويز كنيد. محل تجويز را ماساژ ندهيد.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- عوارض جانبي را به بيمار توضيح دهيد.
2- به بيمار توضيح داده كه مراقب هر گونه خونريزي باشد و از فعاليت‌هايي كه ريسك خونريزي را افزايش مي‌دهد پرهيز كنيد.
3- قبل از مصرف هرگونه آسپرين يا NSAIDs با پزشك معالج مشورت كنيد.
مصرف در سالمندان: با احتياط استفاده شود بخصوص در بيماراني كه درجاتي از نارسايي كليوي دارند.
مصرف در كودكان: ايمني و اثربخشي دارو در كودكان اثبات نشده است.
مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير مشخص نيست، با احتياط استفاده شود.
مصرف در بارداري: مي‌تواند باعث اختلالات مادرزادي در جنين شود.
 
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
دارو باعث افزايش سطح ALT و AST شده و ميزان هموگلوبين و پلاكت را كاهش مي‌دهد.
مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: فراهمي زيستي دارو 92% است. بعد از 5-3 ساعت به اوج اثر رسيده و تا 24 ساعت اثر دارد.
پخش: حجم پخش فعاليت ضد فاكتور 10 فعال حدود 6 ليتر است.
متابوليسم: اطلاعاتي در دسترس نيست.
دفع: نيمه عمر دفع دارو بر مبناي اثر ضد فاكتور 10 حدود 4.5 ساعت بعد از تجويز زير جلدي است.
 
فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو، هپارين يا ديگر تركيبات فرمولاسيون؛ ترومبوسيتوپني به همراه شواهد آزمايشگاهي آنتي بادي ضد پلاكت در حضور انوكساپارين، حساسيت به تركيبات بدست آمده از خوك، خونريزي وسيع فعال، تجويز عضلاني.
موارد احتياط: بيمار از نظر علائم خونريزي بدقت بررسي كنيد. بعضي شرايط مانند آندوكارديت باكتريايي، اختلالات ارثي انعقادي، كوليت اولسراتيو يا بيماريهاي آنژيوديسپلاستيك دستگاه گوارش، فشار خون بالاي كنترل نشده، خونريزي مغزي، يا استفاده بلافاصله كمي بعد از جراحي مغز، نخاع، چشم، مصرف همزمان ساير داروهاي مهاركننده پلاكت، ترومبوسيتوپني يا اختلالات پلاكت، بيماريهاي شديد كبدي، رتينوپاتي ديابتي يا ناشي از فشار خون يا در بيماراني كه تحت پروسيجرهاي تهاجمي قرار مي‌گيرند. ريسك خونريزي افزايش مي‌يابد. در صورت وقوع خونريزي مصرف دارو قطع شود.
اين داروها با تأثير بر روي آلدوسترون باعث افزايش پتاسيم خون مي‌شوند.
موارد نادري از ترومبوسيتوپني گزارش شده است در بيماران با سابقه ترومبوسيتوپني ناشي از هپارين با احتياط به كار رود. در صورت رسيدن پلاكت به كمتر از mm3 /100000 مصرف دارو قطع شود. وقوع ترومبوز به همراه ترومبوسيتوپني بسيار نادر است. در بيماران با اختلالات پلاكتي با احتياط استفاده شود.
براي ترومبوپروفيلاكسي در بيماران با دريچه قلب مصنوعي بخصوص زنان باردار توصيه نمي‌شود.
در بيماران با نارسايي كليوي با احتياط استفاده شود. در کليرانس كراتينين كمتر از ml/min 30 دوز دارو تنظيم شود.
در بيماران مسن به دليل تأخير در دفع دارو با احتياط به كار رود. تعديل يا تغيير دوز لازم است (به عنوان مثال حذف دوز بارگيري در بيماران با STEMI حاد با سن بيشتر از 75 سال).
احتمال خونريزي در زنان با وزن كمتر از 45 كيلوگرم يا مردان با وزن كمتر از 57 كيلوگرم افزايش مي‌يابد.
ايمني و اثربخشي دارو در كودكان اثبات نشده است.
دارو به هيچ وجه عضلاني تجويز نشود. به جاي ديگر فرآورده‌ها مثل هپارين يا ديگر هپارين‌هاي با وزن مولكولي كم به كار نرود (واحد به واحد).
بيماران با بيهوشي اخير نخاعي يا اپيدورال در معرض ريسك هماتوم و پاراليز هستند اين احتمال در كساني كه همزمان از اين گروه از داروها استفاده مي‌كنند افزايش مي‌يابد. بيمار را از نظر علائم خونريزي يا ديگر عوارض نورولوژيك بدقت مانيتور كنيد.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Injection: 100 mg/ml, 0.2 ml , 100 mg/ml, 0.4 ml, 100 mg/ml, 0.6ml, 100 mg/ml, 0.8 ml, 100 mg/ml, 1 ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: هپارين با وزن مولكولي كم.
طبقه‌بندي درماني: ضد انعقاد.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B
نام‌هاي تجاري: Clexane
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: گيجي، تب، عوارض نورولوژيك (بعد از پروسيجرهاي نخاعي يا اپيدورال)، درد.
قلبي ـ عروقي: درد قفسه سينه، سرگيجه، ضربان نامنظم قلب، ادم، هماتوم، ادم محيطي.
دستگاه گوارش: تهوع.
عوارض خوني: خونريزي، آنمي هايپوكروم، ترومبوسيتوپني.
پوست: اكيموز، اريتم (در محل تزريق)، بثورات جلدي، كهير.
مسموميت و درمان
مصرف بيش از حد باعث خونريزي مي‌شود. كه با تجويز آهسته وريدي محلول پروتامين سولفات (1%) برطرف مي‌شود. دوز پروتامين بايد معادل دوز انوكساپارين باشد (mg 1 پروتامين mg 1 انوكساپارين را خنثي مي‌كند).
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
محل تبلیغات شما
درباره ما
در این وبلاگ سعی شده است که اطلاعات جامعی از دارو ها گذاشته شود.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک می باشد و {اطلاعات دارویی ایران} هيچگونه مسئوليتی در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد.
آمار سایت
  • کل دارو ها: 440
  • کل نظرات : 0